Sezon Formuły 1 2012 był 63. sezonem Mistrzostw Świata Formuły 1 i składał się z rekordowych dwudziestu wyścigów. Cykl rozpoczął się 18 marca w Australii, a zakończył 25 listopada w Brazylii. Do kalendarza powróciło Grand Prix Stanów Zjednoczonych, rozgrywane na nowym wówczas torze Ameryk w Austin w Teksasie, a także po przerwie spowodowanej zamieszkami w 2011 roku przywrócono wyścig w Bahrajnie.

Przebieg sezonu

Początek sezonu 2012 był niezwykle nieprzewidywalny — siedmiu różnych kierowców zwyciężyło w pierwszych siedmiu wyścigach, co ustanowiło nowy rekord serii. Rywalizacja była bardzo wyrównana, a prowadzenie w klasyfikacji kierowców zmieniało się wielokrotnie. W połowie sezonu mocną formą imponował kierowca Ferrari Fernando Alonso, który seryjnie punktował i przez kilka rund był liderem mistrzostw, odnosząc zwycięstwa i regularnie meldując się na podium.

Z kolei broniący tytułu, Sebastian Vettel, dwukrotny mistrz świata (2010–2011), także miał w sezonie swoje silne momenty, ale musiał się zmagać z incydentami i problemami technicznymi w kilku wyścigach, które kosztowały go cenne punkty. Mimo to Vettel odbudował formę w końcówce sezonu i przystąpił do ostatniego wyścigu z przewagą 13 punktów nad Alonso.

Finał i tytuły

W ostatniej rundzie sezonu, w Grand Prix Brazylii, Alonso potrzebował miejsca na podium, aby zachować realne szanse na tytuł. Wyścig zakończył się neutralizacją przez samochód bezpieczeństwa, a ostatecznie Vettel ukończył rywalizację na szóstej pozycji, co zapewniło mu wystarczającą liczbę punktów do sięgnięcia po trzecie z rzędu mistrzostwo świata kierowców. Dzięki temu zwycięstwu Sebastian Vettel został trzecim w historii kierowcą, który zdobył trzy kolejne tytuły mistrza świata (obok Juan Manuella Fangio i Michaela Schumachera).

W klasyfikacji Mistrzostw Świata Konstruktorów triumfowała ekipa Red Bull Racing, zdobywając swój trzeci z rzędu tytuł. Zespół zapewnił sobie mistrzostwo konstruktorów już przed zakończeniem sezonu, a jednym z momentów przybliżających ten sukces było dobre wystąpienie Sebastiana Vettela w Grand Prix Stanów Zjednoczonych.

Cechy i ciekawostki sezonu

  • Sezon 2012 był najdłuższym w historii pod względem liczby wyścigów — 20 rund, pobijając wcześniejszy rekord 19 wyścigów (ustalony po raz pierwszy w 2005 roku).
  • Początek roku zapisał się w historii dzięki siedmiu różnym zwycięzcom w pierwszych siedmiu wyścigach — świadectwo dużej nieprzewidywalności i wyrównania sił między zespołami.
  • W sezonie wystartowało sześciu obecnych lub byłych Mistrzów Świata KierowcówSebastian Vettel, Fernando Alonso, Jenson Button, Lewis Hamilton, Kimi Räikkönen i Michael Schumacher — co było rekordem od czasów 1970 roku, kiedy to w stawce było pięciu mistrzów.
  • Sezon cechowała duża liczba zwrotów akcji: częste zmiany pozycji liderów mistrzostw, wpływ awarii i kolizji na końcowy układ tabeli oraz silna rywalizacja między czołowymi zespołami.

Podsumowanie

Sezon 2012 przeszedł do historii jako jeden z najbardziej emocjonujących i nieprzewidywalnych w erze nowoczesnej Formuły 1. Z jednej strony mieliśmy rekordową liczbę różnych zwycięzców i długi kalendarz, z drugiej — dramatyczną walkę o tytuł, którą ostatecznie rozstrzygnął Sebastian Vettel, zdobywając trzecie z rzędu mistrzostwo kierowców, podczas gdy Red Bull Racing zapewnił sobie kolejne mistrzostwo konstruktorów.