Koty są aktywnymi mięsożercami, co oznacza, że w naturze polują na żywe ofiary. Ich główną zdobyczą są małe ssaki (jak myszy). Będą też tropić, a czasem zabijać i jeść, ptaki. Koty żywią się wieloma różnymi ofiarami, w tym owadami, takimi jak muchy i koniki polne. Ich główną metodą polowania jest łodygowanie i uderzanie. Podczas gdy psy mają dużą wytrzymałość i gonią ofiary na długich dystansach, koty są niezwykle szybkie, ale tylko na krótkich dystansach. Podstawowe zabarwienie sierści kota, tabby (patrz zdjęcie u góry), daje mu dobry kamuflaż w trawie i lesie. Kot skrada się w kierunku wybranej ofiary, trzymając ciało płasko i blisko ziemi, tak że nie jest łatwo widoczny, aż do momentu, gdy znajdzie się wystarczająco blisko, aby szybko się odchylić lub odbić. Koty, zwłaszcza kocięta, ćwiczą te instynktowne zachowania podczas zabawy ze sobą lub na małych zabawkach. Koty mogą łowić ryby. Wykorzystują ruch odwróconej przedniej łapy, która, gdy się powiedzie, odwraca rybę z wody i za ramiona kota na trawę. Badania holenderskie wykazały, że jest to wrodzony (dziedziczny) wzór zachowania, który rozwinął się wcześnie i bez matczynego nauczania.
Koty to ciche i dobrze zachowujące się zwierzęta, co czyni je popularnymi zwierzętami domowymi. Młode kocięta są zabawne. Z łatwością mogą bawić się różnymi zabawkami kupowanymi w sklepach lub domowej roboty. Koty domowe znane są również z tego, że uczą się używać dźwigniowych klamek do drzwi i uchwytów toaletowych.
Koty są dość niezależnymi zwierzętami. Potrafią same o siebie zadbać i nie potrzebują tyle uwagi co psy.
Koty używają wielu różnych dźwięków do komunikacji, w tym miauczenie, mruczenie, trillowanie, syczenie, warczenie, piszczenie, świergotanie, klikanie i chrząkanie.
Ważna jest również postawa ciała. Cały kształt ciała zmienia się, gdy kot jest zrelaksowany, lub gdy jest czujny. Również pozycja uszu i ogona jest wykorzystywana do komunikacji, podobnie jak zwykłe funkcje.
Te sposoby komunikacji są bardzo ważne. Są one używane pomiędzy kotką i jej kociętami. Stosuje się je również między samcami i samicami, a także między kotami i innymi gatunkami, takimi jak psy. Kotka-matka chroniąca swoje kocięta będzie walczyć z największym psem. Daje dobre ostrzeżenie strasznym popisem, wściekle sycząc, pokazując swoje pazury, wyginając plecy i sprawiając, że jej włosy stoją na końcu. Jeśli to się nie uda, kotka atakuje pazurami twarz psa. Mówi się, że żaden pies nigdy nie próbuje takiego ataku po raz drugi.
Matowanie
Koty kojarzą się tylko wtedy, gdy królowa jest "w rui". Okresy rui występują mniej więcej co dwa tygodnie i trwają od 4 do 6 dni. Samotnienie u kotów jest spektakularnym wydarzeniem. Królowa w rujce może przyciągnąć kilka tomów. Samce będą o nią walczyć, a zwycięzca wygrywa prawo do kojarzenia się. Na początku samica odrzuci samca samca, ale ostatecznie samica pozwala samcowi na kojarzenie się. Samica wypowiada głośne westchnienie, gdy samiec wyciąga z niej samca. Dzieje się tak dlatego, że penis kociego kocura posiada pasmo około 120-150 kręgów skierowanych do tyłu, które mają około jednego milimetra długości; po wyjęciu penisa, kręgi grabią ściany pochwy samicy, co jest sygnałem do owulacji. Po kryciu samica dokładnie umyje swój srom. Jeśli samiec próbuje się z nią rozmnażać w tym momencie, samica atakuje go. Po około 20 do 30 minutach. Po zakończeniu krycia samica powtarza cykl.
Ponieważ nie zawsze dochodzi do owulacji, samice mogą nie zajść w ciążę przy pierwszym tomie, który się z nimi zaprzyjaźni. Królowa może kojarzyć się z więcej niż jednym tomem, gdy jest w rui, a różne kocięta w miocie mogą mieć różnych ojców. Cykl ten kończy się, gdy królowa jest w ciąży.
Okres ciąży dla kotów wynosi około dwóch miesięcy, przy średniej długości 66 dni. Wielkość miotu wynosi zazwyczaj od trzech do pięciu kociąt. Kocięta odsadza się od matki w wieku od sześciu do siedmiu tygodni, a koty zazwyczaj osiągają dojrzałość płciową w wieku 5-10 miesięcy (samice) i do 5-7 miesięcy (samce). Samice mogą mieć od dwóch do trzech miotów w ciągu roku, dlatego też w ich życiu hodowlanym w wieku około dziesięciu lat może urodzić się do 150 kociąt.
Narodziny i po
Ciężarne królowe rodzą mioty same, kierując się instynktem. Królowa znajduje najbezpieczniejsze miejsce, jakie może. Następnie, w razie potrzeby, czyści je dokładnie, językiem. Tutaj będzie po cichu rodzić. Wyliże nowonarodzone zestawy czyste. W naturze, pozostawienie zapachu grozi niebezpiecznym spotkaniem z innymi zwierzętami. Zestawy rodzą się ślepe i z zamkniętymi oczami. Zasysają jej sutki, i dużo sypiają. Po około dwóch tygodniach, ich oczy się otwierają. Na tym etapie mają niebieskie oczy, ale nie najlepszy wzrok. Trochę później, najlepiej rozwinięty zestaw chwieje się z gniazda. Pozostali podążają za nimi. Wkrótce rozpoznają cię jako żywą istotę: to wielki moment. Na początku wracają do gniazda, aby się karmić i spać. Po kilku kolejnych dniach opuszczają gniazdo na dobre, ale nadal mogą spać razem w "kupie kociaków".
Tymczasem królowa od czasu do czasu opuszcza gniazdo, by polować, karmić, a także oddawać mocz i kał. W przeciwieństwie do Tomka, kryje swój interes, by ukryć swój zapach. Wkrótce, zestawy będą oddawać mocz gdziekolwiek zechcą, chyba że ktoś je wytrenuje. Robi się to po odstawieniu od piersi, kiedy są gotowe na trochę karmy dla kotów. Oto jak to zrobić:
1. Przygotować czystą kuwetę dla kotów wypełnioną chłonnym żwirem.
2. Dajcie kociętom ich specjalną karmę dla kociaków.
3. Weź kociaka ołowianego zaraz po zjedzeniu, włóż go do kuwety.
4. Delikatnie głaskać jego brzuszek jednym palcem.
5. Obserwuj, jak kociak szybko siada i oddaje mocz. Zrób to samo dla innych zestawów.
6. Powtórz to następnym razem, jeśli będą tego potrzebować. Nie będą potrzebowali trzeciego razu.
To, co zrobiłeś, to dokładnie to, co królowa zrobiłaby na wolności. Uruchomiłaś odruch, który wszystkie kocięta mają. Rzecz w tym, że taca jest sztuczna, a twoja królowa może robić swoje na zewnątrz. Ale przynajmniej kiedy są młode, kocięta potrzebują tacki. Twoim następnym zadaniem jest zadzwonić do weterynarza, który powie ci, kiedy przynieść zestawy do szczepień.
Kociątka grają bez końca. Tak właśnie robią swoją naukę. Będą grać w swoje ulubione gry, takie jak "chowanie się i rzucanie", z niemal każdym lub czymkolwiek. Miękkie piłki na sznurkach są standardową zabawką, podobnie jak drapak.
Z kotami jest granica, jak daleko można je trenować. Są przynajmniej tak inteligentne jak psy, ale nie są zwierzętami stadnymi. Lubią robić własne rzeczy, a właściciele robią to najlepiej, dopasowując się do nich. Nigdy nie uderzaj kota: jeśli to zrobisz, związek nigdy nie będzie już taki sam. Jeśli naprawdę chcesz ich zniechęcić, spróbuj syczeć. Poza tym, hałas, którego nie lubią, sprawi, że odejdą. Mówi się, że nikt tak naprawdę nie jest właścicielem kota; wiele kotów zbiera dodatkowych właścicieli i może zmienić dom, jeżeli nie spodoba im się leczenie...
Jeśli Twój kociak urodził się w Twoim domu, nie wypuszczaj go z domu przed ukończeniem przez niego drugiego do trzeciego miesiąca życia. Jeśli masz matkę, zaopiekuje się ona kotkiem. Jeśli jednak masz zestaw od weterynarza lub sprzedawcy, trzymaj go w domu przez kilka tygodni. Kiedy już wyjdzie, musisz go pilnować. Głównym problemem jest to, że może się łatwo zgubić. Z czasem zestaw nauczy się każdego cala domu i ogrodu. Wtedy możesz z radością pozwolić mu wędrować.
