W pincie amerykańskiej znajduje się 16 uncji płynu USA, ale w pincie brytyjskiej jest 20 uncji płynu imperialnego [UK]. Amerykańska uncja płynu jest większa niż imperialna, ale imperialna jest większa niż amerykańska. W latach 1700-tych tego typu sytuacja była powszechna w całej Europie. Każdy kraj mierzył długość, wagę/masę i objętość na swój własny sposób. Czasami różne kraje lub miasta używały tej samej nazwy do różnych pomiarów. Czasami różne miasta w tym samym kraju miały różne sposoby mierzenia rzeczy. W 1789 roku we Francji istniało ćwierć miliona różnych jednostek wagi i miar.
Rewolucja Francuska
Podczas Rewolucji Francuskiej francuscy naukowcy zdecydowali, że lepiej będzie mieć nowy system wag i miar. System ten byłby taki sam we wszystkich francuskich prowincjach i miastach. Zdecydowali również, że łatwiej byłoby stosować nowy system dziesięciokrotnych zamiast dwunastych, szesnastych czy dwudziestych, ponieważ ludzie zwykle liczą w dziesięciokrotnym. Nowy system stał się oficjalnym systemem pomiarowym we Francji w 1799 roku. Jeden z francuskich przywódców, markiz de Condorcet oświadczył, że "[system metryczny] jest dla wszystkich ludzi przez cały czas".
Zdecydowali oni, że nowy system będzie dla wszystkich na Ziemi i że nowa jednostka długości będzie nazywana "metrem". Zdecydowali, że między biegunem północnym a równikiem będzie 10 000 kilometrów (6 200 mil). W latach 1791-1798 dwaj geodeci, Pierre Méchain i Jean-Baptiste Delambre, zmierzyli odległość między Dunkierką a Barceloną za pomocą starych francuskich jednostek i użyli gwiazd do pomiaru ich szerokości geograficznych. Wykorzystali oni te informacje do ustalenia, że długość metra powinna wynosić 443,296 lignów. W 1798 roku francuscy naukowcy wykonali batonik z platyny o długości dokładnie jednego metra. Przechowywali ten batonik we francuskich archiwach. Nazywano go metrem des archiwa. Ludzie, którzy zrobili metrową władczynię mogli sprawdzić, czy ich władcy byli tej samej długości co metrum archiwum. Inni naukowcy wytwarzali kilogram wagi z platyny, która również była umieszczana w archiwach. Waga ta nazywana była kilogramem des archives.
Pierwsza próba metrykizacji Francji
W 1799 r. system metryczny stał się obowiązkowy, co oznacza, że ludzie zostali zmuszeni do korzystania z niego na mocy prawa, w regionie wokół Paryża. Wywołało to wiele zamieszania, ponieważ policja egzekwowała nowe środki, ale klienci woleli stare. Więc sklepikarze musieli mieć oba te środki. Ludzie zaczęli się martwić, że nowe środki zostały wykorzystane do ich oszukania. Politycy starali się edukować i przekonać ludzi do używania metryki, ale ludzie odrzucili system metryczny. W 1800 r. rząd starał się uczynić system akceptowalnym poprzez zmianę nazw jednostek z powrotem na prostsze nazwy używane przed metryką. Na przykład decymetr, centymetr i milimetr zostały przemianowane na palme (ręka), doigt (palec) i cecha (ślad).
W 1799 roku Napoleon został przywódcą Francji. Do 1812 r. podbił większość Europy. Wprowadził system metryczny do podbitych przez siebie krajów. W 1815 r. został pokonany w bitwie pod Waterloo. Po pokonaniu Napoleona większość krajów ponownie zaczęła stosować stare systemy pomiarowe.
W tym czasie system metryczny był jeszcze oficjalnym systemem pomiarowym we Francji. I nadal miał uproszczone nazwy jednostek. Ale Francuzi nadal używali miar, do których byli przyzwyczajeni. Francuski rząd próbował przekonać ludzi do konwersji. Oni masowo produkowali władców metrycznych. Próbowali nauczyć ludzi używać miar metrycznych i kazali policji karać ludzi, którzy nie chcą współpracować. W końcu rząd przestał próbować i wycofał system metryczny.
Francja rezygnuje z systemu metrycznego
W dniu 12 lutego 1812 r. Francja zaprzestała stosowania systemu metrycznego i zaczęła stosować nowy system zwany mesures usuelles. Nowy system oparty był na wielu starych jednostkach metrycznych. Stare jednostki zostały na nowo zdefiniowane jako liczby okrągłe lub ułamki wycofanych jednostek metrycznych. Na przykład ponownie wprowadzono liwr (funt), który zmieniono z 489 gramów na 500 gramów. Toise został zdefiniowany na nowo jako 2 metry. Toise zawierał 6 pinów (stóp), zmienionych z 324,8 mm na 1⁄3 jednego metra (333,33 mm). Pied miał 12 saszetek (cali), a saszetka 12 lignów.
Druga próba metrykizacji Francji
W 1837 r. we Francji przywrócono ustawy o metryce. A w 1840 r. system ten stał się obowiązkowy w całej Francji, prawie 50 lat po jego wprowadzeniu.
Szersze zastosowanie systemu metrycznego
W dziewiętnastym wieku wiele małych państw zaczęło współpracować ze sobą. W 1815 r. z siedemnastu małych państw powstało Królestwo Niderlandów. Każde państwo miało swój własny system miar. W 1820 r. zdecydowały, że lepiej będzie, jeśli wszyscy będą korzystać z systemu metrycznego.
W 1815 r. powstała Konfederacja Niemiecka. Był to związek 39 różnych krajów związkowych. Każdy kraj związkowy miał swój własny system miar. W 1834 r. Konfederacja Niemiecka utworzyła unię celną o nazwie Zollverein. W 1851 r. Zollverein zdecydowało się na stosowanie jednostek metrycznych w handlu między różnymi państwami. W 1871 roku większość państw Konfederacji Niemieckiej została połączona w Cesarstwo Niemieckie. Cesarstwo Niemieckie nadal korzystało z systemu metrycznego.
W tym samym roku Włochy zostały również utworzone z dużej liczby małych państw. Włochy zdecydowały się również na korzystanie z systemu metrycznego, zamiast wybierać jeden ze starych systemów pomiarowych.
W 1875 r. wiele hrabstw europejskich i latynoamerykańskich stosowało już system metryczny. Do krajów tych należały: Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Portugalia, Brazylia, Meksyk, Argentyna, Peru i Kolumbia. W latach 1875-1914 o wiele więcej krajów, w tym Norwegia, Szwecja, Dania, Finlandia, Paragwaj, Filipiny i Wietnam, zaczęły stosować system metryczny. W 1917 r., podczas rewolucji bolszewickiej, ZSRR (obecnie Rosja) przyjął system metryczny. Do początku II wojny światowej większość krajów nieanglojęzycznych przyjęła system metryczny.
Stany Zjednoczone
W 1866 r., po tym jak większość krajów południowoamerykańskich zaczęła stosować system metryczny, Stany Zjednoczone przyjęły ustawę, która zezwalała ludziom na stosowanie albo systemu metrycznego, albo zwyczajowych jednostek amerykańskich w handlu. Przed 1893 r. stocznia została określona jako długość "standardowej stoczni", która była przechowywana przez Skarb Państwa Stanów Zjednoczonych. Funt został zdefiniowany jako masa "funta standardowego". W 1893 r. Kongres Stanów Zjednoczonych przyjął Order Mendenhalla. Order ten określał, że stocznia ma dokładnie 3600⁄3937 metrów, a funt dokładnie 0,4535924277 kilograma. Zakon zmienił tylko definicje funta i stoczni. Nie miało to żadnego innego wpływu na życie ludzi.
W 1975 r. ustawa o konwersji metrycznej rozpoczęła formalny proces metryfikacji. Metrykacja miała być dobrowolna. Miała ona być koordynowana przez amerykańską Radę Metryczną. W 1988 r. Ustawa o handlu i konkurencyjności (Omnibus Trade and Competitiveness Act) stanowiła, że jednostki metryczne muszą być stosowane we wszystkich projektach federalnych. Ustawa ta nie miała zastosowania do projektów państwowych. Niektóre kraje związkowe domagały się stosowania jednostek metrycznych, inne nie. Niektóre gałęzie przemysłu przestawiły się na stosowanie jednostek metrycznych, ale inne nie. Napoje bezalkoholowe są sprzedawane w ilościach metrycznych. Mleko sprzedawane jest w zwyczajowych jednostkach. Jednostki metryczne są szeroko stosowane w projektowaniu samochodów osobowych. Samoloty takie jak Boeing 787 Dreamliner były projektowane przy użyciu głównie jednostek zwyczajowych.
Niektórzy ludzie w Stanach Zjednoczonych chcą dokończyć przejście na system metryczny. Mówią, że to ułatwi sprawę wszystkim. Inni mówią, że będzie to kosztować zbyt wiele pieniędzy. Niektórzy ludzie chcą korzystać z systemu metrycznego, ponieważ ułatwi on eksport towarów. Inni mówią, że metryka może działać tylko wtedy, gdy wszystkie pięćdziesiąt państw będzie metrykować jednocześnie. Tak się nie stanie, jeśli rząd federalny nie obejmie przywództwa.
Zjednoczone Królestwo
W 1897 r. Zjednoczone Królestwo przyjęło ustawę zezwalającą na stosowanie systemu metrycznego lub jednostek imperialnych w handlu. Pod koniec lat sześćdziesiątych trzy czwarte brytyjskiego eksportu trafiało do krajów, które stosowały system metryczny. Jednak ludzie w Wielkiej Brytanii nadal używali jednostek imperialnych. Rada Metryczna została utworzona w 1969 r., aby pomóc Wielkiej Brytanii w przejściu na system metryczny. Każde przedsiębiorstwo musiało pokryć własne wydatki. Niektóre firmy zaoszczędziły sporo pieniędzy, przechodząc na system metryczny, ponieważ mogły produkować na eksport te same towary, które robiły na sprzedaż w Wielkiej Brytanii. Na przykład, prawie wszystkie samochody silnikowe używają nakrętek i śrub o wymiarach metrycznych. Inne firmy straciły pieniądze, ponieważ musiały dokonać wielu zmian, ale nie miały żadnych korzyści z tych zmian.
Kiedy w 1981 r. zamknięto Radę Metryczną, większość rządu i przemysłu przeszła na system metryczny, ale wiele codziennych spraw, takich jak znaki drogowe, nie zostało zmienionych. Sondaż przeprowadzony w 2013 r. wykazał, że zarówno jednostki metryczne, jak i cesarskie były powszechnie używane przez Brytyjczyków w ich życiu prywatnym.
