Kot nubijski

Żbiki afrykańskie (Felis silvestris lybica) to małe, zadziorne koty, które żyją w lasach, na łąkach i w zaroślach w Afryce i na Bliskim Wschodzie. Są one najbliższymi żyjącymi krewnymi kota domowego.

Jest to podgatunek żbika, który występuje w północnej Afryce i rozciąga się wokół krawędzi Półwyspu Arabskiego do Morza Kaspijskiego. Jest to najpospolitszy i najszerzej rozprzestrzeniony dziki kot, który od 2002 roku znajduje się na liście IUCN jako gatunek najmniejszej troski.

Wydaje się, że żbik afrykański oddzielił się od innych podgatunków około 131 000 lat temu. Niektóre pojedyncze żbiki afrykańskie zostały po raz pierwszy udomowione około 10 000 lat temu na Bliskim Wschodzie i są przodkami kota domowego. Szczątki udomowionych kotów znaleziono w ludzkich pochówkach na Cyprze, wykonanych przez neolitycznych rolników około 9 500 lat temu. Mieszańce między kotami domowymi a afrykańskimi żbikami są nadal powszechne w dzisiejszych czasach.

Dieta

Żbiki afrykańskie są mięsożercami, jak wszystkie koty. Te szybkie, samotne łowcy jedzą małe i średnie ssaki, ptaki, gady, żaby, bezkręgowce i jaja.

Opis

Żbiki afrykańskie są na ogół zmiennocieplne, polują o świcie i o zmierzchu. Podczas bardzo zimnej pogody stają się dzienne (najbardziej aktywne w ciągu dnia). Są bardzo dobrymi wspinaczami. Żbiki afrykańskie żyją od 12 do 15 lat. Są o około 50% większe od kotów domowych (oswojonych).


AlegsaOnline.com - 2020 / 2022 - License CC3