Przegląd

Płazy (klasa Amphibia) to grupa kręgowców czworonożnych, zwykle zimnokrwistych, obejmująca żaby i ropuchy, salamandry oraz beznogie bezogonowe. Do najbardziej rozpoznawalnych rzędów należą Anura (żaby i ropuchy), Caudata (salamandry i traszki) oraz Gymnophiona (bezogonowe). W formie dorosłej większość płazów posiada kończyny przystosowane do poruszania się po lądzie, choć występują też gatunki w dużej mierze wodne lub podziemne.

Cechy morfologiczne i fizjologia

Płazy charakteryzują się cienką, przepuszczalną skórą, która umożliwia wymianę gazową i transpirację. Dorosłe osobniki zazwyczaj oddychają przez płuca oraz przez skórę; niektóre salamandry są jednak bezpłucne i polegają niemal wyłącznie na oddychaniu skórnym. Jaja są zwykle składane w wodzie i nie mają twardej skorupki, co wymaga wilgotnego środowiska dla rozwoju embrionalnego. Płazy są ektotermiczne, czyli ich temperatura ciała zależy od otoczenia.

Cykl życia i rozwój

Typowy cykl życia płaza obejmuje stadium larwalne związane z wodą: z ikry rozwijają się kijanki (larwy), które oddychają skrzelami i żyją w środowisku wodnym. Następnie następuje metamorfoza — przekształcenie morfologii i układów, prowadzące do formy dorosłej z płucami i kończynami. U niektórych grup rozwój jest bezpośredni (brak wolno żyjącej larwy), a u innych występują nagietki jaj w formie pianowej lub inne strategie zabezpieczające jaja przed wysychaniem.

Historia i ewolucja

Przodkowie płazów wyłonili się z ryb pancerzowych i sarcopterygów w dewonie, gdy niektóre formy zaczęły wykorzystywać płetwy płatkowe do poruszania się po dnie i zdobywania tlenowanego powietrza. W karbonie i wczesnym permie prymitywne amfibie osiągały znaczne rozmiary i pełniły rolę czołowych drapieżników na lądzie, zwłaszcza w wilgotnych ekosystemach. Z czasem, wraz z pojawieniem się i radiacją przodków gadów i ssaków, wielu dużych formamfibii uległo redukcji lub wyginięciu; większość współczesnych płazów należy do monofiletycznej grupy Lissamphibia.

Różnorodność, rozmieszczenie i przykłady

Płazy występują na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i obejmują kilka tysięcy gatunków. Szacunki liczby współczesnych gatunków wynoszą kilka tysięcy (w źródłach pojawiają się liczby rzędu 5–6 tys.), z przewagą żab w różnorodności gatunkowej. Do ciekawszych przykładów należą najmniejsze odkryte kręgowce — drobne żaby z Papui-Nowej Gwinei — oraz największa żyjąca salamandra, chińska salamandra olbrzymia (Andrias davidianus). Wiele gatunków są wyspecjalizowane do życia w konkretnych niszach: wodne, nadrzewne, podziemne czy stepowe.

Znaczenie ekologiczne i zagrożenia

Płazy pełnią ważne role ekologiczne: regulują populacje owadów, służą jako pokarm dla wielu drapieżników i stanowią bioindykatory stanu środowiska ze względu na wrażliwość skóry i cyklu rozwojowego na zanieczyszczenia. W ostatnich dekadach obserwuje się dramatyczne spadki liczebności i wymieranie lokalnych populacji płazów wskutek niszczenia siedlisk, zmian klimatu, zanieczyszczeń, introdukcji gatunków obcych oraz chorób zakaźnych, takich jak grzyb chytridiomycosis. Ochrona płazów obejmuje działania ochrony siedlisk, programy hodowlane i monitoring populacji.

Wyróżnienia i dodatkowe informacje

W naukowej klasyfikacji płazów wyróżnia się liczne rodziny i rodzaje, a badania nad ich biologią dostarczają istotnych informacji o ewolucji kręgowców. Wiele gatunków ma szczególne zachowania rozrodcze — od śpiewu samców żab, przez ochronę ikry przez rodziców, po składanie jaj w odmiennej formie (np. gniazda piankowe). Ze względu na szybkie zmiany stanu populacji, płazy stały się priorytetową grupą dla programów konserwatorskich na całym świecie.

Przydatne odnośniki