Salamandry olbrzymie należą do rodziny dużych płazów wodnych, Cryptobranchidae.

Są one największymi żyjącymi płazami. Japońska salamandra olbrzymia (Andrias japonicus), osiąga do 1,44 m (4,7 ft), żywi się rybami i skorupiakami, i wiadomo, że w niewoli może żyć ponad 50 lat. Chińska salamandra olbrzymia (Andrias davidianus) osiąga długość do 1,8 m (5,9 ft).

Żyją w strumieniach i stawach we wschodnich Stanach Zjednoczonych (hellbender), a także w Chinach i Japonii.

Systematyka i występowanie

Rodzina Cryptobranchidae obejmuje największe żyjące salamandry i dzieli się na dwa główne rodzaje: Andrias (azjatyckie salamandry olbrzymie) oraz Cryptobranchus (amerykański hellbender). Gatunki z tego typu występują w chłodnych, dobrze natlenionych rzekach i strumieniach we wschodnich Stanach Zjednoczonych oraz w górskich systemach rzecznych Chin i Japonii.

Wygląd i przystosowania

Salamandry olbrzymie mają masywną, spłaszczoną sylwetkę z szeroką, płaską głową i krótkim ogonem. Skóra jest gruba, pomarszczona i często posiada liczne fałdy boczne, które zwiększają powierzchnię i ułatwiają oddychanie przez skórę (oddychanie skórne i skrzelopodobne). Oczy są stosunkowo małe — zwierzęta polegają głównie na węchu i zmysłach dotyku; niektóre gatunki mają też dobrze rozwinięte receptory czuciowe wykrywające ruchy w wodzie.

Siedlisko i zachowanie

Preferują chłodne, czyste, wolno płynące lub górskie strumienie z kamienistym dnem, szczelinami i kryjówkami. Są zwierzętami głównie nocnymi i skrytym; w ciągu dnia chętnie kryją się pod kamieniami lub w jamach, wychodząc na polowanie nocą. Wymagają wody o wysokiej zawartości tlenu i niskiej temperaturze, dlatego są wrażliwe na zanieczyszczenie i eutrofizację.

Pokarm

Żywią się głównie bezkręgowcami wodnymi (skorupiaki, owady wodne), drobnymi rybami, ślimakami i innymi drobnymi zwierzętami wodnymi. W złapaniu zdobyczy pomagają im silne szczęki i zdolność do szybkiego ataku z zasiadki; wiele gatunków przyjmuje także padlinę.

Rozmnażanie i rozwój

Rozmnażanie odbywa się sezonowo — samice składają jaja w szczelinach skalnych lub pod kamieniami. U wielu gatunków zapłodnienie jest zewnętrzne: samiec zapładnia jaja, a następnie często pilnuje złożonej ikry aż do wyklucia się kijanek. Kijanki są w pełni wodne i rozwijają się w środowisku rzecznym; okres rozwoju może trwać dłuższy czas, w zależności od warunków środowiskowych.

Długość życia

Salamandry olbrzymie cechuje długa żywotność — w niewoli odnotowano osobniki przekraczające 50 lat. Długość życia w warunkach naturalnych jest trudniejsza do określenia, ale przypuszcza się, że również może być znaczna, pod warunkiem zachowania odpowiednich warunków siedliskowych.

Zagrożenia i ochrona

Populacje salamandr olbrzymich są narażone na wiele zagrożeń: degradację i fragmentację siedlisk (regulacja rzek, zanieczyszczenia), przełowienie (w niektórych regionach są poławiane dla mięsa lub medycyny tradycyjnej), wprowadzanie obcych gatunków, oraz choroby (m.in. patogeny grzybowe i wirusowe). W efekcie wiele populacji lokalnych jest drastycznie zredukowanych lub wymaga działań ochronnych.

W odpowiedzi na spadek liczebności prowadzi się programy hodowli w niewoli, reintrodukcji i ochrony siedlisk oraz badania nad chorobami i genetyką populacji. W niektórych krajach obowiązują przepisy prawne chroniące te zwierzęta i ich środowisko.

W niewoli i znaczenie kulturowe

Salamandry olbrzymie bywają trzymane w specjalistycznych ogrodach zoologicznych i ośrodkach badawczych, gdzie prowadzi się hodowlę i programy restytucyjne. W Chinach historycznie były także wykorzystywane jako pokarm i w tradycyjnej medycynie, co przyczyniło się do presji na populacje dzikie. W Japonii i Stanach Zjednoczonych pojawiają się w lokalnych legendach i kulturze jako stworzenia związane z wodą.

Ciekawostki

  • Salamandry olbrzymie są uważane za „żywe skamieniałości” ze względu na długą historię ewolucyjną i stosunkowo niewielkie zmiany morfologiczne w zapisie kopalnym.
  • Są one przystosowane do życia w wodzie w stopniu znacznie większym niż wiele innych płazów — większość czasu spędzają zanurzone, oddychając przez skórę.
  • Mimo imponujących rozmiarów są trudne do zaobserwowania w naturze z powodu skrytego trybu życia i nocnych zwyczajów.

Ochrona salamandr olbrzymich wymaga działań na wielu poziomach: poprawy jakości wód, ochrony siedlisk, kontrolowania połowów i handlu oraz badań nad chorobami i genetyką populacji. Dzięki programom naukowym i ochronnym istnieje szansa na zahamowanie spadków liczebności i przywracanie gatunków do dawnych miejsc występowania.