Konwencja Ramsarska — ochrona terenów podmokłych i ich wartości
Międzynarodowy traktat z 1971 r. dotyczący ochrony obszarów wodno-błotnych, ich zrównoważonego użytkowania i wyznaczania obszarów Ramsar dla zachowania bioróżnorodności i usług ekosystemowych.
Konwencja Ramsarska to międzynarodowa umowa, przyjęta w 1971 roku w mieście Ramsar w Iranie, której celem jest ochrona terenów wodno-błotnych o znaczeniu międzynarodowym. Dokument koncentruje się na zapobieganiu utracie i degradacji mokradeł oraz na promowaniu ich "mądrego użytkowania" (wise use) jako podstawy dla długoterminowej ochrony przyrody i korzyści dla ludzi.
Galeria obrazów
10 ObrazyGłówne założenia i mechanizmy
Konwencja opiera się na kilku kluczowych mechanizmach: wyznaczaniu obszarów Ramsar (Wetlands of International Importance), współpracy międzynarodowej oraz wdrażaniu zasad zrównoważonego gospodarowania. Strony konwencji zobowiązują się do identyfikacji i zgłaszania obszarów, które spełniają kryteria przyjęte przez Konwencję, oraz do opracowania planów zarządzania, monitoringu i ochrony.
- Wyznaczanie miejsc Ramsar: państwa zgłaszają obszary spełniające kryteria biologiczne i ekologiczne.
- „Wise use”: promowanie praktyk pozwalających łączyć ochronę z potrzebami lokalnych społeczności.
- Współpraca: wymiana wiedzy, wsparcie techniczne i działania międzyrządowe.
Charakterystyka i znaczenie mokradeł
Mokradła obejmują bagna, torfowiska, estuaria, laguny, tereny namokłe przybrzeżne i inne obszary, gdzie woda kształtuje warunki siedliskowe. Są one kluczowe dla utrzymania bioróżnorodności, służą jako siedliska dla ptactwa wodnego, ryb, bezkręgowców i wielu roślin. Dają też konkretne korzyści społeczne i gospodarcze: oczyszczanie wód, retencję i regulację powodzi, magazynowanie węgla, źródło zasobów oraz wartości kulturowe i rekreacyjne.
Historia i rozwój
Początkowo Konwencja skupiała się na ochronie siedlisk ptactwa wodnego, ale z czasem rozszerzono jej zakres na szersze usługi ekosystemowe i ochronę bioróżnorodności. Z upływem lat mechanizmy wdrażania zostały uzupełnione o zasady współpracy z innymi porozumieniami środowiskowymi i instrumentami krajowymi, co pozwoliło na lepsze powiązanie ochrony mokradeł z polityką wodną i ochroną przyrody.
Zastosowania, przykłady i wyzwania
W praktyce obszary Ramsar są wykorzystywane zarówno jako rezerwaty przyrody, jak i tereny o wielofunkcyjnym przeznaczeniu. Przykładowe zagrożenia dla mokradeł to drenaż pod rolnictwo, urbanizacja, zanieczyszczenia, nadmierna eksploatacja zasobów i zmiany klimatu. Ochrona wymaga działań na poziomie lokalnym i międzynarodowym oraz integracji z planowaniem przestrzennym i gospodarowaniem wodą.
Więcej informacji, oficjalne kryteria i listy obszarów można znaleźć na stronach poświęconych Konwencji: informacje ogólne, kryteria wyznaczania obszarów, lista miejsc Ramsar. Materiały naukowe i przewodniki praktyczne dostępne są pod odnośnikami: zasoby naukowe, case studies. Dodatkowo przydatne są strony z poradami dotyczącymi zarządzania: zarządzanie obszarami, techniki monitoringu. Szerszy kontekst międzykonwencyjny i współpraca opisana jest na: współpraca międzynarodowa, przykład regionu, dokumenty źródłowe.
Uwaga: Konwencja Ramsarska nie zawsze narzuca ścisłą ochronę zamkniętą; często promuje rozwiązania łączące ochronę przyrody z lokalnymi potrzebami gospodarczymi i kulturowymi.
Konwencja
Konwencja została opracowana i uzgodniona przez 18 narodów na spotkaniu w Ramsar w dniu 2 lutego 1971 roku. Weszła ona w życie 21 grudnia 1975 roku.
Lista obszarów wodno-błotnych o międzynarodowym znaczeniu Ramsar obejmuje obecnie 1 888 obszarów, zwanych obszarami Ramsar, o powierzchni około 1 853 000 km². W 2000 r. liczba ta wzrosła z 1 021 obszarów. Krajem posiadającym największą liczbę obszarów jest Wielka Brytania (168). Krajem o największej powierzchni terenów podmokłych jest Kanada, posiadająca ponad 130 000 km², w tym rezerwat ptaków wędrownych w Zatoce Królowej Maud o powierzchni 62 800 km².
Obecnie konwencję przyjęło 159 państw. Narody te spotykają się co trzy lata na Konferencji Umawiających się Stron (COP). Pierwsze spotkanie odbyło się w Cagliari, we Włoszech, w 1980 roku. Zmiany do pierwotnej konwencji zostały uzgodnione w Paryżu (1982) i Reginie (1987).
Istnieje stały komitet, naukowy panel ds. przeglądu oraz sekretariat. Siedziba główna znajduje się w Gland, w Szwajcarii, wspólnie z IUCN.
Lista umawiających się stron
Albania, Algieria, Argentyna, Armenia, Australia, Austria, Azerbejdżan, Bahamy, Bahrajn, Bangladesz, Białoruś, Belgia, Belize, Benin, Bermudy, Boliwia, Bośnia i Hercegowina, Botswana, Brazylia, Bułgaria, Burkina Faso, Burundi, Kambodża, Kanada, Czad, Chile, Chiny, Kolumbia, Komory, Republika Konga, Kostaryka, Wybrzeże Kości Słoniowej, Chorwacja, Kuba, Cypr, Czechy, Demokratyczna Republika Konga, Dania, Dżibuti, Republika Dominikańska, Ekwador, Egipt, Salwador, Gwinea Równikowa, Estonia, Finlandia, Francja, Gabon, Gambia, Gruzja, Ghana, Grecja, Gwatemala, Gwinea, Gwinea-Bissau, Honduras, Hiszpania, Holandia, Hongkong, Islandia, Indie, Indonezja, Iran, Irlandia, Izrael, Jamajka, Japonia, Jordania, Kenia, Kirgistan, Węgry, Włochy, Łotwa, Liban, Liberia, Libia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Madagaskar, Malawi, Malezja, Mali, Malta, Mauretania, Mauritius, Meksyk, Mołdawia, Monako, Mongolia, Maroko, Namibia, Nepal, Holandia, Nowa Zelandia, Nikaragua, Niger, Nigeria, Norwegia, Pakistan, Palau, Panama, Papua Nowa Gwinea, Paragwaj, Peru, Filipiny, Polska, Portugalia, Macedonia Płn, Rumunia, Rosja, Saint Lucia, Senegal, Serbia, Sierra Leone, Słowacja, Słowenia, Afryka Południowa, Korea Południowa, Hiszpania, Sri Lanka, Surinam, Szwecja, Szwajcaria, Syria, Tadżykistan, Tanzania, Tajlandia, Togo, Trynidad i Tobago, Tunezja, Turcja, Turkmenistan, Uganda, Ukraina, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, Urugwaj, Uzbekistan, Wenezuela, Wietnam, Zambia, były ZSRR.
Nowe umawiające się strony: Antigua i Barbuda (02.10.05), Republika Zielonego Przylądka (18.11.05), Republika Środkowoafrykańska (05.04.06), Irak (17.02.08), Kazachstan (15.01.07), Lesotho (01.11.04), Wyspy Marshalla (13.11.04), Czarnogóra (suk. 03.06.06.06), Mozambik (03.12.04), Myanmar (17.03.05), Rwanda (01.04.06), Samoa (06.02.05), Seszele (22.03.05), Sudan (07.05.05), Turkmenistan (03.07.09), Zjednoczone Emiraty Arabskie (29.12.07), Jemen (08.02.08).
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com Konwencja Ramsarska — ochrona terenów podmokłych i ich wartości Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/81059
Źródła
- ramsar.org : Ramsar official website
- ramsar.org : Ramsar Contracting Parties
- ramsar.org : Ramsar: A brief history
