Salwador (hiszp. República de El Salvador) jest najmniejszym i najgęściej zaludnionym państwem Ameryki Środkowej. Stolicą kraju i największym miastem jest San Salvador. Inne ważne miasta to: Santa Ana i Sonsonate. Salwador graniczy od południa z Oceanem Spokojnym, od zachodu z Gwatemalą, a od północy i wschodu z Hondurasem.

W 2010 roku Salwador znalazł się w pierwszej dziesiątce krajów Ameryki Łacińskiej pod względem wskaźnika rozwoju społecznego. Był w pierwszej trójce w Ameryce Środkowej (za Kostaryką i Panamą). Ponadto, lasy tropikalne i lasy ogółem powiększyły się o prawie 20% od roku 1992 do 2010, co czyni go jednym z niewielu krajów doświadczających ponownego zalesiania.

W Salwadorze występują tylko dwie pory roku. Pora sucha zaczyna się w połowie października i trwa do połowy maja. Podczas pory suchej prawie nigdy nie pada deszcz. Pora deszczowa zaczyna się w połowie maja i kończy w połowie października. W tej porze roku deszcz pada codziennie. Pora sucha nazywana jest latem, a pora deszczowa - zimą.

Większość mieszkańców to metysi, czyli mieszanka Europejczyków i Amerykanów.

Geografia

Salwador ma powierzchnię niewiele ponad 20 tys. km², co czyni go najmniejszym państwem kontynentalnym w regionie. Teren kraju jest zróżnicowany: od wąskiej, piaszczystej i skalistej linii brzegowej nad Oceanem Spokojnym, przez niskie równiny na zachodzie, aż po górzyste pasma i centralne wyżyny z łańcuchem wulkanicznym. W kraju znajduje się kilka aktywnych i wygasłych wulkanów, z których najwyższe sięgają ponad 2 tys. m n.p.m. Rzeki są krótkie i często sezonowe; najważniejsze dorzecza uchodzą na południu do Oceanu Spokojnego.

Klimat i przyroda

Klimat Salwadoru jest tropikalny z wyraźnym podziałem na porę suchą i deszczową, co wpływa na rolnictwo i życie codzienne. Temperatury na wybrzeżu są wyższe i bardziej stałe przez cały rok, podczas gdy w wyższych partiach górskich panują łagodniejsze warunki. W porze deszczowej występują ulewne deszcze i burze tropikalne, które mogą powodować powodzie oraz osunięcia ziemi. Kraj jest także narażony na trzęsienia ziemi i aktywność wulkaniczną.

Pomimo silnej presji ludzkiej Salwador prowadził działania na rzecz odnowy zalesienia, co doprowadziło do wzrostu pokrywy leśnej w ostatnich dekadach. Występują tu fragmenty lasów suchych tropikalnych, wilgotnych lasów górskich oraz obszary rolnicze i sawannowe. Fauna obejmuje różnorodne gatunki ptaków, drobnych ssaków i gadów, choć wiele gatunków jest zagrożonych przez utratę siedlisk.

Ludność i społeczeństwo

Większość ludności to metysi — potomkowie mieszanych rodzin rdzennych mieszkańców (przede wszystkim Pipil) i Europejczyków. Językiem urzędowym i powszechnie używanym jest hiszpański (hiszp.), a w kulturze silne są wpływy hiszpańskie i rdzennych tradycji. W kraju dominują chrześcijańskie wyznania: tradycyjnie przewaga katolicyzmu, lecz od drugiej połowy XX wieku istotnie wzrosła liczba protestantów ewangelicznych.

Salwador jest mocno zurbanizowany — znacząca część mieszkańców mieszka w miastach, zwłaszcza w aglomeracji wokół San Salvador. Kraj przeszedł trudne doświadczenia w XX wieku, w tym wojnę domową (1980–1992), która miała duże skutki społeczne i gospodarcze. Po zakończeniu konfliktu następowała odbudowa instytucji państwowych i rozwój społeczny, chociaż wyzwania, takie jak przestępczość zorganizowana, ubóstwo w niektórych regionach czy migracja zarobkowa, pozostają istotne.

Gospodarka

Gospodarka Salwadoru opiera się na usługach, przemyśle lekkim (m.in. tekstylia) oraz rolnictwie — tradycyjnie ważne są uprawy kawy, trzciny cukrowej i bananów. Znaczne znaczenie mają transfery pieniężne od Salwadorczyków przebywających za granicą. Kraj stosuje walutę dolar amerykański od 2001 roku, co wpłynęło na stabilizację makroekonomiczną, ale także na ograniczenia w polityce pieniężnej.

Ochrona środowiska i zagrożenia naturalne

Salwador stara się łączyć rozwój z ochroną środowiska — przykładem są programy zalesień oraz ograniczania erozji gleb. Jednocześnie kraj jest podatny na klęski żywiołowe: trzęsienia ziemi, erupcje wulkanów, intensywne ulewy w sezonie deszczowym prowadzące do powodzi i osunięć ziemi oraz, w mniejszym stopniu, skutki huraganów.

Kultura i dziedzictwo

Kultura Salwadoru to mieszanina tradycji rdzennych i hiszpańskich. Ważne są święta religijne, lokalne festiwale, muzyka i kuchnia, w której występują potrawy z kukurydzy, fasoli i manioku oraz specjały z ryb i owoców morza nad wybrzeżem. Rzemiosło i folklor regionalny są istotnym elementem tożsamości lokalnych społeczności.

Informacje powyżej uzupełniają podane wcześniej fakty i mają na celu przybliżyć najważniejsze aspekty geograficzne, klimatyczne i społeczne Salwadoru.