Euro jest walutą (pieniędzmi) krajów należących do strefy euro. Jedno euro jest podzielone na 100 centów (oficjalnie) (pojedynczo) lub "centów" (nieoficjalnie).

Ze względu na liczbę różnych języków w Unii Europejskiej, istnieją różne, nieoficjalne nazwy dla tej jednostki (np. francuski nazywa je "centymetrami", a hiszpański "céntimos").

Został on utworzony w 1999 r., ale do 1 stycznia 2002 r. był wykorzystywany wyłącznie do płatności elektronicznych. W 2002 r. 12 krajów Unii Europejskiej (UE) całkowicie pozbyło się swoich walut krajowych i przyjęło banknoty i monety euro jako swoje jedyne pieniądze. Był okres przejściowy, zwany "okresem przejściowym", w którym akceptowano zarówno stare pieniądze krajowe, jak i euro, ale do 28 lutego 2002 r. wszystkie 12 krajów używało tylko euro.

W 2006 r. Słowenia stała się 13. państwem, które używa euro. W 2008 r. Cypr i Malta stały się 14. i 15. państwem, które używało euro. W 2009 r. Słowacja stała się szesnastym krajem, który stosuje euro. W 2011 r. Estonia stała się siedemnastym krajem używającym euro. W 2014 r. Łotwa stała się 18. krajem, a w 2015 r. Litwa stała się 19. krajem używającym euro.

Istnieje siedem różnych banknotów, każdy o innym kolorze, wielkości i nominale: 5 euro (szary), 10 euro (czerwony), 20 euro (niebieski), 50 euro (pomarańczowy), 100 euro (zielony), 200 euro (żółty), 500 euro (fioletowy).

Monety składają się z ośmiu różnych kwot: 0,01 euro, 0,02 euro, 0,05 euro, 0,1 euro, 0,2 euro, 0,5 euro, 1 euro, 2 euro.

Na każdym banknocie znajduje się zdjęcie przedstawiające inny europejski styl budowania. Wszystkie banknoty są takie same w całej strefie euro; nie ma różnych wzorów dla różnych krajów, w przeciwieństwie do monet euro. Jedna strona każdej monety jest taka sama we wszystkich krajach strefy euro. Druga strona jest inna, ponieważ każdy kraj, który bije monety, umieszcza na niej symbol odnoszący się do tego kraju. Obecnie istnieje wiele różnych zestawów monet. Każda z tych monet może być używana wszędzie w całej strefie euro, pomimo umieszczonego na odwrocie symbolu danego kraju.

Dziesięć nowych krajów europejskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w maju 2004 r., planuje również przyjęcie euro. Najpierw muszą one spełnić pewne warunki, aby pokazać, że mają stabilne gospodarki.