David William Donald Cameron (ur. 9 października 1966 r.) jest brytyjskim politykiem. Był premieremWielkiej Brytanii od 2010 do 2016 roku. Był Pierwszym Lordem Skarbu i liderem brytyjskiej Partii Konserwatywnej do lipca 2016 roku.

W dniu 24 czerwca 2016 r., po głosowaniu w referendum w sprawie opuszczenia Unii Europejskiej, Cameron ogłosił, że ustąpi ze stanowiska przed konferencją Partii Konserwatywnej w październiku 2016 r., aby ustąpić miejsca nowemu premierowi. Po tym jak Theresa May została jedynym kandydatem w wyborach, została desygnowanym premierem. Cameron ogłosił później, że poda się do dymisji 13 lipca i został zastąpiony przez May.

Wczesne życie i wykształcenie

David Cameron pochodzi z rodziny o tradycjach biznesowych i politycznych. Uczył się w renomowanych szkołach publicznych, w tym w Eton College, a następnie studiował na Uniwersytecie Oksfordzkim (Brasenose College), gdzie ukończył kierunek politologia, filozofia i ekonomia (PPE). Już w młodym wieku angażował się w życie studenckie i polityczne.

Kariera polityczna przed premierostwem

Cameron wszedł do Izby Gmin jako poseł, a następnie piął się po szczeblach partyjnych, zdobywając przywództwo w Partii Konserwatywnej w 2005 roku. Jako lider partii prowadził ją w wyborach parlamentarnych 2010, które zakończyły się bez większości jednego ugrupowania i doprowadziły do utworzenia rządu koalicyjnego z Liberalnymi Demokratami.

Premier 2010–2016 — główne działania i priorytety

  • Koalicja rządowa (2010–2015): Cameron został premierem w rządzie koalicyjnym z Liberalnymi Demokratami. Rząd ten stawiał na obniżanie deficytu budżetowego i reformy systemu publicznego.
  • Polityka gospodarcza: Priorytetem były działania na rzecz ograniczenia zadłużenia państwa i wprowadzenie oszczędności (tzw. austerity), a także próby pobudzenia wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy.
  • Reformy społeczne i administracyjne: Rząd podejmował reformy w zakresie świadczeń społecznych, zdrowia i edukacji, w tym zmiany w szkolnictwie i polityce wobec NHS.
  • Polityka zagraniczna: Cameron aktywnie uczestniczył w sprawach międzynarodowych; za jego kadencji Wielka Brytania brała udział w interwencjach, a także współpracowała z sojusznikami w ramach NATO. Jako premier prowadził negocjacje i rozmowy dotyczące roli Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej.
  • Referendum szkockie 2014: Cameron wspierał kampanię na rzecz utrzymania Zjednoczonego Królestwa podczas referendum w Szkocji (opcja "No" — pozostanie w UK zwyciężyła), a rząd obiecał większe uprawnienia dla Szkocji w razie zwycięstwa przeciwników niepodległości.

Referendum w sprawie członkostwa w UE i rezygnacja

Cameron zorganizował w 2016 roku referendum, w którym obywatele Wielkiej Brytanii mieli zadecydować o pozostaniu lub opuszczeniu Unii Europejskiej. Po zwycięstwie opcji „Leave” (wyjście z UE) 23–24 czerwca 2016 r. Cameron ogłosił, że złoży rezygnację z funkcji premiera i lidera Partii Konserwatywnej. Jego decyzja była skutkiem wyniku referendum i przekonania, że nowy premier powinien pokierować procesem realizacji rezultatu głosowania. Na jego następczynię została wyznaczona Theresa May, która objęła urząd premiera w lipcu 2016 r.

Życie osobiste i działalność poza premierostwem

David Cameron jest żonaty z Samantha Cameron; mają dzieci. Po odejściu z urzędu zajmował się działalnością poza najwyższą polityką, łącząc aktywność w sektorze publicznym i prywatnym oraz udział w różnych inicjatywach i komentowaniu spraw publicznych. Jego kadencja wywołała szeroką debatę dotyczącą polityki gospodarczej, relacji z Unią Europejską oraz roli Wielkiej Brytanii na arenie międzynarodowej.

Znaczenie i ocena: Okres premierostwa Camerona był czasem istotnych zmian w polityce brytyjskiej — zarówno wewnętrznej, jak i w stosunkach międzynarodowych. Do jego najważniejszych i najbardziej dyskutowanych decyzji należą prowadzone reformy gospodarcze, zaangażowanie w sprawy zagraniczne oraz ogłoszenie i wynik referendum ws. członkostwa w UE, które miało długotrwałe konsekwencje dla Wielkiej Brytanii.