Kuba

Kuba jest krajem wyspiarskim na Morzu Karaibskim. Kraj ten składa się z dużej wyspy Kuby, wyspy Isla de la Juventud (Wyspa Młodości) i wielu mniejszych wysp. Hawana jest stolicą Kuby. Jest to największe miasto. Drugim co do wielkości miastem jest Santiago de Cuba. W języku hiszpańskim, stolica nazywana jest "La Habana". Kuba znajduje się w pobliżu Stanów Zjednoczonych, Meksyku, Haiti, Jamajki i Bahamów. Ludzie z Kuby nazywani są Kubańczykami. Językiem urzędowym jest hiszpański. Na Kubie jest ciepło przez cały rok.

W 1492 roku Krzysztof Kolumb wylądował na wyspie Kuba. Zażądał tego dla Królestwa Hiszpanii. Kuba stała się kolonią hiszpańską aż do wojny hiszpańsko-amerykańskiej w 1898 roku. Po wojnie była częścią Stanów Zjednoczonych. Niepodległość uzyskała w 1902 roku.

W 1959 r. partyzanci pod wodzą Fidela Castro i Che Guevary obalili dyktatora Kuby, Fulgencio Batistę, w czasie rewolucji kubańskiej. Castro zaczął nawiązywać stosunki ze Związkiem Radzieckim i próbował zamknąć wiele amerykańskich przedsiębiorstw na Kubie; Stanom Zjednoczonym się to nie podobało. W 1961 roku Castro oficjalnie ogłosił, że jego rząd jest socjalistyczny. Stany Zjednoczone próbowały najechać na Kubę, aby odzyskać nad nią kontrolę i obalić rząd kierowany przez komunistów, ale nie udało im się. Komunistyczna Partia Kuby została utworzona w 1965 roku i od tego czasu rządzi wyspą. Dziś Kuba jest jedynym państwem komunistycznym poza Azją, na Karaibach i na półkuli zachodniej.

Kultura

Kuba słynie z wielu rodzajów muzyki, zwłaszcza tanecznej, takiej jak salsa i Mambo. Ponieważ Kubańczycy mają przodków z Hiszpanii, Afryki, Ameryki Południowej i Północnej, muzyka kubańska jest szczególna i odmienna.

Czytanie jest bardzo popularne na Kubie. Wiele osób szczególnie lubi czytać książki lub rzeczy, które pochodzą spoza kraju, mimo że rząd tego nie aprobuje. Uwielbiają też muzykę i sport. Muzyka kubańska jest bardzo żywa. Dzieje się tak, ponieważ wiele z nich pochodzi z afrykańskich i hiszpańskich rytmów. Baseball, koszykówka i lekkoatletyka są kochane przez wielu Kubańczyków. Kubańska drużyna piłkarska wzięła udział w jednej z części Football-World-Cup. W 1938 roku dotarli do ćwierćfinału i przegrali ze Szwecją 0:8.

Historia

Wczesna historia

Zanim Kuba została podbita przez Hiszpanów, na wyspie żyły trzy plemiona. Były to Taínos, Ciboneys i Guanajatabeyes. Taínos byli największym i najbardziej rozpowszechnionym z tych trzech plemion. Uprawiali oni takie rośliny jak fasola, kukurydza, squash i ignamy. Taínos spali również w hamakach, które Hiszpanie wprowadzali do reszty świata. Następnie, w 1492 roku, Krzysztof Kolumb przybył na Kubę w swojej pierwszej podróży do obu Ameryk. Trzy lata później zdobył wyspy dla Hiszpanów. Hiszpanie zaczęli później rządzić Kubą. Hiszpanie sprowadzili na Kubę tysiące niewolników z Afryki, aby dla nich pracować. Większość rdzennych Kubańczyków zmarła z powodu nowych chorób sprowadzonych przez Hiszpanów i Afrykańczyków. Hiszpanie traktowali również rdzennych Kubańczyków bardzo okrutnie i zmasakrowali wielu z nich.

Hiszpanie rządzili przez wiele lat. Kuba stała się najważniejszym producentem cukru. Na początku XIX wieku Kubańczycy zbuntowali się przeciwko hiszpańskim władcom, ale nie udało im się to aż do 1898 roku, kiedy to Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Hiszpanom i pokonały ich. Kuba stała się Amerykanką na cztery lata później, zanim w 1902 roku stała się niezależną republiką. Mimo że Kuba była niepodległa, Amerykanie nadal kontrolowali wyspę na mocy ustawy zwanej Platt Amendment. W 1933 roku Kubańczycy zaprzestali stosowania Plattowskiej Poprawki, ale Amerykanie nadal mieli duży wpływ na politykę Kuby. Amerykanie byli właścicielami większości przedsiębiorstw na Kubie. Amerykanie popierali lidera Fulgencio Batistę, który przez wielu Kubańczyków był postrzegany jako skorumpowany.

Oprócz kontroli politycznej, Stany Zjednoczone sprawowały również znaczną kontrolę nad gospodarką kubańską. W tym czasie Kuba była gospodarką monokulturową. Podczas gdy produkowali oni kawę, tytoń i ryż, polegali głównie na cukrze. Dlatego też inne kraje nazywały je "cukrową miską świata". Stany Zjednoczone kupowały cukier od Republiki Kuby po cenie wyższej niż światowy standard. W zamian za to Kuba miała dawać pierwszeństwo Stanom Zjednoczonym i ich przemysłowi. Kuba była zależna od Stanów Zjednoczonych i ich inwestycji. Kuba nie była uprzemysłowiona i potrzebowała dochodów na towary i ropę naftową. Potrzebowała również amerykańskich inwestycji w gaz, elektryczność, komunikację, koleje i banki. Podczas gdy pracownicy kubańscy mieli lepsze warunki niż inne kraje na kontynencie, nadal borykali się z nierównościami, brakiem infrastruktury, wysokim wskaźnikiem analfabetyzmu i brakiem pracy w pełnym wymiarze godzin (przemysł cukrowniczy był sezonowy).

Rewolucja kubańska

W 1959 roku Fidel Castro poprowadził rewolucję przeciwko Fulgencio Batiście. Castro przejął władzę na Kubie wraz z Che Guevarą z Argentyny, jego bratem Raulem i innymi, którzy walczyli z Batistą. Castro dokonał wielu zmian na Kubie. Zlikwidował amerykańską własność kubańskich przedsiębiorstw. To sprawiło, że Castro stał się niepopularny w Ameryce, a Stany Zjednoczone zakazały wszelkich kontaktów z Kubą. Z tego powodu wielu Kubańczyków wyjechało do Ameryki. W 1961 roku Amerykanie pomogli niektórym z tych Kubańczyków zaatakować Kubę i spróbować usunąć Castro, ale im się to nie udało. Następnie Castro poprosił Związek Radziecki o pomoc w ich obronie przed Amerykanami, co też uczynili. Związek Radziecki włożył na Kubie broń jądrową i wycelował w Stany Zjednoczone. Amerykański prezydent Kennedy zażądał ich usunięcia albo rozpocznie się nowa wojna. Nazywało się to kryzysem rakietowym na Kubie. Związek Radziecki usunął rakiety, gdy Stany Zjednoczone zgodziły się nie kontynuować ataków na Kubę i usunąć rakiety z Turcji.

Kuba stała się po tym kraju komunistycznym, jak Związek Radziecki. Związek Radziecki kupował większość cukru na Kubie za drogie ceny. Kuba wydawała te pieniądze na zdrowie, edukację i wojsko. Dzięki temu kubańskie szkoły i szpitale stały się jednymi z najlepszych na świecie. Armia walczyła w Afryce o wsparcie czarnych Afrykańczyków przeciwko białej armii południowoafrykańskiej. Kuba wspierała również grupy w Ameryce Południowej walczące z dyktatorami tych krajów.

Jednak rząd kubański zaczął kontrolować większość życia na Kubie w systemie komunistycznym. Spór z rządem kubańskim i Fidel'em Castro nie był dozwolony publicznie. Niektórym Kubańczykom nie spodobało się to i próbowali opuścić Kubę. Większość Kubańczyków, którzy wyjechali, wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Niektórzy Kubańczycy, którzy nie podobali się rządowi i zostali, zostali wsadzeni do więzienia. Wiele grup z całego świata protestowało przeciwko Kubie z tego powodu i domagało się, aby Fidel Castro oddał władzę.

W 1991 roku rozpadł się Związek Radziecki. Oznaczało to, że Kuba, która sprzedawała większość swoich produktów do Związku Radzieckiego, nie miała pieniędzy na przyjazd do kraju. Amerykanie zaostrzyli ograniczenia w kontaktach z Kubą. Ameryka powiedziała, że ograniczenia w kontaktach będą kontynuowane, chyba że Fidel Castro zrezygnuje z władzy. W latach 90. Kuba stała się bardzo biedna. Stało się to znane na Kubie jako "Okres Specjalny". Z powodu katastrofy Kuba zmieniła się, aby umożliwić mniejszą kontrolę ze strony rządu, więcej dyskusji wśród ludzi, a także prywatnych sklepów i firm. Kuba starała się również skłonić turystów do odwiedzenia wyspy.

W latach 2000. turystyka na Kubie ponownie zaczęła zarabiać na wyspie. Mimo że Fidel Castro pozostał u władzy, po chorobie przekazał wszystkie obowiązki swojemu bratu Raulowi. Fidel Castro był jedną z najdłużej pełniących obowiązki głów państwa. W 2018 roku Miguel Díaz-Canel został oficjalnym prezydentem Kuby.

W kwietniu 2015 roku odbyły się historyczne rozmowy z prezydentem Stanów Zjednoczonych Obamą i kubańskim sekretarzem generalnym Raúlem Castro w sprawie poprawy stosunków między tymi dwoma narodami.

Embargo handlowe wydane przez prezydenta Kennedy'ego w latach 60. zostało znacznie rozluźnione pod rządami Obamy. Obywatele amerykańscy mogą teraz w określonych porach roku podróżować bezpośrednio na Kubę. Wcześniej Amerykanie musieli jeździć przez Meksyk, jeśli chcieli jechać na Kubę. Amerykanom nadal nie wolno kupować ani palić kubańskich cygar. Cygara są przemycane przez granicę amerykańsko-kanadyjską, ponieważ są legalne w Kanadzie.

Aby odbyć służbę wojskową, mężczyźni w wieku od 17 do 28 lat muszą iść do wojska na dwa lata. Jest to fakultatywne dla kobiet.

Mapa Kuby w 1680 r.Zoom
Mapa Kuby w 1680 r.

Podziały administracyjne

Kraj jest podzielony na 15 prowincji i jedną specjalną gminę (Isla de la Juventud). Prowincje są podzielone na gminy.

  1. Pinar del Río
  2. Artemisa
  3. Hawana
  4. Mayabeque
  5. Matanzas
  6. Cienfuegos
  7. Willa Clara
  8. Sancti Spíritus
  1. Ciego de Ávila
  2. Camagüey
  3. Las Tunas
  4. Granma
  5. Holguín
  6. Santiago de Cuba
  7. Guantánamo
  8. Isla de la Juventud
Prowincje KubaZoom
Prowincje Kuba

Dane demograficzne

Populacja Kuby jest bliska 13 milionów. Ludność Kuby pochodzi z trzech różnych grup. Największa grupa to potomkowie hiszpańskich osadników, którzy przybyli na Kubę. Najmniejsza grupa to potomkowie czarnych afrykańskich niewolników, którzy zostali przywiezieni do pracy i narodzin dzieci (w barakonie) jako niewolnicy Nowego Świata, którzy mogli zostać legalnie sprzedani w niewolę dożywotnią w Stanach Zjednoczonych. Średniej wielkości grupa jest mieszanką afrykańskiego i hiszpańskiego. Rządowi udało się zauważyć, że te trzy różne grupy były traktowane tak samo. Według Instytutu Badań DNA Karaibów, rasą, do której należy ludność Kuby jest:

  • Europejscy Kubańczycy pochodzą od osadników, którzy przybyli w końcu XV wieku i później. Większość białych Kubańczyków pochodziła z wielu różnych części Hiszpanii, ale najliczniejsi byli Kanaryjczycy, Andaluzyjczycy i Katalończycy. Było też kilku Francuzów, Włochów i Anglików. Biali stanowią około 30% populacji Kuby od 2012 roku i w większości zamieszkują zachodnią część Kuby, szczególnie takie miasta jak Hawana i Pinar del Rio. Przywieźli oni ze sobą swój język, religię, muzykę i inne.
  • Afrykanie i Kubańczycy Mulatów pochodzą z przybycia afrykańskich niewolników, którzy przybyli z różnych części Afryki, ale najliczniejsi byli Afrykańczykami z Zachodu. Ponad 500.000 Haitańczyków przybyło na Kubę w czasach rewolucji haitańskiej. Większość kubańskich niewolników pochodziła z plemion Kongo i Yoruba, byli też Igbos, Ewes, Fons, Fulas, Mandinkas i inni. Afro-kubańczycy wahają się w ogromnym zakresie od 33,9 procent do 70 procent populacji, a większość z nich skupiona jest we wschodniej części Kuby. Przywieźli oni ze sobą swoje instrumenty, reigion (Santeria) i zwyczaje do kubańskiej kultury.
  • Kubańczycy śródziemnomorscy stanowią jednak około 3% populacji; trzeba wiedzieć, że wielu potomków południowych Hiszpanów kubańskich ma w swoich rodzinach sporą część krwi Maurów; ze względu na bliskie sąsiedztwo Hiszpania leży w Afryce Północnej. Wielu śródziemnomorskich Kubańczyków przybyło w latach 20. i 80. ubiegłego wieku, a czasami nawet później. Są one najbardziej skoncentrowane na wschodzie, zwłaszcza w takich miastach jak Zatoka Guantanamo. Przywieźli oni na Kubę wiele swoich potraw i kuchni oraz kilka słowników.

Zdrowie i edukacja

Kuba jest krajem rozwijającym się i często przedstawiana jest jako bardzo biedny kraj. W niektórych aspektach, takich jak edukacja, opieka zdrowotna i średnia długość życia, plasuje się jednak znacznie lepiej niż większość krajów Ameryki Łacińskiej. Wskaźnik śmiertelności niemowląt jest niższy niż w niektórych krajach rozwiniętych. Średnia długość życia wynosi 78 lat.

Wszystkie dzieci muszą chodzić do szkoły w wieku od sześciu do dwunastu lat, a prawie wszystkie potrafią przynajmniej czytać i pisać. Edukacja jest bezpłatna na każdym poziomie. Z tego powodu Kuba ma wskaźnik alfabetyzacji na poziomie 99,8%.

W 2006 roku Światowy Program Żywnościowy certyfikował Kubę jako jedyny kraj w tym regionie bez niedożywionych dzieci. W tym samym roku Organizacja Narodów Zjednoczonych stwierdziła, że Kuba jest jedynym krajem na świecie, który spełnił wymogi definicji zrównoważonego rozwoju podanej przez World Wide Fund for Nature.

Geografia

Kuba jest największą wyspą w Indiach Zachodnich. Posiada wiele zasobów. Tylko około jednej czwartej powierzchni kraju stanowią góry lub wzgórza. Duża część tej ziemi to łagodne wzgórza lub równiny, które są dobre dla rolnictwa lub hodowli bydła. Kuba posiada żyzną glebę i ciepły klimat, który czyni ją doskonałym miejscem do uprawy roślin.

Cukier jest najważniejszą rośliną uprawną na Kubie, a mogą go otrzymywać z trzciny cukrowej. Trzcina cukrowa jest największą uprawą pieniężną na Kubie, która przynosi większość pieniędzy. Po tym drugim jest tytoń. Tytoń jest wyrabiany ręcznie w cygara. Ręcznie robione cygaro jest uważane przez wielu ludzi za najlepsze na świecie. Inne ważne uprawy to ryż, kawa i owoce. Kuba posiada również wiele minerałów. Kobalt, nikiel, żelazo, miedź i mangan są na wyspie. Są tam też sól, ropa naftowa i gaz ziemny. Wybrzeże Kuby ma wiele zatoczek i kilka dobrych portów. Hawana, która jest stolicą, jest również portem. Inne porty mają miasta portowe. Nuevitas jest miastem portowym na północnym wybrzeżu. Cienfuegos, Guantanamo i Santiago de Cubaare to niektóre z miast portowych na południowym wybrzeżu.

Kuba ma klimat pół-tropikalny. Oznacza to, że chłodne oceaniczne wiatry sprawiają, że staje się ona gorąca, mimo że znajduje się w strefie tropicznej. Na Kubie panuje pora deszczowa i sucha. Pora sucha to okres od listopada do kwietnia, a pora deszczowa to okres od maja do października. Sierpień - październik to także sezon huraganów na Oceanie Atlantyckim. Z tego powodu większość kubańskich miast portowych może zostać zalanych wzdłuż wybrzeża.

Pole tytoniowe w Pinar del Río.Zoom
Pole tytoniowe w Pinar del Río.

Powiązane strony

  • Kuba na Olimpiadzie
  • Reprezentacja narodowa Kuby w piłce nożnej
  • Lista rzek na Kubie
  • Kategoria:Kubańczycy

Pytania i odpowiedzi

P: Jaka jest stolica Kuby?
O: Stolicą Kuby jest Hawana. Po hiszpańsku nazywa się ją "La Habana".

P: W jakim języku mówią ludzie na Kubie?
A: Językiem urzędowym na Kubie jest hiszpański.

P: Kto odkrył Kubę?
A: Krzysztof Kolumb odkrył Kubę w 1492 roku.

P: Kiedy Kuba uniezależniła się od Hiszpanii?
A: Po wojnie hiszpańsko-amerykańskiej w 1898 roku Kuba stała się niepodległym krajem w 1902 roku.

P: Kto stanął na czele rewolucji kubańskiej?
A: Na czele rewolucji kubańskiej stali Fidel Castro i Che Guevara.
P: Jak USA zareagowały na socjalistyczny rząd Castro?

O: USA próbowały dokonać inwazji na Kubę, aby obalić jej komunistyczny rząd, ale nie udało się.

P: Jaki typ rządu ma dziś Kuba?
A: Dzisiaj na Kubie jest rząd kierowany przez Partię Komunistyczną, która rządzi od 1965 roku.

AlegsaOnline.com - 2020 / 2022 - License CC3