Wybucha wojna
II wojna światowa rozpoczęła się 1 września 1939 r., gdy Niemcy najechały na Polskę. 3 września Wielka Brytania, Francja i członkowie Commonwealthu wypowiedzieli Niemcom wojnę. Nie mogli wiele pomóc Polsce i wysłali tylko mały francuski atak na Niemcy z Zachodu. Związek Radziecki najechał na wschodnią Polskę wkrótce po Niemczech, 17 września. W końcu Polska została podzielona.
Następnie Niemcy podpisały umowę o współpracy ze Związkiem Radzieckim. Związek Radziecki zmusił kraje nadbałtyckie do zezwolenia im na zatrzymanie sowieckich żołnierzy w swoich krajach. Finlandia nie przyjęła sowieckiego wezwania o ziemię, więc została zaatakowana w listopadzie 1939 roku. Wraz z pokojem wybuchła wojna światowa. Francja i Wielka Brytania sądziły, że Związek Radziecki może przystąpić do wojny po stronie Niemiec i wypędzić Związek Radziecki z Ligi Narodów.
Po pokonaniu Polski, w Europie Zachodniej rozpoczęła się "fałszywa wojna". Podczas gdy brytyjscy żołnierze zostali wysłani na kontynent, nie było wielkich bitew pomiędzy dwiema stronami. Następnie, w kwietniu 1940 r., Niemcy postanowili zaatakować Norwegię i Danię, aby bezpieczniej było transportować rudę żelaza ze Szwecji. Brytyjczycy i Francuzi wysłali armię, aby zakłócić niemiecką okupację, ale musieli wyjechać, gdy Niemcy najechali na Francję. Chamberlain został zastąpiony przez Churchilla na stanowisku premiera Wielkiej Brytanii w maju 1940 r., ponieważ Brytyjczycy byli niezadowoleni z jego pracy.
Wczesne zwycięstwa osi
10 maja Niemcy zaatakowały Francję, Belgię, Holandię i Luksemburg i szybko pokonały je stosując taktykę blitzkriegu. Brytyjczycy zostali zmuszeni do opuszczenia kontynentalnej Europy pod Dunkierką. 10 czerwca Włochy najechały Francję, wypowiadając wojnę Francji i Wielkiej Brytanii. Wkrótce potem Francja została podzielona na strefy okupacyjne. Jedna z nich była kontrolowana bezpośrednio przez Niemcy i Włochy, a druga była wolna od okupacji Vichy France.
Do czerwca 1940 roku Związek Radziecki przeniósł swoich żołnierzy do krajów bałtyckich i zabrał ich, a następnie Besarabię do Rumunii. Chociaż wcześniej doszło do pewnej współpracy między Związkiem Radzieckim a Niemcami, wydarzenie to stało się poważne. Później, gdy obie strony nie mogły się zgodzić na bliższą współpracę, stosunki między nimi pogorszyły się do punktu wyjścia.
Następnie Niemcy rozpoczęły bitwę powietrzną nad Wielką Brytanią, aby przygotować się do lądowania na wyspie, ale plan ten został ostatecznie odwołany we wrześniu. Niemiecka marynarka wojenna zniszczyła wiele brytyjskich statków przewożących towary na Atlantyku. Do tego czasu Włochy rozpoczęły swoją działalność na Morzu Śródziemnym. Stany Zjednoczone pozostały neutralne, ale zaczęły pomagać aliantom. Pomagając chronić brytyjskie okręty na Atlantyku, do października 1941 roku Stany Zjednoczone znalazły się w stanie walki z niemieckimi okrętami, ale nie była to oficjalna wojna.
We wrześniu 1940 r. Włochy zaczęły najeżdżać brytyjski Egipt. W październiku Włochy zaatakowały Grecję, ale w wyniku tego doszło tylko do włoskiego odwrotu do Albanii. Ponownie, na początku 1941 r., włoska armia została zepchnięta z Egiptu do Libii w Afryce. Niemcy wkrótce pomogły Włochom. Pod dowództwem Rommla, pod koniec kwietnia 1941 r., armia Wspólnoty Narodów została ponownie zepchnięta do Egiptu. Poza Afryką Północną, do maja Niemcy najechały z powodzeniem także Grecję, Jugosławię i Kretę. Pomimo tych zwycięstw Hitler postanowił odwołać bombardowanie Wielkiej Brytanii po 11 maja.
Jednocześnie postępy Japonii w Chinach nadal nie były duże, chociaż nacjonalistyczni i komunistyczni Chińczycy ponownie zaczęli ze sobą walczyć. Japonia planowała przejęcie europejskich kolonii w Azji, gdy były one słabe, a Związek Radziecki czuł zagrożenie ze strony Niemiec, więc w kwietniu 1941 r. podpisano między nimi pakt o nieagresji (który był porozumieniem, że oba kraje nie będą się wzajemnie atakować). Jednak Niemcy nadal przygotowywali atak na Związek Radziecki, przenosząc swoich żołnierzy w pobliże sowieckiej granicy.
Wojna staje się globalna
W dniu 22 czerwca 1941 r. państwa Osi Europejskiej zaatakowały Związek Radziecki. W lecie Osi szybko opanowały Ukrainę i regiony bałtyckie, co spowodowało ogromne szkody dla Sowietów. W lipcu Wielka Brytania i Związek Radziecki zawarły między sobą sojusz wojskowy. Chociaż w ciągu ostatnich dwóch miesięcy nastąpił duży postęp, kiedy nadeszła zima, zmęczona armia niemiecka została zmuszona do opóźnienia ataku tuż pod Moskwą. Pokazało to, że Oś zawiodła swoje główne cele, podczas gdy armia radziecka nadal nie była osłabiona. Oznaczało to koniec fazy blitzkriegu wojny.
Do grudnia Armia Czerwona w obliczu armii Osi przyjęła więcej żołnierzy ze wschodu. Rozpoczął się kontratak, który zepchnął armię niemiecką na zachód. Oś straciła wielu żołnierzy, ale i tak uratowała większą część ziemi, którą otrzymała wcześniej.
W listopadzie 1941 roku Wspólnota Narodów zaatakowała oś w Afryce Północnej i zdobyła całą ziemię, którą wcześniej straciła. Jednak Osi odepchnęła Aliantów z powrotem, aż zatrzymali się w El Alamein.
W Azji niemieckie sukcesy zachęciły Japonię do zwrócenia się o dostawy ropy z holenderskich Indii Wschodnich. Wiele krajów zachodnich zareagowało na okupację francuskich Indochin zakazem handlu ropą naftową z Japonią. Japonia planowała przejęcie europejskich kolonii w Azji w celu stworzenia wielkiego obszaru obronnego na Pacyfiku, aby uzyskać więcej zasobów. Ale przed jakąkolwiek przyszłą inwazją, musiała najpierw zniszczyć amerykańską flotę na Pacyfiku. W dniu 7 grudnia 1941 r. zaatakowała PearlHarbor, a także wiele portów w kilku krajach Azji Południowo-Wschodniej. To wydarzenie doprowadziło do wypowiedzenia wojny Stanom Zjednoczonym, Wielkiej Brytanii, Australii, zachodnim sojusznikom i Chinom, podczas gdy Związek Radziecki pozostał neutralny. Większość państw Osi zareagowała, wypowiadając wojnę Stanom Zjednoczonym.
Do kwietnia 1942 roku, wiele krajów Azji Południowo-Wschodniej: Birma, Malaja, holenderskie Indie Wschodnie i Singapur, prawie spadły na Japończyków. W maju 1942 r. Filipiny upadły. Japońska marynarka wojenna odniosła wiele szybkich zwycięstw. Ale w czerwcu 1942 roku Japonia została pokonana w Midway. Japonia nie mogła wziąć więcej ziemi, ponieważ duża część jej floty została zniszczona podczas bitwy.
Sojusznicy posuwają się naprzód
Następnie Japonia rozpoczęła swój plan ponownego przejęcia Papui Nowej Gwinei, podczas gdy Stany Zjednoczone planowały atak na Wyspy Salomona. Walka na Guadalcanal rozpoczęła się we wrześniu 1942 roku i objęła wiele oddziałów i statków z obu stron. Skończyła się ona klęską Japończyków na początku 1943 roku.
Na froncie wschodnim Osi pokonała w lecie ataki sowieckie i w czerwcu 1942 roku rozpoczęła własną główną ofensywę na południową Rosję wzdłuż rzek Dona i Wołgi, próbując przejąć pola naftowe na Kaukazie, krytyczne dla Osi pod względem podsycania ich wysiłków wojennych, oraz wielki step. Stalingrad znalazł się na drodze armii Osi, a Sowieci postanowili bronić miasta. Do listopada Niemcy prawie zajęli Stalingrad, jednak Sowieci zdołali otoczyć Niemców w zimie. Po dużych stratach, w lutym 1943 roku, wojska niemieckie zostały zmuszone do poddania miasta. Mimo że front został zepchnięty do tyłu dalej niż przed atakami letnimi, armia niemiecka stała się nadal niebezpieczna dla okolic Kurska. Prawie dwie trzecie swoich armii Hitler poświęcił bitwie pod Stalingradem. Bitwa pod Stalingradem była największą i najbardziej śmiercionośną bitwą w tym czasie na świecie.
W sierpniu 1942 roku, z powodu obrony aliantów pod El Alamein, wojska Osi nie zajęły miasta. Nowa ofensywa aliantów, kilka miesięcy później, tuż po inwazji anglo-amerykańskiej na francuską Afrykę Północną, zmusiła Osi do przyłączenia się do aliantów. Doprowadziło to do porażki Osi w Kampanii Północnoafrykańskiej w maju 1943 roku.
W Związku Radzieckim 4 lipca 1943 r. Niemcy rozpoczęli atak wokół Kurska. Wielu żołnierzy niemieckich zginęło z powodu dobrze skonstruowanej przez Sowietów obrony. Hitler odwołał atak przed osiągnięciem jakiegokolwiek jasnego wyniku. Sowieci rozpoczęli wtedy swój własny kontratak, który był jednym z punktów zwrotnych wojny. Potem Sowieci stali się siłą atakującą na froncie wschodnim, a nie Niemcy.
9 lipca 1943 roku, dotknięci wcześniejszymi zwycięstwami sowieckimi, zachodni alianci wylądowali na Sycylii. Doprowadziło to do aresztowania Mussoliniego w tym samym miesiącu. We wrześniu 1943 r. Alianci zaatakowali Włochy kontynentalne, w wyniku rozejmu z aliantami we Włoszech. Następnie Niemcy przejęły kontrolę nad Włochami i rozbroiły swoją armię, a także zbudowały wiele linii obronnych, aby spowolnić inwazję aliantów. Niemieckie siły specjalne uratowały następnie Mussoliniego, który wkrótce stworzył okupowane przez Niemców państwo klienckie, Włoską Republikę Społeczną.
Pod koniec 1943 roku Japonia podbiła kilka wysp w Indiach i rozpoczęła inwazję na kontynent indyjski. Armia Indii i inne siły wypędziły je na początku 1944 roku.
Na początku 1944 roku armia radziecka wyparła z Leningradu armię niemiecką, kończąc tym samym najdłuższe i najbardziej śmiercionośne oblężenie w historii. Potem Sowieci rozpoczęli wielki kontratak. Do maja Sowieci odzyskali Krym. Ataki we Włoszech od września 1943 r. Aliantom udało się 4 czerwca 1944 r. zdobyć Rzym i zmusić wojska niemieckie do wycofania się.
Koniec w Europie
W dniu 6 czerwca 1944 r. alianci rozpoczęli inwazję na Normandię we Francji. Kryptonimem tej inwazji była operacja "Overlord". Inwazja zakończyła się sukcesem i doprowadziła do klęski sił niemieckich we Francji. Paryż został wyzwolony w sierpniu 1944 r., a Alianci kontynuowali inwazję na wschód, podczas gdy front niemiecki załamał się. Operacja Market-Garden była połączoną inwazją powietrzną na Holandię rozpoczętą 17 września 1944 roku. Celem inwazji było zajęcie szeregu mostów, w tym mostu w Arnhem, który rozciągał się na Renie. Nazwą inwazji powietrznej był Rynek. Inwazja naziemna, nazwana Garden, dotarła do Renu, ale nie mogła zająć mostu w Arnhem. . .
22 czerwca ofensywa sowiecka na froncie wschodnim, pod kryptonimem Operacja Bagracja, prawie zniszczyła Centrum Zgrupowania Armii Niemieckiej. Wkrótce potem Niemcy zostali zmuszeni do wycofania się i obrony Ukrainy i Polski. Przybywające wojska sowieckie wywołały powstania przeciwko rządowi niemieckiemu w krajach Europy Wschodniej, ale nie powiodły się one bez pomocy Sowietów. Kolejna sowiecka ofensywa zmusiła Rumunię i Bułgarię do przyłączenia się do aliantów. Komunistyczni Serbowie pod wodzą Josipa Broz Tito podjęli ponownie Belgrad z pomocą Bułgarii i Związku Radzieckiego. Na początku 1945 roku Sowieci zaatakowali wiele krajów okupowanych przez Niemców: Grecję, Albanię, Jugosławię i Węgry. Finlandia przesunęła się na stronę Sowietów i Aliantów.
16 grudnia 1944 roku Niemcy po raz ostatni próbowali zająć front zachodni, atakując aliantów w Ardenach w Belgii, w bitwie znanej jako Bitwa pod Wybrzuszem. Był to ostatni duży atak niemiecki w tej wojnie, a Niemcy nie odnieśli sukcesu w swoim ataku.
Do marca 1945 r. wojska radzieckie szybko przeniosły się z Wisły w Polsce do Prus Wschodnich i Wiednia, a zachodni alianci przekroczyli Ren. We Włoszech Alianci posunęli się naprzód, podczas gdy Sowieci zaatakowali Berlin. Sprzymierzone siły zachodnie ostatecznie spotkały się z Sowietami nad Łabą 25 kwietnia 1945 roku.
Hitler popełnił samobójstwo 30 kwietnia 1945 roku, dwa dni po śmierci Mussoliniego. W swoim testamencie mianował dowódcę swojej marynarki wojennej, wielkiego admirała Karla Dönitza, na prezydenta Niemiec. Dönitz poddał się aliantom i sprzeciwił się woli Hitlera, by Niemcy kontynuowały walkę.
Siły niemieckie we Włoszech poddały się 29 kwietnia 1945 roku. Niemcy poddali się aliantom zachodnim 7 maja 1945 r., znanym jako Dzień V-E, a 8 maja 1945 r. zostali zmuszeni do poddania się Sowietom. Ostatnia bitwa w Europie zakończyła się 11 maja 1945 r. we Włoszech.
Koniec na Pacyfiku
Na Pacyfiku, siły amerykańskie przybyły na Filipiny w czerwcu 1944 roku. Do kwietnia 1945 roku siły amerykańskie i filipińskie oczyściły wiele z sił japońskich, ale walki trwały w niektórych częściach Filipin do końca wojny. Siły brytyjskie i chińskie posunęły się naprzód w północnej Birmie i do 3 maja 1945 r. zdobyły Rangun. Siły amerykańskie zajęły następnie Iwo Jimę do marca, a Okinawę do czerwca 1945 roku. Wiele japońskich miast zostało zniszczonych przez alianckie bombardowania, a japoński import został odcięty przez amerykańskie okręty podwodne.
Alianci chcieli, aby Japonia poddała się bez żadnych warunków, ale Japonia odmówiła. To spowodowało, że Stany Zjednoczone zrzuciły dwie bomby atomowe nad Hiroszimą (6 sierpnia 1945 r.) i Nagasaki (9 sierpnia 1945 r.). 8 sierpnia 1945 r. Sowieci najechali Mandżurię, szybko pokonując tam główną cesarską armię japońską. W dniu 15 sierpnia 1945 r. Japonia poddała się aliantom. Dokumenty kapitulacji zostały formalnie podpisane na pokładzie Missouri ZSRR 2 września 1945 r., co zakończyło wojnę.
