Prawo — co to jest? Definicja, cele i zasady systemu prawnego

• Prawo umów określa zasady dotyczące umów kupna i sprzedaży przedmiotów i usług.
• Prawo medyczne określa zasady i wytyczne dla pracowników medycznych, określa również własne prawa medyczne pacjenta.

• Ochrona tajemnicy lekarskiej chroni prywatne rozmowy pacjenta z lekarzem (lekarzem), dotyczy to również jego danych osobowych (np. danych kontaktowych) udostępnianych personelowi medycznemu.

• Prawo majątkowe określa prawa i obowiązki, które dana osoba ma przy zakupie, sprzedaży lub wynajmie domów i gruntów (zwanych nieruchomościami lub nieruchomościami) oraz przedmiotów (zwanych mieniem osobistym).

• Prawo własności intelektualnej (IP) obejmuje prawa, jakie ludzie mają do rzeczy, które tworzą, takich jak sztuka, muzyka i literatura. Nazywa się to prawami autorskimi. Chroni ono również wynalazki, które ludzie tworzą, poprzez rodzaj prawa zwanego patentem. Obejmuje ono również prawa, jakie ludzie posiadają do nazw firm, znaków towarowych lub logo. Nazywa się to znakiem towarowym.

• Prawo powiernicze (prawo gospodarcze) określa zasady dotyczące pieniędzy, które są przeznaczane na inwestycje, takie jak fundusze emerytalne, które ludzie oszczędzają na swoją emeryturę. Obejmuje ono wiele różnych rodzajów prawa, w tym prawo administracyjne i prawo własności.
• Prawo deliktów pomaga ludziom występować z roszczeniami o odszkodowanie (spłatę), gdy ktoś wyrządzi im krzywdę lub zrani ich własność.
• Prawo karne jest wykorzystywane przez rząd do powstrzymania ludzi przed łamaniem prawa i karania ludzi, którzy je łamią.
• Prawo konstytucyjne dotyczy ważnych praw rządu i jego relacji z narodem. Wiąże się ono głównie z interpretacją konstytucji, w tym m.in. z rozdziałem kompetencji poszczególnych gałęzi władzy.

• Nakaz sądowy jest oficjalną proklamacją sędziego, która określa i upoważnia do podjęcia określonych kroków przez jedną lub więcej stron w sprawie.

• Prawo administracyjne jest stosowane przez zwykłych obywateli, którzy chcą zakwestionować decyzje podjęte przez rządy. Wiąże się ono również z takimi sprawami jak regulacje i funkcjonowanie agencji administracyjnych.
• Prawo międzynarodowe jest stosowane w celu określenia zasad dotyczących sposobu, w jaki państwa mogą działać w takich dziedzinach jak handel, środowisko lub działania wojskowe. Przykładami prawa międzynarodowego są konwencje genewskie w sprawie prowadzenia wojny oraz pakt z Roerichu.
• Zwyczaj i tradycja to praktyki powszechnie przyjęte i uzgodnione w społeczeństwie, często nie w formie pisemnej. Zwyczaj i tradycja mogą być egzekwowane w sądach i czasami są uznawane za część rozumowania prawnego w sprawach rozstrzyganych przez sądy. W niektórych społeczeństwach i kulturach całe prawo jest lub było zwyczajem i tradycją, choć jest to coraz rzadsze, choć istnieją pewne części świata, w których tradycja zwyczajowa jest nadal wiążąca, a nawet dominująca forma prawa, np. ziemie plemienne lub upadłe państwa.

• Prawo umów określa zasady dotyczące umów kupna i sprzedaży przedmiotów i usług.
• Prawo medyczne określa zasady i wytyczne dla pracowników medycznych, określa również własne prawa medyczne pacjenta.

• Prywatność lekarza i pacjenta chroni prywatną rozmowę pacjenta z lekarzem (lekarzem), dotyczy to również jego danych osobowych (np. danych kontaktowych) udostępnianych personelowi medycznemu.

• Prawo majątkowe określa prawa i obowiązki, które dana osoba ma przy zakupie, sprzedaży lub wynajmie domów i gruntów (zwanych nieruchomościami lub nieruchomościami) oraz przedmiotów (zwanych mieniem osobistym).

• Prawo własności intelektualnej (IP) obejmuje prawa, jakie ludzie mają do rzeczy, które tworzą, takich jak sztuka, muzyka i literatura. Nazywa się to prawami autorskimi. Chroni ono również wynalazki, które ludzie tworzą, poprzez rodzaj prawa zwanego patentem. Obejmuje ono również prawa, jakie ludzie posiadają do nazw firm, znaków towarowych lub logo. Nazywa się to znakiem towarowym.

• Prawo powiernicze (prawo gospodarcze) określa zasady dotyczące pieniędzy, które są przeznaczane na inwestycje, takie jak fundusze emerytalne, które ludzie oszczędzają na swoją emeryturę. Obejmuje ono wiele różnych rodzajów prawa, w tym prawo administracyjne i prawo własności.
• Prawo deliktów pomaga ludziom występować z roszczeniami o odszkodowanie (spłatę), gdy ktoś wyrządzi im krzywdę lub zrani ich własność.
• Prawo karne jest wykorzystywane przez rząd do powstrzymania ludzi przed łamaniem prawa i karania ludzi, którzy je łamią.
• Prawo konstytucyjne dotyczy ważnych praw rządu i jego relacji z narodem. Wiąże się ono głównie z interpretacją konstytucji, w tym m.in. z rozdziałem kompetencji poszczególnych gałęzi władzy.

• Nakaz sądowy jest oficjalną proklamacją sędziego, która określa i upoważnia do podjęcia określonych kroków przez jedną lub więcej stron w sprawie.

• Prawo administracyjne jest stosowane przez zwykłych obywateli, którzy chcą zakwestionować decyzje podjęte przez rządy. Wiąże się ono również z takimi sprawami jak regulacje i funkcjonowanie agencji administracyjnych.
• Prawo międzynarodowe jest stosowane w celu określenia zasad dotyczących sposobu, w jaki państwa mogą działać w takich dziedzinach jak handel, środowisko lub działania wojskowe. Przykładami prawa międzynarodowego są konwencje genewskie w sprawie prowadzenia wojny oraz pakt z Roerichu.
• Zwyczaj i tradycja to praktyki powszechnie przyjęte i uzgodnione w społeczeństwie, często nie w formie pisemnej. Zwyczaj i tradycja mogą być egzekwowane w sądach i czasami są uznawane za część rozumowania prawnego w sprawach rozstrzyganych przez sądy. W niektórych społeczeństwach i kulturach całe prawo jest lub było zwyczajem i tradycją, choć jest to coraz rzadsze, choć istnieją pewne części świata, w których tradycja zwyczajowa jest nadal wiążąca, a nawet dominująca forma prawa, np. ziemie plemienne lub upadłe państwa.

Prawo cywilne to system prawny stosowany obecnie w większości krajów na całym świecie. Prawo cywilne opiera się na prawodawstwie, które znajduje się w konstytucjach lub statutach uchwalanych przez rząd. Wtórną częścią prawa cywilnego są podejścia prawne, które są częścią zwyczaju. W rządach prawa cywilnego sędziowie na ogół nie mają dużej władzy, a większość ustaw i precedensów prawnych tworzona jest przez posłów.

Prawo powszechne opiera się na decyzjach podejmowanych przez sędziów w poprzednich sprawach sądowych. Pochodzi ono z Anglii i stało się częścią prawie każdego kraju, który kiedyś należał do Imperium Brytyjskiego, z wyjątkiem Malty, Szkocji, amerykańskiego stanu Luizjana i kanadyjskiej prowincji Quebec. Jest to również dominująca forma prawa w Stanach Zjednoczonych, gdzie wiele ustaw nazywanych statutami jest pisanych przez Kongres, ale o wiele więcej przepisów prawnych istnieje z decyzji sądów. Prawo powszechne miało swoje początki w średniowieczu, kiedy to król Jan został zmuszony przez swoich baronów do podpisania dokumentu zwanego Magna Carta.

Prawo cywilne to system prawny stosowany obecnie w większości krajów na całym świecie. Prawo cywilne opiera się na prawodawstwie, które znajduje się w konstytucjach lub statutach uchwalanych przez rząd. Wtórną częścią prawa cywilnego są podejścia prawne, które są częścią zwyczaju. W rządach prawa cywilnego sędziowie na ogół nie mają dużej władzy, a większość ustaw i precedensów prawnych tworzona jest przez posłów.

Prawo powszechne opiera się na decyzjach podejmowanych przez sędziów w poprzednich sprawach sądowych. Pochodzi ono z Anglii i stało się częścią prawie każdego kraju, który kiedyś należał do Imperium Brytyjskiego, z wyjątkiem Malty, Szkocji, amerykańskiego stanu Luizjana i kanadyjskiej prowincji Quebec. Jest to również dominująca forma prawa w Stanach Zjednoczonych, gdzie wiele ustaw nazywanych statutami jest pisanych przez Kongres, ale o wiele więcej przepisów prawnych istnieje z decyzji sądów. Prawo powszechne miało swoje początki w średniowieczu, kiedy to król Jan został zmuszony przez swoich baronów do podpisania dokumentu zwanego Magna Carta.

Prawo religijne to prawo oparte na przekonaniach religijnych lub książkach. Przykładami są żydowska Halacha, islamska szariat i chrześcijańskie prawo kanoniczne.

Do 1700 roku prawo szariatu było głównym systemem prawnym w całym świecie muzułmańskim. W niektórych krajach muzułmańskich, takich jak Arabia Saudyjska i Iran, całe systemy prawne nadal opierają swoje prawo na prawie szariatu. Prawo islamskie jest często krytykowane, ponieważ często stosuje się w nim surowe kary za przestępstwa. Poważną krytyką jest orzeczenie Trybunału Europejskiego, że "szariat jest niezgodny z podstawowymi zasadami demokracji".

Oparty na szariacie "pluralizm systemów prawnych, opartych na religii" został uznany przez Turecką Partię Reform za sprzeczny z Europejską Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Trybunał orzekł, że plan Refah "zniesie rolę państwa jako gwaranta indywidualnych praw i wolności" i "naruszy zasadę niedyskryminacji między jednostkami w zakresie korzystania przez nie ze swobód publicznych, która jest jedną z podstawowych zasad demokracji".

Prawo religijne to prawo oparte na przekonaniach religijnych lub książkach. Przykładami są żydowska Halacha, islamska szariat i chrześcijańskie prawo kanoniczne.

Do 1700 roku prawo szariatu było głównym systemem prawnym w całym świecie muzułmańskim. W niektórych krajach muzułmańskich, takich jak Arabia Saudyjska i Iran, całe systemy prawne nadal opierają swoje prawo na prawie szariatu. Prawo islamskie jest często krytykowane, ponieważ często stosuje się w nim surowe kary za przestępstwa. Poważną krytyką jest orzeczenie Trybunału Europejskiego, że "szariat jest niezgodny z podstawowymi zasadami demokracji".

Oparty na szariacie "pluralizm systemów prawnych, opartych na religii" został uznany przez Turecką Partię Reform za sprzeczny z Europejską Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Trybunał orzekł, że plan Refah "zniesie rolę państwa jako gwaranta indywidualnych praw i wolności" i "naruszy zasadę niedyskryminacji między jednostkami w zakresie korzystania przez nie ze swobód publicznych, która jest jedną z podstawowych zasad demokracji".

Historia prawa jest ściśle związana z rozwojem cywilizacji ludzkich. Starożytne prawo egipskie rozwinęło się w 3000 r. p.n.e. W 1760 r. p.n.e. król Hammurabi przyjął starożytne prawo babilońskie, zorganizował je i kazał wyciąć je w kamieniu dla publiczności, aby zobaczyć je na rynku. Prawa te stały się znane jako Kodeks Hammurabiego.

Tora ze Starego Testamentu jest starym porządkiem prawnym. Została ona napisana około 1280 roku p.n.e. Posiada ona zasady moralne, takie jak Dziesięć Przykazań, które mówią ludziom, co jest niedozwolone. Czasami ludzie próbują zmienić prawo. Na przykład, jeśli prostytucja jest nielegalna, starają się uczynić ją legalną.

Historia prawa jest ściśle związana z rozwojem cywilizacji ludzkich. Starożytne prawo egipskie rozwinęło się w 3000 r. p.n.e. W 1760 r. p.n.e. król Hammurabi przyjął starożytne prawo babilońskie, zorganizował je i kazał wyciąć je w kamieniu dla publiczności, aby zobaczyć je na rynku. Prawa te stały się znane jako Kodeks Hammurabiego.

Tora ze Starego Testamentu jest starym porządkiem prawnym. Została ona napisana około 1280 roku p.n.e. Posiada ona zasady moralne, takie jak Dziesięć Przykazań, które mówią ludziom, co jest niedozwolone. Czasami ludzie próbują zmienić prawo. Na przykład, jeśli prostytucja jest nielegalna, starają się uczynić ją legalną.

W demokracjach ludzie w danym kraju zazwyczaj wybierają osoby nazywane politykami do reprezentowania ich w organie ustawodawczym. Przykładami legislatury są Izby Parlamentu w Londynie, Kongres w Waszyngtonie, Bundestag w Berlinie, Duma w Moskwie i Assemblée nationale w Paryżu. Większość legislatur posiada dwie izby lub domy, "izbę niższą" i "izbę wyższą". Aby uchwalić ustawę, większość posłów musi głosować za przyjęciem projektu ustawy w każdej z izb. Władza ustawodawcza jest tą gałęzią władzy, która pisze ustawy i głosuje nad tym, czy zostaną one zatwierdzone.

W demokracjach ludzie w danym kraju zazwyczaj wybierają osoby nazywane politykami do reprezentowania ich w organie ustawodawczym. Przykładami legislatury są Izby Parlamentu w Londynie, Kongres w Waszyngtonie, Bundestag w Berlinie, Duma w Moskwie i Assemblée nationale w Paryżu. Większość legislatur posiada dwie izby lub domy, "izbę niższą" i "izbę wyższą". Aby uchwalić ustawę, większość posłów musi głosować za przyjęciem projektu ustawy w każdej z izb. Władza ustawodawcza jest tą gałęzią władzy, która pisze ustawy i głosuje nad tym, czy zostaną one zatwierdzone.

Sądownictwo to grupa sędziów, którzy rozwiązują spory międzyludzkie i ustalają, czy osoby oskarżone o przestępstwa są winne. W niektórych systemach prawnych sędzia nie stwierdza winy lub niewinności, lecz kieruje ławą przysięgłych, jak interpretować fakty z prawnego punktu widzenia, lecz ława przysięgłych ustala fakty na podstawie przedstawionych im dowodów i stwierdza winę lub niewinność oskarżonego. W większości krajów prawa powszechnego i systemów prawa cywilnego istnieje system sądów apelacyjnych, aż do organu nadrzędnego, takiego jak Sąd Najwyższy lub Sąd Najwyższy. Sądy najwyższe są zazwyczaj uprawnione do usuwania ustaw niezgodnych z konstytucją (które są sprzeczne z nią).

Sądownictwo to grupa sędziów, którzy rozwiązują spory międzyludzkie i ustalają, czy osoby oskarżone o przestępstwa są winne. W niektórych systemach prawnych sędzia nie stwierdza winy lub niewinności, lecz kieruje ławą przysięgłych, jak interpretować fakty z prawnego punktu widzenia, ale ława przysięgłych ustala fakty na podstawie przedstawionych im dowodów i stwierdza winę lub niewinność oskarżonego. W większości krajów prawa powszechnego i systemów prawa cywilnego istnieje system sądów apelacyjnych, aż do organu nadrzędnego, takiego jak Sąd Najwyższy lub Sąd Najwyższy. Sądy najwyższe są zazwyczaj uprawnione do usuwania ustaw niezgodnych z konstytucją (które są sprzeczne z nią).

Władza wykonawcza jest rządzącym centrum władzy politycznej. W większości krajów demokratycznych władza wykonawcza jest wybierana spośród osób będących w władzy ustawodawczej. Ta grupa wybieranych osób jest nazywana gabinetem. We Francji, Stanach Zjednoczonych i Rosji władza wykonawcza ma prezydenta, który istnieje niezależnie od władzy ustawodawczej.

Władza wykonawcza proponuje nowe prawa i kontaktuje się z innymi krajami. Ponadto, władza wykonawcza zazwyczaj kontroluje wojsko, policję i biurokrację. Władza wykonawcza wybiera ministrów lub sekretarzy stanu do kontroli departamentów takich jak ministerstwo zdrowia lub ministerstwo sprawiedliwości.

W wielu jurysdykcjach głowa państwa nie bierze udziału w codziennym zarządzaniu jurysdykcją i odgrywa w dużej mierze rolę ceremonialną. Ma to miejsce w wielu krajach Wspólnoty Narodów, gdzie głowa państwa, zwykle gubernator, działa niemal wyłącznie "za radą" szefa władzy wykonawczej (np. premiera, pierwszego ministra lub premiera). Podstawową rolą prawną głowy państwa w tych jurysdykcjach jest pełnienie funkcji kontrolnej lub balansującej wobec władzy wykonawczej, ponieważ głowa państwa posiada rzadko wykonywane uprawnienia do rozwiązania władzy ustawodawczej, zwołania wyborów i odwołania ministrów.

Władza wykonawcza jest rządzącym centrum władzy politycznej. W większości krajów demokratycznych władza wykonawcza jest wybierana spośród osób będących w władzy ustawodawczej. Ta grupa wybieranych osób jest nazywana gabinetem. We Francji, Stanach Zjednoczonych i Rosji władza wykonawcza ma prezydenta, który istnieje niezależnie od władzy ustawodawczej.

Władza wykonawcza proponuje nowe prawa i kontaktuje się z innymi krajami. Ponadto, władza wykonawcza zazwyczaj kontroluje wojsko, policję i biurokrację. Władza wykonawcza wybiera ministrów lub sekretarzy stanu do kontroli departamentów takich jak ministerstwo zdrowia lub ministerstwo sprawiedliwości.

W wielu jurysdykcjach głowa państwa nie bierze udziału w codziennym zarządzaniu jurysdykcją i odgrywa w dużej mierze rolę ceremonialną. Ma to miejsce w wielu krajach Wspólnoty Narodów, gdzie głowa państwa, zwykle gubernator, działa niemal wyłącznie "za radą" szefa władzy wykonawczej (np. premiera, pierwszego ministra lub premiera). Podstawową rolą prawną głowy państwa w tych jurysdykcjach jest pełnienie funkcji kontrolnej lub balansującej wobec władzy wykonawczej, ponieważ głowa państwa posiada rzadko wykonywane uprawnienia do rozwiązania władzy ustawodawczej, zwołania wyborów i odwołania ministrów.

Policja egzekwuje prawo karne poprzez aresztowanie osób podejrzanych o łamanie prawa. Biurokratami są pracownicy rządowi i organizacje rządowe, które pracują dla rządu. Biurokraci pracują w ramach systemu zasad, a swoje decyzje podejmują na piśmie.

Prawnicy to ludzie, którzy dowiedzieli się o prawach. Prawnicy doradzają ludziom w zakresie ich praw i obowiązków prawnych oraz reprezentują ich w sądzie. Aby zostać prawnikiem, należy ukończyć dwu- lub trzyletni program uniwersytecki w szkole prawniczej i zdać egzamin wstępny. Prawnicy pracują w kancelariach prawnych, dla rządu, dla firm, lub samodzielnie.

Społeczeństwo obywatelskie to ludzie i grupy, które nie są częścią rządu, a które starają się chronić ludzi przed łamaniem praw człowieka i starają się chronić wolność słowa i inne prawa jednostki. Do organizacji, które są częścią społeczeństwa obywatelskiego należą partie polityczne, kluby dyskusyjne, związki zawodowe, organizacje praw człowieka, gazety i organizacje charytatywne.

"Korporacje należą do organizacji, które wykorzystują system prawny do realizacji swoich celów. Podobnie jak inne, używają takich środków, jak darowizny na kampanie i reklamy, aby przekonać ludzi, że mają rację. Korporacje angażują się również w handel i wytwarzają nowe rzeczy, takie jak samochody, parowniki/papierosy i bezzałogowe statki powietrzne (tj. "drony"), z którymi stare przepisy nie są dobrze przygotowane do radzenia sobie. Korporacje korzystają również z zestawu zasad i przepisów, aby zapewnić, że ich pracownicy pozostaną wobec nich lojalni (zwykle przedstawianych w legalnej umowie), a wszelkie przypadki nieprzestrzegania tych zasad są uznawane za niecywilizowane i w związku z tym dają podstawy do natychmiastowego zwolnienia.

Policja egzekwuje prawo karne poprzez aresztowanie osób podejrzanych o łamanie prawa. Biurokratami są pracownicy rządowi i organizacje rządowe, które pracują dla rządu. Biurokraci pracują w ramach systemu zasad, a swoje decyzje podejmują na piśmie.

Prawnicy to ludzie, którzy dowiedzieli się o prawach. Prawnicy doradzają ludziom w zakresie ich praw i obowiązków prawnych oraz reprezentują ich w sądzie. Aby zostać prawnikiem, należy ukończyć dwu- lub trzyletni program uniwersytecki w szkole prawniczej i zdać egzamin wstępny. Prawnicy pracują w kancelariach prawnych, dla rządu, dla firm, lub samodzielnie.

Społeczeństwo obywatelskie to ludzie i grupy, które nie są częścią rządu, a które starają się chronić ludzi przed łamaniem praw człowieka i starają się chronić wolność słowa i inne prawa jednostki. Do organizacji, które są częścią społeczeństwa obywatelskiego należą partie polityczne, kluby dyskusyjne, związki zawodowe, organizacje praw człowieka, gazety i organizacje charytatywne.

"Korporacje należą do organizacji, które wykorzystują system prawny do realizacji swoich celów. Podobnie jak inne, używają takich środków, jak darowizny na kampanie i reklamy, aby przekonać ludzi, że mają rację. Korporacje angażują się również w handel i wytwarzają nowe rzeczy, takie jak samochody, parowniki/papierosy i bezzałogowe statki powietrzne (tj. "drony"), z którymi stare przepisy nie są dobrze przygotowane do radzenia sobie. Korporacje korzystają również z zestawu zasad i przepisów, aby zapewnić, że ich pracownicy pozostaną wobec nich lojalni (zwykle przedstawianych w legalnej umowie), a wszelkie przypadki nieprzestrzegania tych zasad są uznawane za niecywilizowane i w związku z tym dają podstawy do natychmiastowego zwolnienia.

• Konstytucja
• Etyka
• Prawne prawa
• Parlament
• Prawo fizyczne
• Gospodarka polityczna

• Konstytucja
• Etyka
• Prawne prawa
• Parlament
• Prawo fizyczne
• Gospodarka polityczna