Przejdź do treści

Referendum w sprawie członkostwa Wielkiej Brytanii w UE (23 czerwca 2016)

Opis przyczyn, przebiegu i skutków referendum z 23 czerwca 2016 r., w tym wyniku, reakcji politycznych i następstw prowadzących do procesu Brexitu.

Przegląd

Referendum w sprawie członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej odbyło się 23 czerwca 2016 r. Głosowanie miało charakter doradczy, lecz jego wynik uruchomił procedury polityczne i prawne prowadzące do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE. Do głosowania dopuszczeni byli pełnoletni obywatele Wielkiej Brytanii oraz niektóre kategorie zamieszkałych tu obywateli Wspólnot (w tym mieszkańcy Gibraltaru). Formalne brzmienie pytania oraz tryb głosowania były określone przez ustawę parlamentarną i administrację referendalną.

Galeria obrazów

10 Obrazy

Pytanie i kampanie

Pytanie referendalne brzmiało prosto, jednak debata była złożona. Po jednej stronie stanęła kampania pozostania – Remain – która argumentowała korzyści gospodarcze, swobodę handlu, współpracę polityczną i bezpieczeństwo. Po drugiej stronie kampania Leave podkreślała suwerenność prawa, kontrolę granic i ograniczenia wynikające z regulacji unijnych. Kampanie prowadzone były przez partie polityczne, organizacje społeczne i publiczne postacie; referendum stało się też przedmiotem badań nad finansowaniem kampanii oraz rolą mediów w kształtowaniu opinii publicznej (analizy i raporty badające przebieg kampanii publikowano później wielokrotnie).

Wynik i bezpośrednie skutki

Wynik referendalny wskazał większość głosów za wyjściem z UE – około 51,9% głosujących opowiedziało się za Leave, przy frekwencji przekraczającej 70%. Wynik wywołał natychmiastowe konsekwencje polityczne: 24 czerwca 2016 r. ówczesny premier i lider Partii Konserwatywnej, David Cameron, ogłosił rezygnację ze stanowiska, uzasadniając ją niemożnością prowadzenia polityki zgodnie z wynikiem referendum. Jego decyzja uruchomiła wewnętrzne procedury partyjne i wybór nowego lidera partii.

Zmiany rządowe i proces negocjacyjny

W połowie lipca 2016 r. na stanowisku premiera została mianowana Theresa May, która miała poprowadzić negocjacje z Unią Europejską w sprawie warunków wyjścia. W kolejnych latach rząd brytyjski prowadził intensywne rozmowy z instytucjami unijnymi, a równocześnie parlament i sądy rozstrzygały o zakresie kompetencji decydujących o uruchomieniu artykułu 50 i o czasie oraz kształcie procedur prawnych związanych z Brexitem. Uruchomienie art. 50 traktatu UE rozpoczęło formalny proces negocjacji.

Konsekwencje gospodarcze, społeczne i prawne

  • Gospodarcze: wynik zwiększył krótkoterminową niepewność na rynkach finansowych, wpłynął na kurs funta i wymusił negocjacje dotyczące przyszłych relacji handlowych z UE.
  • Polityczne: referendum pogłębiło podziały wewnątrz partii i między regionami Zjednoczonego Królestwa; w Szkocji i Irlandii Północnej większość głosów przypadła na pozostanie, co ożywiło dyskusję o przyszłości Zjednoczonego Królestwa.
  • Prawne i instytucjonalne: procedury legislacyjne i sądowe wyznaczyły ramy wykonawcze dla wyjścia z UE, a dalsze zmiany prawa krajowego i umów międzynarodowych wymagały szeregu porozumień i aktów prawnych.

Znaczenie historyczne i dalszy przebieg

Referendum z 2016 r. uważane jest za punkt przełomowy w najnowszej historii Wielkiej Brytanii i początek procesu określanego ogólnie jako Brexit. Chociaż sam plebiscyt miał charakter doradczy, jego wynik miał realny wpływ na politykę rządu i parlamentu oraz rozpoczął wieloletni proces negocjacji i przekształceń prawnych. Następne etapy obejmowały długotrwałe rozmowy o warunkach rozwodu i przyszłej współpracy, zmiany rządowe oraz bogatą literaturę analizującą skutki społeczno‑gospodarcze i polityczne tej decyzji.

W celu pogłębienia wiedzy o przebiegu referendum oraz jego następstwach polecane są raporty i opracowania analityczne instytucji badawczych oraz archiwa dokumentów rządowych i parlamentarzystów, które szczegółowo opisują procesy decyzyjne, finansowanie kampanii i wpływ wydarzeń międzynarodowych na wynik głosowania.

Kampania "Remain

Członkowie kampanii Remain chcieli, aby Wielka Brytania pozostała w Unii Europejskiej. Partie polityczne, które chciały, aby Wielka Brytania pozostała w UE, to Partia Pracy, Liberalni Demokraci i Szkocka Partia Narodowa. Stwierdzili oni, że przynależność do UE daje Wielkiej Brytanii wiele korzyści w handlu.

Premier David Cameron popierał pozostanie w UE, ale Partia Konserwatywna była neutralna. Każdy poseł mógł mieć swój własny pogląd. Inni znani konserwatyści, którzy chcieli pozostać w UE, to George Osborne, Theresa May i Philip Hammond.

Kampania "Leave

Członkowie kampanii na rzecz opuszczenia Unii Europejskiej, potocznie zwanej Brexit, chcieli, aby Wielka Brytania opuściła Unię Europejską. Partie polityczne, które poparły opuszczenie UE to Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa, Partia Szacunku i wielu członków Partii Konserwatywnej. Zwolennicy opuszczenia UE byli szczególnie zaniepokojeni polityką "otwartych granic" i masową migracją.

Wśród dobrze znanych członków Partii Konserwatywnej, którzy chcieli opuścić UE, znaleźli się Iain Duncan Smith, Michael Gove i Boris Johnson.

Wyniki końcowe

Referendum w sprawie członkostwa Zjednoczonego Królestwa w Unii Europejskiej, 2016 r.

Wybór

Głosy

%

Pozostać członkiem Unii Europejskiej

16,141,241

48.11

Wystąpić z Unii Europejskiej

17,410,742

51.89

Ogółem głosów

33,551,983

100.00

* Całkowita liczba głosów obejmuje tylko głosy ważne. Około 25 359 głosów było nieważnych lub pustych. Źródło:

Wyniki regionalne w Wielkiej Brytanii

Region

Frekwencja wyborcza,
wśród uprawnionych

Głosy

Proporcja głosów

Pozostań

Zostaw

Pozostań

Zostaw

 

East Midlands

74.2%

1,033,036

1,475,479

41.18%

58.82%

 

Wschodnia Anglia

75.7%

1,448,616

1,880,367

43.52%

56.48%

 

Londyn

69.7%

2,263,519

1,513,232

59.93%

40.07%

 

Anglia Północno-Wschodnia

69.3%

562,595

778,103

41.96%

58.04%

 

Północno-zachodnia Anglia

70%

1,699,020

1,966,925

46.35%

53.65%

 

Irlandia Północna

62.7%

440,707

349,442

55.78%

44.22%

 

Szkocja

67.2%

1,661,191

1,018,322

62.00%

38.00%

 

Anglia Południowo-Wschodnia

76.8%

2,391,718

2,567,965

48.22%

51.78%

 

Południowo-zachodnia Anglia i Gibraltar

76.7%

1,503,019

1,669,711

47.37%

52.63%

 

Walia

71.7%

772,347

854,572

47.47%

52.53%

 

West Midlands

72%

1,207,175

1,755,687

40.74%

59.26%

 

Yorkshire i Humber

70.7%

1,158,298

1,580,937

42.29%

57.71%

Reakcje

Krótko po ogłoszeniu wyników David Cameron zapowiedział, że poda się do dymisji do października 2016 roku. Po wyborach na lidera, 13 lipca premierem została Theresa May.

Rząd Szkocji ogłosił 24 czerwca 2016 r., że planuje przeprowadzenie drugiego referendum niepodległościowego. Polityk Irlandii Północnej Martin McGuinness również wezwał do przeprowadzenia referendum w sprawie zjednoczenia Irlandii. Powstał nawet ruch na rzecz niepodległości Londynu, a internetowa petycja osiągnęła tysiące podpisów.

Petycja "Bregret"/"Regrexit" została zaproponowana przez Williama Olivera Healeya 24 maja 2016 roku. Została ona sporządzona, aby poprzeć utworzenie drugiego referendum w sprawie członkostwa w Unii Europejskiej. Do 25 czerwca petycję podpisało ponad dwa i pół miliona osób. Wezwania do przeprowadzenia drugiego referendum zostały później odrzucone przez rząd.

Theresa May oficjalnie uruchomiła Artykuł 50 w dniu 29 marca 2017 roku. Oznacza to, że rozpoczęły się negocjacje między rządem Wielkiej Brytanii a Unią Europejską. Oczekuje się, że rozmowy te potrwają 2 lata, a po ich zakończeniu Wielka Brytania wyjdzie z UE.

Pytania i odpowiedzi

P: Czego dotyczyło referendum?

O: Referendum miało zdecydować, czy Wielka Brytania pozostanie w Unii Europejskiej (UE).

P: Kiedy odbyło się referendum?

A: Referendum odbyło się 23 czerwca 2016 roku.

P: Gdzie się odbyło?

A: Odbyło się w Wielkiej Brytanii i na Gibraltarze.

Q: Jaki był wynik referendum?

A: 51,9% głosów było za wyjściem z UE.

P: Kto ogłosił swoją rezygnację po wyniku referendum?

A: David Cameron, ówczesny lider Partii Konserwatywnej i premier, ogłosił swoją rezygnację po wyniku referendum.

P: Kiedy Theresa May została premierem?

A: Theresa May została premierem 13 lipca.

P: Kto zastąpił Davida Camerona na stanowisku premiera po jego rezygnacji?

A: Theresa May zastąpiła Davida Camerona na stanowisku premiera po jego rezygnacji.

Powiązane artykuły

Autor

AlegsaOnline.com Referendum w sprawie członkostwa Wielkiej Brytanii w UE (23 czerwca 2016)

URL: https://pl.alegsaonline.com/art/102960

Udostępnij

Źródła