Unia Europejska

Po II wojnie światowej kraje Europy chciały żyć razem w pokoju i pomagać sobie nawzajem w gospodarkach. Zamiast walczyć ze sobą o węgiel i stal, pierwsze kraje członkowskie (zachodnie) Niemcy, Francja, Włochy, Belgia, Holandia i Luksemburg utworzyły w 1952 roku jedną Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.

W 1957 r. we włoskim mieście Rzym, państwa członkowskie podpisały kolejny traktat i utworzyły Europejską Wspólnotę Gospodarczą. Teraz była to wspólnota na rzecz węgla, stali i handlu. Później zmieniła nazwę na Wspólnotę Europejską.

W 1993 r. na mocy traktatu z Maastricht zmieniła nazwę na Unię Europejską. Teraz kraje członkowskie współpracują nie tylko w polityce i gospodarce (węgiel, stal i handel), ale także w pieniądzu, sprawiedliwości (prawa) i sprawach zagranicznych. Dzięki układowi z Schengen 22 państwa członkowskie UE otworzyły dla siebie granice, dzięki czemu ludzie mogą teraz podróżować z jednego kraju do drugiego bez paszportu lub dowodu osobistego. Obecnie już 16 państw członkowskich zastąpiło swoje waluty krajowe euro. 10 nowych państw stało się członkami UE w 2004 r., 2 kolejne w 2007 r. i 1 kolejny w 2013 r. Obecnie jest to w sumie 27 państw członkowskich.

Osoba, która jest obywatelem Unii Europejskiej, może mieszkać i pracować w każdym z 27 państw członkowskich bez konieczności posiadania pozwolenia na pracę lub wizy. Na przykład osoba francuska może przenieść się do Grecji, aby tam pracować lub po prostu tam mieszkać, a nie potrzebuje pozwolenia od władz w Grecji.

W ten sam sposób produkty wytworzone w jednym państwie członkowskim mogą być sprzedawane w każdym innym państwie członkowskim bez żadnych specjalnych zezwoleń lub dodatkowych podatków. Z tego powodu członkowie ustalają zasady dotyczące bezpieczeństwa produktów - chcą wiedzieć, że produkt wyprodukowany w innym kraju będzie tak samo bezpieczny, jak gdyby został wyprodukowany w ich własnym.

W UE toczy się wiele dyskusji na temat tego, jak powinna się ona rozwijać i zmieniać w przyszłości.

Główne powody, dla których kraje europejskie połączyły siły, są natury politycznej i gospodarczej:

• Konieczność zapobieżenia kolejnej wojnie europejskiej po I i II wojnie światowej.
• Potrzeba poszanowania praw człowieka, praworządności i demokracji została bardziej potwierdzona przez Radę Europy.
• Konieczność posiadania wspólnego obszaru gospodarczego.

W 1951 roku sześć krajów stworzyło Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, podstawową wersję tego, czym jest obecnie UE. Te sześć państw poszło dalej i w 1957 r. utworzyło Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz Europejską Wspólnotę Węgla i Stali. Wielka Brytania i inne kraje zdecydowały się nie przystępować, a kiedy Wielka Brytania zmieniła zdanie, prezydent Francji Charles de Gaulle powstrzymał ją przed przystąpieniem. Kiedy nie był już prezydentem, Wielka Brytania i inni zaczęli do niej przystępować. Dziś liczy ona 27 członków, ale pomysł, że powinno ich być więcej, nie jest przez wszystkich postrzegany jako dobry.

1. ↑ Niemcy Wschodnie i Zachodnie stały się jednym krajem w 1990 roku. Od tego czasu całe Niemcy są członkiem Unii Europejskiej.
2. ↑ Grenlandia dołączyła jako część Danii, ale później otrzymała pewne uprawnienia do rządzenia sobą. Z tą władzą zdecydowała się opuścić EWG.
3. ↑ Chociaż Cypr Północny jest oficjalnie częścią Cypru (i UE), w rzeczywistości nie jest kontrolowany przez rząd Cypru, a jego paszporty nie są akceptowane przez członków UE.

Serbia, Czarnogóra, Republika Macedonii, Turcja i Islandia są "krajami kandydującymi"; rozważa się ich członkostwo. Oczekuje się, że w ślad za nimi pójdą Albania, Bośnia i Hercegowina oraz Kosowo.

Ponieważ jednak w ostatnim czasie w Turcji miało miejsce wiele problemów politycznych, zwłaszcza w związku z aresztowaniem przez prezydenta Erdogana dziesiątek tysięcy rywali politycznych od czasu nieudanej próby zamachu stanu w dniu 15 lipca 2016 r., jest mało prawdopodobne, by w najbliższym czasie mógł on stać się częścią UE, ponieważ członkowie UE uważają, że obecny rząd turecki nie przestrzega praw człowieka, rządów prawa ani demokracji.

Zjednoczeni w różnorodności (lub razem z wieloma rodzajami ludzi w prostym angielskim), to motto Unii Europejskiej.

Motto w innych językach:

W dniu 23 czerwca 2016 r. w Wielkiej Brytanii odbyło się referendum na temat tego, czy powinna ona pozostać w UE, czy też ją opuścić. Większość [52% do 48%] opowiedziała się za wyjazdem. Wielka Brytania opuszczająca UE jest powszechnie znana jako Brexit.

W dniu 29 marca 2017 r. rząd Zjednoczonego Królestwa uruchomił "art. 50" Traktatu o Unii Europejskiej (Traktat z Lizbony). W ten sposób rozpoczęły się negocjacje z innymi członkami UE w sprawie warunków wyjścia. Harmonogram tych negocjacji wynosi dwa lata, co oznacza, że Zjednoczone Królestwo pozostanie członkiem UE co najmniej do marca 2019 roku. Termin ten został jednak później przedłużony na wniosek rządu brytyjskiego do 31 października 2019 roku. Wielka Brytania opuściła Unię Europejską 31 stycznia 2020 r. o godzinie 23:00 czasu uniwersalnego Greenwich.

• Obywatelstwo Unii Europejskiej
• Wielojęzyczność
• Brexit