Radar to urządzenie wykorzystujące fale radiowe do echolokalizacji w celu znalezienia obiektów takich jak samoloty, statki i deszcz.
Podstawowymi częściami radaru są:
- Nadajnik tworzy fale radiowe.
- Antena kieruje falami radiowymi.
- Odbiornik mierzy fale, które są odbijane przez obiekt.
Dzięki temu, radar może zlokalizować obiekt. Radar jest używany na wiele różnych sposobów. Może mierzyć prędkość i liczbę samochodów na drodze, ilość wody w powietrzu i wiele innych rzeczy.
Radar został po raz pierwszy użyty w 1904 roku przez Christiana Hülsmeyera. Otrzymał on patent na radar (Reichspatent Nr. 165546). Radar odegrał istotną rolę w bitwie o Wielką Brytanię i inne części II wojny światowej. W czasie wojny kraje Osi nie nadążały za brytyjską i amerykańską technologią radarową.
Słowo RADAR powstało w 1942 roku jako skrót od "Radio Detection and Ranging". Akronim ten zastąpił brytyjski inicjalizm RDF (Radio Direction Finding). Słowo to jest obecnie uważane przez wielu ludzi za zwykłe słowo, a nie za akronim.
FAA (Federalna Administracja Lotnictwa Cywilnego) używa kilku rodzajów radarów:

