Wirus Zachodniego Nilu (WNV) jest wirusem należącym do rodzaju Flavivirus. Powoduje on chorobę zakaźną zwaną "chorobą zachodniego Nilu" lub po prostu "wirusem zachodniego Nilu". Wirus WNV zaraża głównie ptaki, ale może również zakażać ludzi, konie, psy, nietoperze, koty, gady i płazy.

Wirus zachodniego Nilu rozprzestrzenia się przez komary, które dostają go od ptaków. Jeśli komar ugryzie ptaka, który ma WNV, a następnie ugryzie człowieka, osoba ta może dostać wirusa zachodniego Nilu.

Wirus Zachodniego Nilu został po raz pierwszy odkryty w 1937 r. na obszarze Zachodniego Nilu w Ugandzie, we wschodniej Afryce. (W ten sposób wirus otrzymał swoją nazwę.) Jednak przed latami 90. było bardzo niewiele przypadków WNV. Następnie w 1994 r. wybuchła epidemia w Algierii, a w 1996 r. w Rumunii. Do 2004 roku wirus rozprzestrzenił się w Ameryce Północnej, na wyspach karaibskich i w Ameryce Łacińskiej. Wirus nadal rozprzestrzenia się w Afryce, Azji, Australii, Europie, na Bliskim Wschodzie, w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. W 2012 r. w Stanach Zjednoczonych miała miejsce jedna z najgorszych jak dotąd epidemii wirusa Zachodniego Nilu; zmarło 286 osób.