Ten artykuł jest o żelazie - metalu. Narzędzie zwane żelazkiem, patrz prasowanie.

Żelazo jest pierwiastkiem chemicznym i metalem. Jest drugim najbardziej rozpowszechnionym metalem na Ziemi i najczęściej używanym. Stanowi znaczną część jądra Ziemi i jest czwartym najczęściej występującym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej.

Metal jest używany dużo, ponieważ jest silny i tani. Żelazo jest głównym składnikiem używanym do produkcji stali. Surowe żelazo jest magnetyczne (przyciąga magnesy), a jego związek magnetyt jest trwale magnetyczny.

W niektórych regionach żelazo zaczęto stosować około 1200 roku przed naszą erą. To wydarzenie jest uważane za przejście z epoki brązu do epoki żelaza.

Podstawowe dane i właściwości fizyczne

Symbol: Fe (łac. Ferrum). Numer atomowy: 26. Średnia masa atomowa: około 55,85 u.

  • Stan skupienia: ciało stałe (w temperaturze pokojowej).
  • Gęstość: około 7,87 g/cm³ (w 20 °C).
  • Temperatura topnienia: ok. 1538 °C; temperatura wrzenia: ok. 2862 °C.
  • Magnetyzm: ferromagnetyk do temperatury Curie ok. 770 °C (1043 K).
  • Wygląd: srebrnoszary połysk, kowalny i ciągliwy; łatwo ulega obróbce cieplnej i mechanicznemu kształtowaniu.

Występowanie i surowce

Żelazo występuje w skorupie ziemskiej w postaci pierwiastkowej tylko rzadko (meteoryty). Większość żelaza pozyskuje się z rud, do najważniejszych należą:

  • hematyt (Fe2O3),
  • magnetyt (Fe3O4),
  • limonit (hydratowane tlenki żelaza),
  • sideryt (FeCO3).

Rudy żelaza są wydobywane i przetwarzane w hutnictwie; surowe żelazo (żeliwo surówkowe) powstaje głównie w wielkich piecach hutniczych, gdzie redukuje się tlenki za pomocą koksu.

Właściwości chemiczne

  • Typowy metal przejściowy – tworzy liczne stany utlenienia, najczęściej +2 (Fe2+) i +3 (Fe3+).
  • Łatwo reaguje z tlenem i wodą, tworząc tlenki i wodorotlenki (np. rdza – hydratowane tlenki żelaza).
  • Reaguje z kwasami, uwalniając wodór (np. z kwasem siarkowym lub solnym), z halogenami i innymi niemetalami.

Izotopy

Żelazo ma kilka stabilnych izotopów, najważniejsze to 54Fe, 56Fe, 57Fe i 58Fe — 56Fe jest najobficiej występującym. Istnieją także izotopy radioaktywne (np. 60Fe), istotne w badaniach astrofizycznych i geologicznych.

Związki i korozja

Typowe związki żelaza to tlenki (FeO, Fe2O3, Fe3O4), wodorotlenki i sole (np. siarczan(i) żelaza). Kontakt żelaza z wilgocią i tlenem prowadzi do powstawania rdzy — procesu korozji, który osłabia metal i powoduje straty ekonomiczne.

Metody ochrony przed korozją:

  • powłoki malarskie i lakiernicze,
  • galwanizacja (powłoka z cynku),
  • stosowanie stopów odpornych na korozję, np. stal nierdzewna (zawierająca chrom i często nikiel),
  • odpowiednie projektowanie konstrukcji i konserwacja.

Produkcja i przetwórstwo

Najważniejsze etapy przemysłowe:

  • wydobycie i wzbogacanie rud żelaza,
  • redukcja w wielkim piecu (produkcja żeliwa surówkowego),
  • produkcja stali poprzez konwertory tlenowe (Bessemera historycznie, dziś głównie konwertor tlenowy i piec łukowy elektryczny),
  • odlewanie, walcowanie, kucie i dalsze procesy obróbki w celu uzyskania gotowych wyrobów.

W stali żelazo jest stopowane z węglem i innymi pierwiastkami (np. Mn, Cr, Ni), co daje duży zakres własności mechanicznych i chemicznych.

Zastosowania

Żelazo i jego stopy są kluczowe dla gospodarki — używa się ich m.in. w:

  • budownictwie (konstrukcje stalowe, zbrojenia betonu),
  • motoryzacji i przemyśle maszynowym,
  • produkcji narzędzi, urządzeń i armatury,
  • kolejnictwie (szyny, podkłady),
  • stoczniowym (kadłuby statków),
  • elektrotechnice (rdzenie magnetyczne, magnesy z materiałów żelaznych),
  • przemyśle chemicznym jako katalizatory i surowiec do produkcji związków żelaza.

Rola biologiczna

Żelazo jest pierwiastkiem niezbędnym dla organizmów żywych. Wchodzi w skład hemoglobiny i mioglobiny (transport i magazynowanie tlenu) oraz wielu enzymów (np. dehydrogenaz, oksydaz). Niedobór żelaza prowadzi do anemii i osłabienia; nadmiar (np. hemochromatoza) może powodować uszkodzenia narządów.

Historia

Przetapianie i wykorzystywanie żelaza miało kluczowe znaczenie w rozwoju cywilizacji. Wcześniej ludzie używali meteorytowego żelaza, potem nauczyli się wytapiać żelazo z rud — wydarzenie to zapoczątkowało tzw. epokę żelaza (ok. 1200 p.n.e. i później) i pozwoliło na masową produkcję narzędzi i broni.

Recykling i wpływ na środowisko

Żelazo i stal są jednymi z najczęściej poddawanych recyklingowi materiałów — odzysk znacznie zmniejsza zapotrzebowanie na wydobycie rud i zużycie energii. Korozja i zanieczyszczenia pochodzące z hutnictwa mogą jednak wpływać na środowisko, dlatego ważne są technologie ograniczające emisje i gospodarka odpadami.

Bezpieczeństwo

Metaliczne żelazo nie jest silnie toksyczne, ale pył i opiłki mogą stanowić zagrożenie fizyczne (skaleczenia, wdychanie). Sole żelaza w dużych dawkach są toksyczne (np. zatrucia u dzieci). Przy pracy z żelazem i jego stopami zaleca się stosowanie odpowiednich środków ochrony osobistej i procedur BHP.

Podsumowując, żelazo jest kluczowym pierwiastkiem przemysłowym i biologicznym — dzięki swojej dostępności, właściwościom mechanicznym i chemicznym jest fundamentem współczesnej cywilizacji.