Konwergencja (biologia)

Ewolucja zbieżna to proces w biologii. Występuje, gdy dwa gatunki pochodzące z niespokrewnionych linii wykształcają te same cechy lub właściwości. Dzieje się tak, ponieważ żyją one w podobnych środowiskach i muszą opracowywać rozwiązania dla tego samego rodzaju problemów.

Podobieństwo cech może wystąpić na dwa sposoby. Oba gatunki mogły nabyć daną cechę przez pochodzenie od wspólnego przodka. W tym przypadku struktury są homologiczne. Przykładem jest kończyna tetrapoda, która została odziedziczona po wczesnych tetrapodach w późnym dewonie/wczesnym karbonie, około 360 milionów lat temu. Z drugiej strony, obie mogą być niezależnymi adaptacjami do podobnych warunków w ich siedlisku. W tym przypadku struktury są analogiczne. Ewolucja zbieżna prowadzi do analogicznych cech.




Te dwa rodzaje sukulentów, Euphorbia i Astrophytum, są tylko w niewielkim stopniu spokrewnione. Niezależnie od siebie zbiegły się w bardzo podobnej formie ciała
Te dwa rodzaje sukulentów, Euphorbia i Astrophytum, są tylko w niewielkim stopniu spokrewnione. Niezależnie od siebie zbiegły się w bardzo podobnej formie ciała

Przykłady

  • Skrzydła: skrzydła owadów, ptaków, nietoperzy i pterozaurów są do pewnego stopnia podobne. W szczególności, wszystkie są cienkie i mocne, o dużej powierzchni. Skrzydła mogą być mechanicznie poruszane w regularny sposób w celu wytworzenia siły nośnej, i tak dalej. W każdym przypadku skrzydła ewoluowały oddzielnie, więc ich forma odzwierciedla pewne potrzeby fizyczne. Wszystkie trzy większe zwierzęta posiadają izolację i regulację temperatury, a co za tym idzie - wysoki poziom metabolizmu. Jest to również konieczne do lotu, który wymaga dużej ilości energii.
  • Oczy: Jednym z najbardziej znanych przykładów ewolucji konwergentnej jest oko kamery u głowonogów (np. kałamarnic), kręgowców (np. ssaków) i skorupiaków (np. galaretek). Ich ostatni wspólny przodek miał prostą plamkę fotorecepcyjną, ale szereg procesów doprowadził do stopniowego udoskonalenia tej struktury do zaawansowanego oka kamery. Podobieństwo struktur w większości aspektów, pomimo złożonej natury organów, ilustruje, że mogą istnieć pewne biologiczne wyzwania, które mają optymalne rozwiązanie.
  • Nektarożercy: Cztery grupy ptaków śpiewających z różnych rodzin w różnych krajach specjalizują się w jedzeniu nektaru. Są to kolibry (Trochilidae; obie Ameryki); ptaki słoneczne (Nectariniidae; RPA); miodożery (Meliphagidae; Australia); i miodożery (Drepanididae; Hawaje). str. 224 Mają one podobne przystosowania, ponieważ wszystkie używają języka do pobierania nektaru ze środka kwiatów.
  • Sępy ze Starego i Nowego Świata pochodzą z odrębnych, choć spokrewnionych rodzin. Sępy Starego Świata pochodzą z rodziny Accipitridae, do której należą również orły, latawce, myszołowy i jastrzębie. Sępy Starego Świata znajdują padlinę wyłącznie za pomocą wzroku. Sępy Nowego Świata należą do rodziny Cathartidae i używają zapachu, jak również wzroku. Oba są dużymi, strzelistymi ptakami, które są wyspecjalizowanymi żerowiskami na martwych zwłokach. Mają potężne dzioby, długie nieopierzone szyje, silne kwasy żołądkowe, rozległe żniwa do przechowywania pokarmu podczas jedzenia i tak dalej. Te cechy ewoluowały niezależnie od siebie.
  • Kształt dużych, szybko poruszających się zwierząt wodnych ma tendencję do torpedowatości: tuńczyki, rekiny, delfiny, wieloryby zabójcy, ichtiozaury mają podobny kształt. Ten opływowy kształt zmniejsza opór podczas poruszania się w wodzie. Płetwy niektórych z nich (ichtiozaurów, rekinów) występują w tych samych miejscach na ciele. Osiągnęły ten kształt z bardzo różnych punktów wyjścia.
  • Styl życia kota szablozębnego ewoluował niezależnie od siebie co najmniej pięć razy u ssaków.

Przykłady ewolucji konwergentnej są niezwykle liczne: jest to ważna cecha ewolucji.

Paralelofile

Paralelofilia to szczególny przypadek, kiedy dwie lub więcej linii mających bliskiego wspólnego przodka nabywa tę samą cechę niezależnie od siebie. Ryby Cichlid w jeziorze Tanganika we wschodniej Afryce wykształciły ten sam sposób odżywiania w sześciu różnych liniach. Łodygowe oczy występują nieregularnie i niezależnie u muchówek z rodzaju Acalypteran. Mają one wyraźnie odziedziczoną genetyczną zdolność do takich oczu. Zdolność ta jest wybrana tylko w niektórych liniach. p62, 225


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3