Togo jest małym państwem w Afryce Zachodniej. Od zachodu graniczy z Ghaną, od wschodu z Beninem, a od północy z Burkina Faso. Stolica kraju Lomé położona jest wzdłuż Zatoki Gwinejskiej. W 2016 roku mieszkało tam około 7,5 miliona ludzi. Językiem urzędowym jest język francuski.
Geografia
Togo ma powierzchnię około 56 785 km², jest długim i stosunkowo wąskim krajem rozciągającym się z południa na północ. Na południu dominują niziny z krótką linią brzegową nad Zatoką Gwinejską, natomiast ku północy teren przechodzi w wyżyny i savannę. Najwyższym wzniesieniem jest Mont Agou (ok. 986 m n.p.m.). Główne rzeki to Mono, Oti i Zio.
Klimat i przyroda
Klimat jest na ogół tropikalny — wilgotny i gorący na południu z porą deszczową i suchą, a bardziej suchy i gorący na północy. Występują obszary leśne na południu oraz sawanny na północy. Togo posiada różnorodną florę i faunę, choć presja rolnictwa i wylesiania wpływa na lokalne ekosystemy.
Ludność i języki
Populacja Togo jest wieloetniczna. Największe grupy etniczne to m.in. Ewe na południu oraz Kabye na północy. Oficjalnym językiem administracji i szkolnictwa jest francuski, ale w codziennym życiu szeroko używane są liczne języki lokalne (np. ewe, mina, kabiyé). W miastach rośnie odsetek społeczeństwa posługującego się francuskim.
Stolica i główne miasta
Lomé to największe miasto i stolica kraju, położone na południowym wybrzeżu. Jest ważnym ośrodkiem portowym, handlowym i administracyjnym. Inne znaczące miasta to Sokodé, Kara i Kpalimé, pełniące role regionalnych centrów handlu i usług.
Gospodarka
Gospodarka Togo opiera się głównie na rolnictwie, eksporcie surowców i handlu przez port w Lomé. Do ważniejszych produktów rolnych należą kakao, kawa, bawełna, maniok i banany. Kraj posiada złoża fosforytów i prowadzi wydobycie fosforanów. W Lomé funkcjonuje także strefa wolnego handlu przyciągająca inwestycje i handel tranzytowy.
Historia w skrócie
Tereny dzisiejszego Togo były zamieszkane przez różne grupy etniczne przed przybyciem Europejczyków. W XIX wieku obszar ten znalazł się pod wpływem Niemiec (Togoland), a po I wojnie światowej został podzielony między Francję i Wielką Brytanię. Część francuska uzyskała niepodległość w 1960 roku jako Republika Togijska.
Kultura i religia
Kultura Togo łączy elementy tradycyjne i współczesne: muzykę, taniec, rzemiosło (np. tkaniny, rzeźba) oraz obrzędy ludowe. Religie obejmują chrześcijaństwo, islam oraz tradycyjne religie afrykańskie, w tym praktyki związane z vodun (vudu) w niektórych regionach.
Podział administracyjny i transport
Togo jest podzielone administracyjnie na kilka regionów (m.in. Maritime, Plateaux, Centrale, Kara i Savanes). Sieć transportowa obejmuje drogi łączące główne miasta i dostęp do portu morskiego w Lomé; istnieją także połączenia lotnicze obsługujące lotnisko międzynarodowe w stolicy.
Turystyka i ciekawostki
- Przyciągają turystów plaże przy Zatoce Gwinejskiej oraz miasteczka rzemieślnicze (np. Kpalimé).
- Togo słynie z barwnych targów, rękodzieła i tradycyjnych festiwali.
- Mieszanka kultur i języków sprawia, że kraj jest interesujący pod względem etnograficznym.
Podsumowując, Togo to małe, ale zróżnicowane państwo Afryki Zachodniej o bogatej kulturze, strategicznym położeniu nad Zatoką Gwinejską i gospodarce opartej na rolnictwie, wydobyciu oraz handlu przez port w Lomé.
