Skórzany żółw morski jest największym ze wszystkich żyjących żółwi morskich. Jest czwartym co do wielkości współczesnym gadem za trzema krokodylionami.
Dorośli mają średnio 1-1,75 metra (3,3-5,7 stopy) długości skorupy, 1,83-2,2 metra (6,0-7,2 stopy) długości całkowitej i ważą od 250 do 700 kilogramów (550 do 1,540 funtów). Największy z nich miał ponad 3 metry od głowy do ogona i ważył 916 kilogramów (2 019 funtów). Został on znaleziony na plaży na zachodnim wybrzeżu Walii.
Jaja i młode są często zjadane przez drapieżniki, ale dorośli mogą się agresywnie bronić. Tylko największe drapieżniki morskie mogą z powodzeniem walczyć z plewakiem skórzanym.
Żółwie skórzaste są jednymi z najgłębiej nurkujących zwierząt morskich. Odnotowano u nich nurkowanie na głębokościach do 1280 metrów.
Są też najszybciej poruszającymi się gadami. Wydanie Księgi Rekordów Guinnessa z 1992 roku wymienia żółwia skórzastego poruszającego się w wodzie z prędkością 35,28 km na godzinę (21,92 mph). Zazwyczaj pływają z prędkością 0,5-2,8 metra na sekundę (1,1-6,3 mph).
Mogą mieszkać tak daleko na północy jak Alaska i Norwegia i tak daleko na południu jak Przylądek Dobrej Nadziei w Afryce i najbardziej na południe wysunięty cypel Nowej Zelandii. Skórzany plecak występuje we wszystkich oceanach tropikalnych i subtropikalnych, a także dobrze wpisuje się w krąg polarny.
Niewiele wiadomo o tym, jak długo żyją. Niektóre raporty mówią "30 lat lub więcej", podczas gdy inne "50 lat lub więcej".
Wygląd i budowa
Żółw skórzasty (Dermochelys coriacea) różni się od innych żółwi morskich brakiem twardych, rogowych płytek (tarcz) na karapaksie. Zamiast tego ma miękki, grubo skórzasty pancerz pokryty warstwami tłuszczu i włóknistej tkanki łącznej oraz drobnymi kostnymi płytkami (ossicles) pod skórą. Pancerz ma charakterystyczne podłużne guzki i kształt wydłużony.
Przednie płetwy są bardzo długie i silne, co umożliwia pokonywanie długich dystansów i dużą prędkość w wodzie. Masa ciała u dorosłych osobników zazwyczaj waha się od kilkuset kilogramów do ponad 900 kg w rekordowych przypadkach.
Dieta i zachowanie
Głównym pokarmem żółwi skórzastych są meduzy i inne miękkie organizmy bezkręgowe (np. galaretowate zooplanktony, stawonogi miękko opancerzone). Dzięki temu pełnią ważną rolę w regulacji populacji meduz. Często pożerają też worki żahawkowe (np. Physalia), co jednak naraża je na połknięcie plastiku przypominającego meduzy.
Żółwie te prowadzą samotny tryb życia na otwartym oceanie, ale podejmują regularne, długodystansowe migracje między miejscami żerowania a plażami lęgowymi. Są aktywne zarówno w dzień, jak i w nocy, w zależności od dostępności pokarmu i migracji.
Rozmnażanie i rozwój
Samice powracają na plaże lęgowe, często na te same, na których się wykluły (natal homing). Sezon lęgowy i częstotliwość lęgów różnią się w zależności od populacji — samice mogą składać kilka lęgów w ciągu sezonu (zwykle co 2–3 lata). W jednym gnieździe znajduje się przeciętnie kilkadziesiąt jaj (zwykle ok. 60–90), a okres inkubacji trwa około 60–90 dni, zależnie od temperatury piasku.
Temperatura inkubacji ma wpływ na płeć potomstwa — wyższe temperatury sprzyjają wylęgowi samic, niższe samców. Młode po wylęgu kierują się instynktownie ku morzu; ich przeżywalność jest niska z powodu drapieżników lądowych i morskich oraz wpływu działalności człowieka.
Nurkowanie i fizjologia
Żółwie skórzaste potrafią nurkować na bardzo duże głębokości (notowano zejścia do 1280 m). Mają przystosowania fizjologiczne umożliwiające długie zanurzenia: dużą objętość krwi i mięśni bogatych w mioglobinę (magazyn tlenu), zdolność do zwolnienia akcji serca (bradykardia) oraz efektywne zarządzanie zapasami tlenu.
Dzięki grubemu pokryciu tłuszczowo-włóknistemu i metabolizmowi mogą utrzymywać temperaturę ciała wyższą od otaczającej wody — to pozwala im polować w chłodniejszych wodach daleko na północ i południe od stref tropikalnych.
Zasięg i migracje
Żółwie skórzaste mają kosmopolityczny zasięg: występują we wszystkich oceanach między strefami tropikalnymi a umiarkowanymi. Mogą się pojawiać daleko na północy (np. Alaska, Norwegia) i daleko na południu (np. w rejonie Przylądka Dobrej Nadziei oraz południowych wybrzeży Nowej Zelandii). Niektóre populacje odbywają migracje liczone w tysiącach kilometrów między miejscami żerowania a plażami lęgowymi.
Zagrożenia i ochrona
- Połowy przydenne i przyłów: zaplątanie w sieci rybackie (np. trały, sieci dennne) jest jedną z głównych przyczyn śmiertelności.
- Plastik i zanieczyszczenia: żółwie mylą plastikowe torby i fragmenty z meduzami, co prowadzi do zatkania przewodu pokarmowego i śmierci.
- Utrata i degradacja siedlisk lęgowych: zabudowa wybrzeży, oświetlenie plaż i turystyka zakłócają procesy lęgowe i wędrówki młodych żółwi do morza.
- Polowania i zbieranie jaj: w niektórych regionach jaja są rozbierane przez ludzi, a dorosłe osobniki bywają odławiane.
- Zmiany klimatu: podnoszenie się poziomu mórz, erozja plaż i zmiany temperatury piasku (wpływ na proporcje płci) stanowią długoterminowe zagrożenie.
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) klasyfikuje żółwia skórzastego na poziomie narażony (Vulnerable) globalnie, jednak niektóre populacje, zwłaszcza na Pacyfiku, są w gorszym stanie (krytycznie zagrożone). Gatunek jest objęty ochroną w wielu krajach, znajduje się także na listach konwencji międzynarodowych (np. CITES) i jest przedmiotem programów monitoringu, ochrony plaż lęgowych oraz działań ograniczających przyłów (np. stosowanie urządzeń ograniczających przyłów – TED).
Długość życia i badania
Długość życia żółwi skórzastych nie jest dokładnie znana. Szacunki mówią o co najmniej kilku dekadach — raporty podają „30 lat lub więcej” albo „50 lat lub więcej”. Dokładniejsze określenie wieku jest utrudnione ze względu na żywotność i wędrówki tego gatunku oraz rzadkość długoterminowych badań na tych samych osobnikach.
Współczesne badania wykorzystują telemetryczne znaczniki satelitarne, analizę genetyczną i monitoring plaż lęgowych, co pozwala lepiej rozumieć migracje, miejsca żerowania i potrzeby ochronne tego niezwykłego gatunku.
Jak można pomagać
- Wspierać organizacje chroniące plaże lęgowe i prowadzące monitoring żółwi.
- Ograniczać użycie jednorazowego plastiku i poprawnie go segregować.
- Promować metody rybołówstwa zmniejszające przyłów żółwi (np. stosowanie TED).
- Respektować przepisy dotyczące plaż lęgowych — nie używać silnego oświetlenia nocą, nie zbliżać się do gniazd i wylęgających się młodych.

