Objętość w fizyce — definicja, jednostki i obliczanie

Objętość w fizyce: przejrzysta definicja, jednostki SI, wzory i praktyczne metody obliczania dla brył i nieregularnych obiektów — wszystko, co musisz wiedzieć.

Ten artykuł dotyczy obiektu fizycznego; dla znaczenia z dziedziny audio, zobacz loudness.

Objętość obiektu jest miarą ilości przestrzeni zajmowanej przez ten obiekt, nie należy jej mylić z masą. Na przykład objętość góry jest znacznie większa niż objętość kamienia.

Słowo objętość implikuje trójwymiarowy kontekst, w którym, zgodnie z konwencją,

• długość jest najdłuższą odległością między końcami obiektu
• szerokość (lub szerokość) odnosi się do wielkości obiektu w kierunku prostopadłym do jego długości
• wysokość (lub głębokość) oznacza wielkość obiektu w kierunku prostopadłym do długości i szerokości.

W przypadku obiektów znajdujących się na powierzchni Ziemi lub w jej pobliżu, wysokość lub głębokość często odnosi się do wymiaru obiektu wzdłuż lokalnego pionu. Wszystkie obiekty fizyczne zajmują objętość, nawet jeśli niektóre z nich są tak cienkie, że wydają się być dwuwymiarowe, jak kartka papieru.

Jednostki i wymiar fizyczny

Objętość ma wymiar długości podniesionej do trzeciej potęgi, zapisuje się go symbolicznie jako [L]³. W układzie SI podstawową jednostką objętości jest metr sześcienny (m³).

• Inne często stosowane jednostki: litr (L), mililitr (mL), centymetr sześcienny (cm³), milimetr sześcienny (mm³).
• Przydatne przeliczenia:
  • 1 L = 1 dm³ = 0,001 m³
  • 1 m³ = 10⁶ cm³ = 10⁹ mm³
  • 1 cm³ = 1 mL

Objętość — właściwości i związki z innymi wielkościami

• Rozróżnienie od masy: objętość mówi o zajętości przestrzeni, masa o ilości materii. Związek między nimi wyraża gęstość: ρ = m / V, gdzie ρ to gęstość, m masa, V objętość.
• Właściwość addytywna: objętość dwóch nie nachodzących na siebie ciał jest sumą ich objętości.
• Własność intensywna/ekstensywna: objętość jest wielkością ekstensywną (zależną od rozmiaru układu), w przeciwieństwie do wielkości intensywnych (np. temperatura).
• Pojęcie pojemności: często używane zamiennie z objętością w kontekście cieczy — pojemność naczynia to objętość cieczy, którą może pomieścić.

Obliczanie objętości ciał regularnych — wzory najczęściej używane

• Prostopadłościan (wymiary a, b, c): V = a · b · c
• Sześcian o krawędzi a: V = a³
• Walec (promień r, wysokość h): V = π r² h
• Sfera (promień r): V = (4/3) π r³
• Stożek (promień podstawy r, wysokość h): V = (1/3) π r² h
• Piramida (pole podstawy P_b, wysokość h): V = (1/3) P_b · h

Metody pomiaru objętości dla ciał nieregularnych i praktyczne techniki

• Metoda wyporu (Archimedesa): zanurzając ciało w naczyniu z cieczą, mierzy się objętość wypartej cieczy — równa objętości zanurzonego ciała (przy zaniedbaniu porowatości). Stosowana dla ciał stałych o nieregularnym kształcie.
• Pomiary objętości cieczy: wykorzystuje się cylindry miarowe, menzurki, pipety i probówki kalibrowane w litrach lub mililitrach.
• Pyknometr: precyzyjne określanie objętości (a przez to gęstości) substancji stałych i cieczy za pomocą naczynia o znanej objętości.
• Skanowanie 3D i modelowanie CAD: do wyznaczania objętości złożonych obiektów w inżynierii i archeologii — daje wynik numeryczny po dyskretyzacji powierzchni.
• Metody tomograficzne (CT, MRI): w medycynie i naukach materiałowych do pomiaru objętości wewnętrznych struktur (np. objętość narządu).
• Pomiary porowatości: w przypadku materiałów porowatych trzeba rozróżnić objętość zewnętrzną (zewnętrzny wymiar) i objętość substancji stałej (bez porów wypełnionych powietrzem czy cieczą).

Objętość w analizie matematycznej

W rachunku całkowym objętość obszaru ograniczonego przez powierzchnie można wyrazić jako całkę potrójną:

V = ∭ dV, gdzie element objętości dV w kartezjańskich współrzędnych to dV = dx·dy·dz. Dla brył obrotowych stosuje się metody dysków i pierścieni, np. objętość bryły otrzymanej przez obrót funkcji y = f(x) wokół osi Ox: V = π ∫ (f(x))² dx (od odpowiednich granic).

Przykłady obliczeń

• Prostopadłościan o wymiarach 2 m × 0,5 m × 0,3 m: V = 2 · 0,5 · 0,3 = 0,3 m³ = 300 L.
• Sfera o promieniu 5 cm: V = (4/3) π (5 cm)³ ≈ 523,6 cm³ ≈ 523,6 mL.
• Walec o r = 10 cm i h = 20 cm: V = π · 10² · 20 ≈ 62 832 cm³ ≈ 62,832 L.

Niepewność pomiaru objętości

Jeśli wymiary mierzone są z pewną niepewnością, to niepewność względna objętości ciała zależy od niepewności długości. Dla sześcianu o krawędzi a, przy niepewności δa, przybliżona względna niepewność objętości to δV / V ≈ 3 · (δa / a). Dla bardziej złożonych wzorów stosuje się reguły propagacji niepewności.

Uwagi praktyczne i podsumowanie

• Wybór metody pomiaru zależy od kształtu i właściwości materiału (porowatość, wchłanianie cieczy, rozpuszczalność).
• Przy obliczeniach praktycznych dobrze stosować jednostki SI i pamiętać o zamianach (L ↔ m³, cm³ ↔ mL).
• W inżynierii i naukach przyrodniczych objętość jest podstawowym parametrem używanym do obliczeń pojemności układów, mas przy znanej gęstości, oraz przy symulacjach numerycznych.

Objętość jako pojęcie łączy w sobie intuicyjną obserwację "ilości miejsca" i formalne narzędzia matematyczne; dzięki temu można ją zarówno prosto zmierzyć dla zwykłych przedmiotów, jak i obliczyć w sposób zaawansowany dla skomplikowanych brył.

Pytania i odpowiedzi

Q: Co to jest objętość obiektu?

P: Czy objętość może być mylona z masą?

P: Czy góra i skała mogą mieć taką samą objętość?

P: Co zgodnie z konwencją oznacza słowo objętość?

P: Do czego często odnosi się wysokość lub głębokość w przypadku obiektów znajdujących się blisko powierzchni Ziemi?

P: Czy wszystkie obiekty fizyczne zajmują objętość?

P: Co tekst mówi o objętości obiektu w polu audio?

Szukaj według litery