Krykiet — co to jest? Zasady, historia i światowa popularność

Zasady gry w krykieta

Są dwie drużyny: Drużyna kręgielni ma 11 zawodników na boisku. W grze w kręgle drużynowe jest dwóch zawodników, po jednym na każdym końcu furtki. Reszta drużyny jest poza boiskiem. Bieganie odbywa się po kręglach, głównie przez uderzenie piłki i bieganie, lub przez uderzenie piłki poza granice boiska.

Kapitan drużyny kręglarskiej wybiera ze swojej drużyny kręgielnię, pozostali zawodnicy nazywani są "bokserami". Kręgielarz próbuje wycelować piłkę w furtkę, która składa się z trzech kijów (zwanych kikutami) wbitych w ziemię, z dwoma małymi kijami (zwanymi kauczukami), które są na nich wyważone. Jeden z zawodników, zwany "furtką", stoi za furtką, aby złapać piłkę, jeżeli melonik nie trafi w furtkę. Pozostali zawodnicy mogą gonić piłkę po jej uderzeniu przez kija.

Melonik biegnie w kierunku swojej furtki, a melonik w kierunku batmana przy drugiej furtce. On nie rzuca piłki. Mucha kulę przez ramię z prostym ramieniem. Jeśli wygina ramię, pozostałe drużyny otrzymują jeden bieg i musi ponownie zagrać piłkę. Over" to sześć piłek, co oznacza, że musi zagrać sześć razy. Następnie inny zawodnik staje się melonikiem do następnego biegu, i bila z drugiego końca, i tak dalej. Ten sam gracz nie może zagrać dwiema kulami jeden po drugim.

Batman próbuje bronić furtki przed uderzeniem piłką. Robi to z kijem. Kiedy uderzy piłkę swoim kijem, może biec w kierunku drugiej furtki. Żeby zaliczyć bieg, obydwaj kijowcy muszą biec z furtki do drugiej, tyle razy ile mogą, zanim zabraknie im kija. Bieganie jest wyjaśnione poniżej. Jeśli piłka opuści pole po uderzeniu bez odbijania, zdobywa się sześć biegów. Jeśli piłka toczy się lub odbija, niezależnie od tego, czy uderzył ją kij, czy nie, liczy się jako cztery biegi.

Są różne sposoby, na jakie może się wydostać batman. Najczęstsze z nich to:

• Batman nie trafia w piłkę, a kula trafia w furtkę: nazywa się to "bowled", czyli "bowled out".

• Kula uderza w ciało kija, gdy w przeciwnym razie uderzyłaby w furtkę. Nazywana LBW (noga przed furtką). Sposób stosowania tej zasady jest skomplikowany, to tylko ogólna idea.

• Fielder łapie piłkę po tym, jak kijarz ją trafił, a zanim odbije się lub wyjdzie z pola: nazywany jest złapanym.

• Podczas biegu kijów, zawodnik może rzucić piłkę do furtki. Jeżeli kibice nie mogą zakończyć biegu na czas, a piłka uderzy w furtkę, kibic znajdujący się bliżej furtki, która została trafiona, jest nieaktywny: to się nazywa "run out".

Kiedy nie ma batmana, inny przychodzi na pole, by zająć jego miejsce. Ringi kończą się, gdy zabiera się dziesięć furtek (tzn. dziesięciu z jedenastu nietoperzy jest na zewnątrz). Następnie drużyna, która była drużyną "bokserską" staje się drużyną "battingową". Teraz muszą zaliczyć więcej biegów, niż druga drużyna zdołała zaliczyć. Jeśli zdobędą więcej biegów przed zdobyciem dziesięciu mandatów, wygrają. Jeśli tego nie zrobią, wygrywa drużyna przeciwna.

W grze jednodniowej, każda strona ma jedną inningi, a inningi są ograniczone do pewnej liczby przesunięć. W dłuższych formatach każda strona ma dwa inningsy i nie ma żadnego konkretnego limitu liczby przesunięć w inningach.

Zasady gry w krykieta

Są dwie drużyny: Drużyna kręgielni ma 11 zawodników na boisku. W grze w kręgle drużynowe bierze udział dwóch zawodników, po jednym na każdym końcu boiska (czasami nazywanym także furtką).

• Reszta drużyny jest poza boiskiem.
• Bieg odbywa się po kręglach, głównie przez uderzenie piłki i bieganie, lub przez uderzenie piłki do lub ponad granicę.

Kapitan drużyny kręglarskiej wybiera ze swojej drużyny kręgielnię, pozostali zawodnicy nazywani są "bokserami".

• Melonik próbuje wycelować piłkę w furtkę, która składa się z trzech kijów (zwanych kikutami) wbitych w ziemię, z dwoma małymi kijami (zwanymi kauczukami) wyrównanymi na nich.
• Jeden z kibiców, zwany "dozorcą furtki", stoi za furtką, aby złapać piłkę, jeśli melonik nie trafi do furtki.
• Inni zawodnicy mogą gonić piłkę po tym, jak kijarz ją trafił.

Melonik biegnie w kierunku swojej furtki, a melonik w kierunku batmana przy drugiej furtce.

• On nie rzuca piłki. Dzieli piłkę przez ramię z "prostym ramieniem" (zdefiniowanym w dalszej części regulaminu i wskazówek dla sędziego). Jeśli wygina ramię, pozostałe drużyny otrzymują jeden bieg i muszą ponownie zagrać piłkę.
• Koniec to sześć piłek, czyli sześć razy. Następnie inny gracz staje się melonikiem na następny koniec, i melonikiem z drugiego końca, i tak dalej. Ten sam gracz nie może zagrać dwiema kulami jeden po drugim.

Batman próbuje bronić furtki przed uderzeniem piłką. Robi to z kijem. Kiedy uderzy piłkę swoim kijem, może biec w kierunku drugiej furtki.

• Żeby zaliczyć bieg:
• Obaj batmeni muszą biec ze swojej furtki do drugiej, zanim będzie można ich zabraknąć. Bycie wybrakowanym jest wyjaśnione poniżej. Pałkarze mogą biegać między fotelami tyle razy, ile chcą, przy czym za każdym razem jeden bieg jest punktowany.
• Jeśli piłka opuści pole po uderzeniu bez odbicia, zaliczonych zostaje sześć biegów.
• Jeśli piłka się toczy lub odbija, niezależnie od tego, czy uderzył ją kij, czy nie, liczy się jako cztery przebiegi.

Są różne sposoby, na jakie może się wydostać batman. Najczęstsze z nich to:

• Batman nie trafia w piłkę, a kula trafia w furtkę: nazywa się to "bowled", czyli "bowled out".
• Kula uderza w ciało kija, gdy w przeciwnym razie uderzyłaby w furtkę. Nazywana LBW (noga przed furtką). Sposób stosowania tej zasady jest skomplikowany, to tylko ogólna idea.

• Fielder łapie piłkę po tym, jak kijarz ją trafił, a zanim odbije się lub wyjdzie z pola: nazywany jest złapanym.

• Podczas biegu kijów, zawodnik może rzucić piłkę do furtki. Jeżeli kibice nie mogą zakończyć biegu na czas, a piłka uderzy w furtkę, kibic znajdujący się bliżej furtki, która została trafiona, jest nieaktywny: to się nazywa "run out".

Kiedy nie ma batmana, inny przychodzi na pole, by zająć jego miejsce. Ringi kończą się, gdy zabiera się dziesięć furtek (tzn. dziesięciu z jedenastu nietoperzy jest na zewnątrz). Następnie drużyna, która była drużyną "bokserską" staje się drużyną "battingową". Teraz muszą zaliczyć więcej biegów, niż druga drużyna zdołała zaliczyć. Jeśli zdobędą więcej biegów przed zdobyciem dziesięciu mandatów, wygrają. Jeśli tego nie zrobią, wygrywa drużyna przeciwna.

W grze jednodniowej, każda strona ma jedną inningi, a inningi są ograniczone do pewnej liczby przesunięć. W dłuższych formatach każda strona ma dwa inningsy i nie ma żadnego konkretnego limitu liczby przesunięć w inningach.

Zasady gry w krykieta

Są dwie drużyny: Drużyna kręgielni ma 11 zawodników na boisku. W grze w kręgle drużynowe bierze udział dwóch zawodników, po jednym na każdym końcu boiska (czasami nazywanym także furtką).

• Reszta drużyny jest poza boiskiem.
• Bieg odbywa się po kręglach, głównie przez uderzenie piłki i bieganie, lub przez uderzenie piłki do lub ponad granicę.

Kapitan drużyny kręglarskiej wybiera ze swojej drużyny kręgielnię, pozostali zawodnicy nazywani są "bokserami".

• Melonik próbuje wycelować piłkę w furtkę, która składa się z trzech kijów (zwanych kikutami) wbitych w ziemię, z dwoma małymi kijami (zwanymi kauczukami) wyrównanymi na nich.
• Jeden z kibiców, zwany "dozorcą furtki", stoi za furtką, aby złapać piłkę, jeśli melonik nie trafi do furtki.
• Inni zawodnicy mogą gonić piłkę po tym, jak kijarz ją trafił.

Melonik biegnie w kierunku swojej furtki, a melonik w kierunku batmana przy drugiej furtce.

• On nie rzuca piłki. Dzieli piłkę przez ramię z "prostym ramieniem" (zdefiniowanym w dalszej części regulaminu i wskazówek dla sędziego). Jeśli wygina ramię, pozostałe drużyny otrzymują jeden bieg i muszą ponownie zagrać piłkę.
• Koniec to sześć piłek, czyli sześć razy. Następnie inny gracz staje się melonikiem na następny koniec, i melonikiem z drugiego końca, i tak dalej. Ten sam gracz nie może zagrać dwiema kulami jeden po drugim.

Batman próbuje bronić furtki przed uderzeniem piłką. Robi to z kijem. Kiedy uderzy piłkę swoim kijem, może biec w kierunku drugiej furtki.

• Żeby zaliczyć bieg:
• Obaj batmeni muszą biec ze swojej furtki do drugiej, zanim będzie można ich zabraknąć. Bycie wybrakowanym jest wyjaśnione poniżej. Pałkarze mogą biegać między fotelami tyle razy, ile chcą, przy czym za każdym razem jeden bieg jest punktowany.
• Jeśli piłka opuści pole po uderzeniu bez odbicia, zaliczonych zostaje sześć biegów.
• Jeśli piłka się toczy lub odbija, niezależnie od tego, czy uderzył ją kij, czy nie, liczy się jako cztery przebiegi.

Są różne sposoby, na jakie może się wydostać batman. Najczęstsze z nich to:

• Batman nie trafia w piłkę, a kula trafia w furtkę: nazywa się to "bowled", czyli "bowled out".
• Kula uderza w ciało kija, gdy w przeciwnym razie uderzyłaby w furtkę. Nazywana LBW (noga przed furtką). Sposób stosowania tej zasady jest skomplikowany, to tylko ogólna idea.

• Fielder łapie piłkę po tym, jak kijarz ją trafił, a zanim odbije się lub wyjdzie z pola: nazywany jest złapanym.

• Podczas biegu kijów, zawodnik może rzucić piłkę do furtki. Jeżeli kibice nie mogą zakończyć biegu na czas, a piłka uderzy w furtkę, kibic znajdujący się bliżej furtki, która została trafiona, jest nieaktywny: to się nazywa "run out".

Kiedy nie ma batmana, inny przychodzi na pole, by zająć jego miejsce. Ringi kończą się, gdy zabiera się dziesięć furtek (tzn. dziesięciu z jedenastu nietoperzy jest na zewnątrz). Następnie drużyna, która była drużyną "bokserską" staje się drużyną "battingową". Teraz muszą zaliczyć więcej biegów, niż druga drużyna zdołała zaliczyć. Jeśli zdobędą więcej biegów przed zdobyciem dziesięciu mandatów, wygrają. Jeśli tego nie zrobią, wygrywa drużyna przeciwna.

W grze jednodniowej, każda strona ma jedną inningi, a inningi są ograniczone do pewnej liczby przesunięć. W dłuższych formatach każda strona ma dwa inningsy i nie ma żadnego konkretnego limitu liczby przesunięć w inningach.

Gdzie gra się w krykieta

Krykiet jest popularny w wielu krajach, głównie w krajach Wspólnoty Narodów.

Kraje, w których krykiet jest najpopularniejszy, rywalizują w międzynarodowych meczach (rozgrywkach między krajami) trwających do 5 dni, które nazywane są meczami testowymi. Kraje te to: Anglia, Australia, Indie Zachodnie, Republika Południowej Afryki, Nowa Zelandia, Indie, Bangladesz, Zimbabwe, Irlandia, Afganistan i Sri Lanka. Indie Zachodnie to grupa krajów karaibskich, które grają razem jako drużyna. Kilka innych krajów ma wyższy status juniorów. Pomysł na mecz testowy został wymyślony przez drużyny z Anglii i Australii w XIX wieku. Irlandia i Afganistan to nowe drużyny, które mogą grać w krykieta testowego.

Krykiet jest również rozgrywany w Kenii, Kanadzie, na Bermudach, w Szkocji, Holandii i Namibii; drużyny narodowe tych krajów mogą grać jednodniowe mecze międzynarodowe, ale nie grają meczów testowych.

Gdzie gra się w krykieta

Krykiet jest popularny w wielu krajach, głównie w krajach Wspólnoty Narodów.

Kraje, w których krykiet jest najpopularniejszy, rywalizują w międzynarodowych meczach (rozgrywkach między krajami) trwających do 5 dni, które nazywane są meczami testowymi. Kraje te to: Anglia, Australia, Indie Zachodnie, Republika Południowej Afryki, Nowa Zelandia, Indie, Bangladesz, Zimbabwe, Irlandia, Afganistan i Sri Lanka. Indie Zachodnie to grupa krajów karaibskich, które grają razem jako drużyna. Kilka innych krajów ma wyższy status juniorów. Pomysł na mecz testowy został wymyślony przez drużyny z Anglii i Australii w XIX wieku. Irlandia i Afganistan to nowe drużyny, które mogą grać w krykieta testowego.

Krykiet jest również rozgrywany w Kenii, Kanadzie, na Bermudach, w Szkocji, Holandii i Namibii; drużyny narodowe tych krajów mogą grać jednodniowe mecze międzynarodowe, ale nie grają meczów testowych.

Gdzie gra się w krykieta

Krykiet jest popularny w wielu krajach, głównie w krajach Wspólnoty Narodów.

Kraje, w których krykiet jest najpopularniejszy, rywalizują w międzynarodowych meczach (rozgrywkach między krajami) trwających do 5 dni, które nazywane są meczami testowymi. Kraje te to: Anglia, Australia, Indie Zachodnie, Republika Południowej Afryki, Nowa Zelandia, Indie, Bangladesz, Zimbabwe, Irlandia, Afganistan i Sri Lanka. Indie Zachodnie to grupa krajów karaibskich, które grają razem jako drużyna. Kilka innych krajów ma wyższy status juniorów. Pomysł na mecz testowy został wymyślony przez drużyny z Anglii i Australii w XIX wieku. Irlandia i Afganistan to nowe drużyny, które mogą grać w krykieta testowego.

Krykiet jest również rozgrywany w Kenii, Kanadzie, na Bermudach, w Szkocji, Holandii i Namibii; drużyny narodowe tych krajów mogą grać jednodniowe mecze międzynarodowe, ale nie grają meczów testowych.

Pole

Pole do krykieta jest miejscem, gdzie gra się w krykieta. Jest to okrągłe lub owalne, trawiaste podłoże. Nie ma stałych wymiarów pola. Jego średnica waha się zazwyczaj od 450 stóp (137 m) do 500 stóp (100 m).

Pole

Pole do krykieta jest miejscem, gdzie gra się w krykieta. Jest to okrągłe lub owalne, trawiaste podłoże. Nie ma stałych wymiarów pola. Jego średnica waha się zazwyczaj od 450 stóp (137 m) do 500 stóp (100 m).

Pole

Pole do krykieta jest miejscem, gdzie gra się w krykieta. Jest to okrągłe lub owalne, trawiaste podłoże. Nie ma stałych wymiarów pola. Jego średnica waha się zazwyczaj od 450 stóp (137 m) do 500 stóp (100 m).

Różne formy krykieta

Zapałki testowe

Mecze testowe to najważniejsze mecze międzynarodowe rozgrywane pomiędzy krajami. Głównym założeniem krykieta testowego jest testowanie młodych zawodników. Kraje dopuszczone do rozgrywania meczów testowych są akredytowane przez ICC: Międzynarodową Radę Krykieta. Dziesięć krajów jest wymienionych poniżej, przy czym "Indie Zachodnie", "Anglia" liczą się do tego celu jako kraj. Testy trwają do pięciu dni (dlatego wiele z nich nazywa je również "5-dniowym krykietem") i nadal mogą zakończyć się remisem: jest to najdłuższy format krykieta.

Test na Narody Grające:

• Australia
• Indie
• Anglia
• Nowa Zelandia
• Pakistan
• Sri Lanka
• Bangladesz
• Republika Południowej Afryki
• Indie Zachodnie
• Afganistan
• Irlandia

Krajowe systemy ligowe

Nazywane hrabstwami w Anglii, oraz stanami w Australii i na wyspach w Indiach Zachodnich. To są trzy lub cztery dniowe mecze.

Limitowana liczba krykietów

W tych grach długość jest określana na podstawie liczby przesunięć, a każda strona ma tylko jedną rangę. Specjalna formuła, znana jako "metoda Duckworth-Lewisa", jest stosowana, gdy deszcz skraca czas gry. Oblicza ona wynik docelowy dla drugiego rzutu drużyny w ograniczonym przejeździe w meczu przerwanym przez pogodę lub inne okoliczności.

Jednodniowy pobyt za granicą (T50)

ODI są zazwyczaj ograniczone do 50 overs batting na każdej stronie i każdy melonik może miski do 10 overs maksymalnie. Najwyższy wynik drużyny to Anglia 481-6 przeciwko Australii w dniu 19 czerwca 2018 roku. Najwyższy wynik indywidualny to 264 off 173 piłki Rohit Sharma dla Indii przeciwko Sri Lance.

Krykiet dwudziesty20 (T20 Cricket)

Dwadzieścia20 krykietów ma 20 overs dla każdej strony i każdy melonik może zagrać do 4 overs maksimum, w przeciwieństwie do 10 overs w meczu ODI. Najwyższy wynik drużyny to 263/5 zdobyty przez Royal Challengers Bangalore (RCB) przeciwko Pune Warriors India (PWI) w sezonie 2013 IPL. Najwyższy wynik indywidualny to 175* z 69 piłek Chrisa Gayle'a dla RCB w tym samym meczu.

Różne formy krykieta

Zapałki testowe

Mecze testowe to najważniejsze mecze międzynarodowe rozgrywane pomiędzy krajami. Głównym założeniem krykieta testowego jest testowanie młodych zawodników. Kraje dopuszczone do rozgrywania meczów testowych są akredytowane przez ICC: Międzynarodową Radę Krykieta. Dziesięć krajów jest wymienionych poniżej, przy czym "Indie Zachodnie", "Anglia" liczą się do tego celu jako kraj. Testy trwają do pięciu dni (dlatego wiele z nich nazywa je również "5-dniowym krykietem") i nadal mogą zakończyć się remisem: jest to najdłuższy format krykieta.

Test na Narody Grające w kolejności pierwszych randek:

• Anglia
• Australia
• Republika Południowej Afryki
• Indie Zachodnie
• Nowa Zelandia
• Indie
• Pakistan
• Sri Lanka
• Zimbabwe
• Bangladesz
• Afganistan
• Irlandia

Krajowe systemy ligowe

Nazywane hrabstwami w Anglii, oraz stanami w Australii i na wyspach w Indiach Zachodnich. To są trzy lub cztery dniowe mecze.

Limitowana liczba krykietów

W tych grach długość jest określana na podstawie liczby przesunięć, a każda strona ma tylko jedną rangę. Specjalna formuła, znana jako "metoda Duckworth-Lewisa", jest stosowana, gdy deszcz skraca czas gry. Oblicza ona wynik docelowy dla drugiego rzutu drużyny w ograniczonym przejeździe w meczu przerwanym przez pogodę lub inne okoliczności.

Jednodniowy pobyt za granicą (T50)

ODI są zazwyczaj ograniczone do 50 overs batting na każdej stronie i każdy melonik może miski do 10 overs maksymalnie. Najwyższy wynik drużyny to Anglia 481-6 przeciwko Australii w dniu 19 czerwca 2018 roku. Najwyższy wynik indywidualny to 264 off 173 piłki Rohit Sharma dla Indii przeciwko Sri Lance.

Krykiet dwudziesty20 (T20 Cricket)

Dwadzieścia20 krykietów ma 20 overs dla każdej strony i każdy melonik może zagrać do 4 overs maksimum, w przeciwieństwie do 10 overs w meczu ODI. Najwyższy wynik drużyny to 263/5 zdobyty przez Royal Challengers Bangalore (RCB) przeciwko Pune Warriors India (PWI) w sezonie 2013 IPL. Najwyższy wynik indywidualny to 175* z 69 piłek Chrisa Gayle'a dla RCB w tym samym meczu.

Różne formy krykieta

Zapałki testowe

Mecze testowe to najważniejsze mecze międzynarodowe rozgrywane pomiędzy krajami. Głównym założeniem krykieta testowego jest testowanie młodych zawodników. Kraje dopuszczone do rozgrywania meczów testowych są akredytowane przez ICC: Międzynarodową Radę Krykieta. Dziesięć krajów jest wymienionych poniżej, przy czym "Indie Zachodnie", "Anglia" liczą się do tego celu jako kraj. Testy trwają do pięciu dni (dlatego wiele z nich nazywa je również "5-dniowym krykietem") i nadal mogą zakończyć się remisem: jest to najdłuższy format krykieta.

Test na Narody Grające w kolejności pierwszych randek:

• Anglia
• Australia
• Republika Południowej Afryki
• Indie Zachodnie
• Nowa Zelandia
• Indie
• Pakistan
• Sri Lanka
• Zimbabwe
• Bangladesz
• Afganistan
• Irlandia

Krajowe systemy ligowe

Nazywane hrabstwami w Anglii, oraz stanami w Australii i na wyspach w Indiach Zachodnich. To są trzy lub cztery dniowe mecze.

Limitowana liczba krykietów

W tych grach długość jest określana na podstawie liczby przesunięć, a każda strona ma tylko jedną rangę. Specjalna formuła, znana jako "metoda Duckworth-Lewisa", jest stosowana, gdy deszcz skraca czas gry. Oblicza ona wynik docelowy dla drugiego rzutu drużyny w ograniczonym przejeździe w meczu przerwanym przez pogodę lub inne okoliczności.

Jednodniowy pobyt za granicą (T50)

ODI są zazwyczaj ograniczone do 50 overs batting na każdej stronie i każdy melonik może miski do 10 overs maksymalnie. Najwyższy wynik drużyny to Anglia 481-6 przeciwko Australii w dniu 19 czerwca 2018 roku. Najwyższy wynik indywidualny to 264 off 173 piłki Rohit Sharma dla Indii przeciwko Sri Lance.

Krykiet dwudziesty20 (T20 Cricket)

Dwadzieścia20 krykietów ma 20 overs dla każdej strony i każdy melonik może zagrać do 4 overs maksimum, w przeciwieństwie do 10 overs w meczu ODI. Najwyższy wynik drużyny to 263/5 zdobyty przez Royal Challengers Bangalore (RCB) przeciwko Pune Warriors India (PWI) w sezonie 2013 IPL. Najwyższy wynik indywidualny to 175* z 69 piłek Chrisa Gayle'a dla RCB w tym samym meczu.

Wartości średnie

W krykiecie są dwa specjalne rodzaje średnich, używane do mierzenia, jak dobry jest gracz:

• Przeciętna liczebność pałkarza to liczba biegów, które wykonał w danym okresie (np. rok lub cała jego kariera), podzielona przez liczbę razy, które wykonał w tym samym okresie. Dobry pałkarz ma wysoką średnią kroczącą. Najwyższa średnia T20 dla batsmana, który zagrał co najmniej 20 inningów to 70,66 Chrisa Harrisa.
• Średnia dla kręgli to liczba biegów, które zostały zaliczone podczas gry w kręgle, w danym okresie, podzielona przez liczbę batmanów, którzy wyszli w tym samym okresie. Dobry kręgarz ma niską średnią kręgli. Najniższa średnia dla kręgli T20 dla kręgla, który wypuścił co najmniej 500 piłek, to Mushtaq Ahmed z 13,80.

Dla każdego z wymienionych powyżej typów krykieta istnieje osobny zestaw średnich.

Wartości średnie

W krykiecie są dwa specjalne rodzaje średnich, używane do mierzenia, jak dobry jest gracz:

• Przeciętna liczebność pałkarza to liczba biegów, które wykonał w danym okresie (np. rok lub cała jego kariera), podzielona przez liczbę razy, które wykonał w tym samym okresie. Dobry pałkarz ma wysoką średnią kroczącą. Najwyższa średnia T20 dla batsmana, który zagrał co najmniej 20 inningów to 70,66 Chrisa Harrisa.
• Średnia dla kręgli to liczba biegów, które zostały zaliczone podczas gry w kręgle, w danym okresie, podzielona przez liczbę batmanów, którzy wyszli w tym samym okresie. Dobry kręgarz ma niską średnią kręgli. Najniższa średnia dla kręgli T20 dla kręgli, które oddały co najmniej 500 piłek, to Mushtaq Ahmed z 13,80.

Dla każdego z wymienionych powyżej typów krykieta istnieje osobny zestaw średnich.

Wartości średnie

W krykiecie są dwa specjalne rodzaje średnich, używane do mierzenia, jak dobry jest gracz:

• Przeciętna liczebność pałkarza to liczba biegów, które wykonał w danym okresie (np. rok lub cała jego kariera), podzielona przez liczbę razy, które wykonał w tym samym okresie. Dobry pałkarz ma wysoką średnią kroczącą. Najwyższa średnia T20 dla batsmana, który zagrał co najmniej 20 inningów to 70,66 Chrisa Harrisa.
• Średnia dla kręgli to liczba biegów, które zostały zaliczone podczas gry w kręgle, w danym okresie, podzielona przez liczbę batmanów, którzy wyszli w tym samym okresie. Dobry kręgarz ma niską średnią kręgli. Najniższa średnia dla kręgli T20 dla kręgla, który wypuścił co najmniej 500 piłek, to Mushtaq Ahmed z 13,80.

Dla każdego z wymienionych powyżej typów krykieta istnieje osobny zestaw średnich.

Powiązane strony

• Lista terminów krykieta
• Krykiet uliczny

Powiązane strony

• Lista terminów krykieta
• Krykiet uliczny
• Porównanie baseballu i krykieta

Powiązane strony

• Lista terminów krykieta
• Krykiet uliczny
• Porównanie baseballu i krykieta