Theresa May — brytyjska premierka (2016–2019), kluczowa postać Brexitu
Theresa May — brytyjska premierka 2016–2019, kluczowa postać Brexitu; polityczna biografia, decyzje, kontrowersje i wpływ na przyszłość Wielkiej Brytanii.
Theresa Mary, Lady May (z domu Brasier, urodzona 1 października 1956 r.) jest brytyjską polityk i pełniła funkcję premiera Zjednoczonego Królestwa w latach 2016–2019. Była drugą kobietą w historii Wielkiej Brytanii, która objęła urząd premiera, po Margaret Thatcher.
Wczesne życie i wykształcenie
Urodziła się w Eastbourne w Sussex, a wychowała się w Oxfordshire. Studiowała geografię na St Hugh’s College w Oksfordzie. Po studiach pracowała w sektorze finansowym i w administracji; doświadczenie zawodowe zdobywała m.in. w Banku Anglii i w organizacjach związanych z rozliczeniami płatności.
Kariera polityczna
Theresa May jest od 1997 r. posłanką do parlamentu (posłanką) okręgu wyborczego Maidenhead w Izbie Gmin. W latach 2010–2016 pełniła funkcję ministra spraw wewnętrznych w konserwatywnym rządzie Davida Camerona, gdzie zajmowała się m.in. polityką imigracyjną, kwestiami bezpieczeństwa wewnętrznego i przeciwdziałaniem terroryzmowi.
Po referendum ws. członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej w 2016 r., w którym wygrało wyjście z UE, David Cameron podał się do dymisji. Theresa May wygrała wyścig o przywództwo Partii Konserwatywnej i 13 lipca 2016 r. objęła urząd premiera.
Okres urzędowania i Brexit
Jako premier May rozpoczęła negocjacje dotyczące warunków wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej (Brexit). W maju 2017 r. podała się do zaskakującego przyspieszenia wyborów parlamentarnych — celem było wzmocnienie mandatu do negocjacji — jednak wybory te zakończyły się utratą przez konserwatystów większości i powstaniem rządu mniejszościowego wspieranego przez Demokratyczną Unię Partii (DUP).
Jej proponowana umowa wyjściowa (Withdrawal Agreement) była wielokrotnie poddawana głosowaniom w Izbie Gmin i ostatecznie trzykrotnie odrzucona. Największą porażką był wynik z 15 stycznia 2019 r., kiedy projekt umowy został odrzucony głosami 432 do 202. W efekcie rząd May wielokrotnie stawał w obliczu kryzysu politycznego i rosnącej presji zarówno ze strony opozycji, jak i wewnątrz własnej partii.
Wewnętrzne napięcia i głosowania zaufania
W grudniu 2018 r. 48 deputowanych konserwatywnych złożyło do przewodniczącego Komisji 1922, sir Grahamowi Brady'emu, listy wyrażające brak zaufania wobec przywództwa May, co uruchomiło procedurę głosowania w ramach partii. Theresa May przeszła to wewnętrzne głosowanie o przywództwo — otrzymała poparcie dużej liczby posłów.
Po porażce umowy w styczniu 2019 r. przywódca laburzystów Jeremy Corbyn zgłosił wotum nieufności wobec rządu. Rząd May przetrwał to głosowanie, wygrywając 325 do 306 głosów.
Decyzja o rezygnacji i zakończenie urzędowania
W marcu 2019 r. Theresa May zadeklarowała, że jeśli Parlament przyjmie jej umowę z Brexitu, poda się do dymisji jako premier, aby umożliwić wybranie nowego przywódcy, który poprowadzi drugą fazę negocjacji po wyjściu z UE. 24 maja 2019 r. ogłosiła, że rezygnacja z funkcji lidera Partii Konserwatywnej wejdzie w życie 7 czerwca 2019 r. Pozostała jednak na stanowisku premiera do czasu wyboru i zaprzysiężenia jej następcy — w lipcu 2019 r. został nim Boris Johnson.
Dziedzictwo i rola publiczna
- May zapisała się w historii jako premier, której kadencja zdominowana była przez negocjacje i polityczne konsekwencje Brexitu.
- Jako była minister spraw wewnętrznych była również postrzegana jako polityk skupiony na kwestiach bezpieczeństwa, imigracji i porządku publicznego.
- Jej czas w urzędzie ujawnił głębokie podziały w brytyjskiej polityce i w samej Partii Konserwatywnej, a także skomplikowany charakter procesu opuszczania Unii Europejskiej.
Życie prywatne
Theresa May jest żoną Philipa Maya (ślub 1980). Cechuje ją powściągliwy styl bycia i skoncentrowanie na pracy politycznej; pozostaje jedną z bardziej rozpoznawalnych postaci brytyjskiej sceny publicznej ostatnich lat.
Spotkanie w Teresie majowe prezydenta Władimira Putina w Moskwie, wrzesień 2016 r.
Wczesne życie
Maj urodził się 1 października 1956 roku w Domu Macierzyństwa przy 9 Upperton Road w Eastbourne, Sussex. May jest jedynym dzieckiem Zaidee Mary (z domu Barnes; 1928-1982) i Huberta Brasiera (1917-1981). Jej ojciec był duchownym w Kościele Anglii. May kształciła się w szkołach podstawowych i gimnazjalnych w Oxfordshire w sektorze państwowym, a w 1977 roku ukończyła Uniwersytet w Oxfordzie.
Wczesna kariera
W latach 1977 i 1983 pracował w Banku Anglii, a w latach 1985-1997 jako konsultant finansowy i starszy doradca ds. międzynarodowych w Association for Payment Clearing Services. W tym czasie zginęli jej rodzice, ojciec w wypadku samochodowym w 1981 roku, a rok później matka w stwardnieniu rozsianym. May pracowała jako radna w londyńskiej dzielnicy Merton w latach 1986-1994, gdzie była przewodniczącą ds. edukacji (1988-1990) oraz zastępcą kierownika grupy i rzecznika prasowego ds. mieszkaniowych (1992-1994).
Wczesna praca polityczna
Po raz pierwszy została posłem Partii Konserwatywnej w wyborach powszechnych w 1997 r., a w 1999 r. awansowała do gabinetu cieni. Piastowała kilka stanowisk w gabinecie cieni, w tym przewodniczącą Partii Konserwatywnej (lipiec 2002 - listopad 2003) i przewodniczącą Izby Gmin w gabinecie cieni (grudzień 2005 - styczeń 2009).
Sekretarz generalny (2010-2016)
W dniu 12 maja 2010 r. została ministrem spraw wewnętrznych i ministrem ds. kobiet i równości.
W grudniu 2010 r. w maju ogłoszono, że rozmieszczenie armatek wodnych przez siły policyjne na lądzie stałym Wielkiej Brytanii było decyzją operacyjną, której "do tej pory stawiali opór starsi oficerowie policji". Odrzuciła ich użycie po powszechnych rozruchach w lecie 2011. W 2010 r. w maju obiecała sprowadzić poziom migracji netto do mniej niż 100 000. W lutym 2015 roku The Independent podał, że "Urząd Statystyk Narodowych (ONS) ogłosił, że w ciągu 12 miesięcy do września 2014 roku do Zjednoczonego Królestwa napłynie netto 298 tys. migrantów, w porównaniu do 210 tys. w roku poprzednim".
Na konferencji Partii Konserwatywnej w dniu 4 października 2011 r., argumentując, że ustawa o prawach człowieka wymaga zmiany, May podał przykład cudzoziemca, którego sądy orzekły, że może pozostać w Wielkiej Brytanii, "ponieważ - a ja tego nie wymyślam - miał kota domowego".
W maju 2012 roku powiedziała, że popiera małżeństwo osób tej samej płci. Nagrała wideo dla kampanii Out4Marriage.
W lipcu 2013 r., wbrew opinii Komitetu Doradczego ds. Nadużyć Narkotyków (ACMD), maj podjął decyzję o zakazie stosowania stymulanta khat. Nadużyć Narkotyków (ACMD). Rada stwierdziła, że nie ma "wystarczających dowodów", że powoduje on problemy zdrowotne.
Premier Zjednoczonego Królestwa (od 2016 r.)
2016 Wybór kierownictwa Partii Konserwatywnej
May był kandydatem w zbliżających się wyborach na stanowisko przewodniczącego Partii Konserwatywnej. May określiła siebie jako kandydatkę, która po "dzielącym" referendum (Brexit) zjednoczy partię. Wygrała w pierwszym głosowaniu 5 lipca 2016 roku z dużym marginesem 50% głosów. 7 lipca zdobyła głosy 199 deputowanych, stojąc w obliczu głosu członków Partii Konserwatywnej w konkursie z Andreą Leadsom.
Wycofanie się Leadsom z konkursu 11 lipca sprawiło, że w maju została powołana na lidera partii, a tym samym na premiera, który objął 13 lipca 2016 roku.
Wczesne dni
Po mianowaniu przez królową 13 lipca 2016 r., maj został drugą po Margaret Thatcher kobietą na stanowisku premiera Wielkiej Brytanii. Jest ona pierwszą kobietą-premierem XXI wieku.
May powiedziała mediom 12 lipca 2016 r., że jest "zaszczycona i upokorzona", by zostać liderem partii i zostać premierem. W odpowiedzi na niektóre apele o wybory parlamentarne (podane przez media informacyjne), aby potwierdzić jej mandat, "źródła bliskie pani May" powiedziały, że według BBC nie będzie takich wyborów.
Wielkim problemem, którym musiała się zająć podczas swojej premiery, jest Brexit, po tym jak Wielka Brytania zagłosowała za opuszczeniem Unii Europejskiej. May poprowadziła rozmowy z Unią Europejską, aby zaplanować, jak dojdzie do podziału.
May zajmował się również wojną w Iraku i Syrii. Wykorzystała brytyjskie wojsko do walki z ISIS w obu krajach. Wojska brytyjskie brały udział w bitwie pod Mosul, pomagając irackiemu wojsku i siłom kurdyjskim.
Wybory parlamentarne, 2017 r.
W dniu 18 kwietnia 2017 r. Theresa May zaskoczyła ludzi, mówiąc, że chce przeprowadzić krótkie wybory parlamentarne w dniu 8 czerwca. Następnego dnia Izba Gmin zagłosowała za przeprowadzeniem wyborów powszechnych w czerwcu.
Na początku kampanii konserwatyści mieli dużą przewagę w sondażach. W miarę trwania kampanii, Partia Pracy zyskała większe poparcie i zaczęła rosnąć w sondażach. W dniu wyborów konserwatyści spisali się gorzej niż oczekiwano, a May straciła większość w Izbie Gmin.
Wotum nieufności
W dniu 12 grudnia 2018 r. przewodniczący komisji z 1922 r. otrzymał wystarczającą liczbę pism z formalnym wnioskiem, aby uzasadnić to, co niektóre kraje systemu Westminsterskiego nazywają "wyciekiem przywództwa", co zostało szybko zaplanowane na następny wieczór. Wiele osób twierdzi, że jest to spowodowane umową z Brexitem i sposobem, w jaki May radzi sobie z tą umową. Przed głosowaniem May powiedziała później tego dnia, że nie będzie przewodzić swojej partii w następnych wyborach powszechnych. May wygrałaby wotum zaufania.
porażka Brexita
W dniu 15 stycznia 2019 r. rząd Theresy May został pokonany w Izbie Gmin większością 203 głosów w głosowaniu nad jej układem o opuszczeniu Unii Europejskiej. Jest to największa większość przeciwko rządowi Wielkiej Brytanii w historii.
Rezygnacja
W dniu 24 maja 2019 r. May ogłosiła, że poda się do dymisji jako lider Partii Konserwatywnej ze skutkiem od dnia 7 czerwca i pozostanie na stanowisku premiera do czasu wyboru jej następcy.
W wyborach powszechnych w 2019 roku została ponownie wybrana w swoim okręgu wyborczym w Maidenhead.
Maj z prezydentem Donaldem Trumpem w Waszyngtonie, D.C., styczeń 2017 r.
Może ogłosić swoją rezygnację poza Downing Street 10, maj 2019 r.
Życie osobiste
Wyszła za mąż za Philipa Johna Maya 6 września 1980 roku. Ona nie ma dzieci.
W 2013 roku zdiagnozowano u niej cukrzycę typu 1.
Maj jest członkiem Kościoła Anglii i regularnie odprawia w nim nabożeństwa w niedzielę.
Wyróżnienia
Style
- Panna Theresa Brasier (1956-1980)
- Pani Philip May (1980-1997)
- Theresa May MP (1997-2003)
- The Rt Hon Theresa May MP (2003-obecnie)
Pytania i odpowiedzi
P: Kim jest Theresa May?
A: Theresa May jest brytyjskim politykiem i premierem Wielkiej Brytanii w latach 2016-2019.
P: Gdzie się urodziła?
A: Urodziła się w Eastbourne, Sussex.
P: Jakie stanowisko zajmowała w rządzie Davida Camerona?
A: Była Ministrem Spraw Wewnętrznych w rządzie Davida Camerona.
P: Kiedy 48 konserwatywnych posłów złożyło listy w sprawie wotum nieufności wobec Sir Grahama Brady'ego?
A: 12 grudnia 2018 r. 48 konserwatywnych posłów złożyło listy w sprawie wotum nieufności do przewodniczącego Komisji 1922 r. sir Grahama Brady'ego.
P: Iloma głosami upadła jej propozycja Brexitu w Izbie Gmin?
O: Jej propozycja Brexitu upadła w Izbie Gmin stosunkiem głosów 432 do 202.
P: Kiedy zapowiedziała, że jej rezygnacja z funkcji lidera partii stanie się skuteczna?
O: 24 maja 2019 r. ogłosiła, że jej rezygnacja z funkcji lidera partii wejdzie w życie 7 czerwca.
P: Kto zastąpił ją na stanowisku premiera?
A: Zastąpił ją Boris Johnson.
Przeszukaj encyklopedię