Zapalenie wątroby jest chorobą wątroby. W zapaleniu wątroby dochodzi do stanu zapalnego wątroby. Przyczyny zapalenia wątroby mogą być różne. Z tego powodu istnieje kilka rodzajów zapalenia wątroby. Najczęstsze formy to zapalenie wątroby typu A, zapalenie wątroby typu B i zapalenie wątroby typu C. Większość przypadków zapalenia wątroby wywoływana jest przez wirusy. Niektóre formy są wywoływane przez bakterie, grzyby lub pasożyty. Bakterie wywołujące gruźlicę lub kiłę mogą również powodować zapalenie wątroby, podobnie jak pasożyt wywołujący malarię.

Zapalenie wątroby może być również wywołane przez alkohol. Około jedna na cztery osoby, które piją więcej niż trzy napoje alkoholowe dziennie (w okresie 10-15 dni) będzie miała jakąś formę zapalenia wątroby spowodowaną przez alkohol.

Różne leki i substancje chemiczne mogą również powodować zapalenie wątroby, przede wszystkim paracetamol (przedawkowanie), fosfor żółty i inne. Przyczyną zapalenia wątroby mogą być również inne choroby.

Rodzaje zapalenia wątroby

Zapalenie wątroby dzieli się na ostre i przewlekłe. Ostre zapalenie występuje nagle i może cofnąć się całkowicie lub przejść w postać przewlekłą. Przewlekłe zapalenie wątroby utrzymuje się przez miesiące lub lata i może prowadzić do bliznowacenia (marskości) lub raka wątroby.

  • Wirusowe: najczęściej typy A, B, C.
  • Alkoholowe: spowodowane długotrwałym i nadmiernym spożyciem alkoholu.
  • Polekowe i toksyczne: np. po przedawkowaniu paracetamolu lub ekspozycji na toksyny.
  • Autoimmunologiczne: układ odpornościowy atakuje komórki wątroby.
  • Metaboliczne i genetyczne: np. niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD/NASH), hemochromatoza, choroba Wilsona.
  • Infekcyjne inne niż wirusy: bakterie, grzyby, pasożyty.

Objawy

Objawy zapalenia wątroby mogą być różne — niektóre osoby nie odczuwają żadnych dolegliwości, inne mają ciężkie objawy. Do typowych należą:

  • zmęczenie, osłabienie;
  • nudności, wymioty, utrata apetytu;
  • ból brzucha lub ucisk w prawym podżebrzu;
  • żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu);
  • ciemne zabarwienie moczu i jasne stolce;
  • swędzenie skóry;
  • gorączka (zwłaszcza przy zakażeniach bakteryjnych lub wirusowych).

Rozpoznanie

Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym i testach laboratoryjnych. Najczęściej wykonywane badania to:

  • enzymy wątrobowe: ALT (aminotransferaza alaninowa), AST (aminotransferaza asparaginianowa);
  • bilirubina całkowita i frakcje;
  • ALP i GGT (przy cholestatycznym obrazie);
  • czas protrombinowy/INR (ocena funkcji syntetycznej wątroby);
  • badania serologiczne i PCR w kierunku wirusów (HAV, HBV, HCV i inne);
  • w badaniach obrazowych — USG jamy brzusznej; w wybranych przypadkach tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny;
  • ocena stopnia włóknienia: elastografia (FibroScan) lub biopsja wątroby.

Leczenie

Leczenie zależy od przyczyny zapalenia wątroby:

  • Wirusowe
    • W zapaleniu typu A leczenie najczęściej jest objawowe — większość przypadków ma przebieg ostry i ustępuje samoistnie.
    • W przewlekłym zapaleniu typu B stosuje się leki przeciwwirusowe (np. leki z grupy nukleozydowych/nukleotydowych inhibitorów), które hamują replikację wirusa i zmniejszają ryzyko marskości i raka wątroby.
    • W zapaleniu typu C. dostępne są skuteczne leki bezpośrednio działające (DAA), które w większości przypadków prowadzą do trwałego wyleczenia zakażenia.
  • Alkoholowe — całkowite zaprzestanie spożywania alkoholu, wsparcie żywieniowe, leczenie powikłań; w ciężkiej postaci rozważa się leczenie specjalistyczne, czasem z zastosowaniem kortykosteroidów.
  • Polekowe i toksyczne — natychmiastowe odstawienie leku lub substancji; w przypadku zatrucia paracetamolem stosuje się odtrutkę — N-acetylocysteinę; w ciężkich uszkodzeniach konieczna bywa transplantacja wątroby.
  • Autoimmunologiczne — leczenie immunosupresyjne (np. kortykosteroidy, azatiopryna).
  • W każdym przypadku ważne jest monitorowanie funkcji wątroby i leczenie objawowe (np. nawadnianie, kontrola nudności, leczenie powikłań).

Powikłania i rokowanie

Nieleczone lub przewlekłe zapalenie wątroby może prowadzić do:

  • marskości wątroby;
  • nadciśnienia wrotnego i jego następstw (np. wodobrzusze, krwawienia z żylaków przełyku);
  • niewydolności wątroby (ostrej lub przewlekłej);
  • raka wątrobowokomórkowego (zwłaszcza przy przewlekłych zakażeniach B i C i marskości).

Zapobieganie

  • Szczepienia: istnieją skuteczne szczepionki przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A i B — są one podstawową metodą zapobiegania zakażeniom tymi wirusami.
  • Higiena: mycie rąk i bezpieczne przygotowywanie żywności (ważne zwłaszcza dla HAV).
  • Unikanie kontaktu z krwią innych osób, stosowanie jednorazowych igieł i narzędzi, bezpieczny seks.
  • Ograniczenie spożycia alkoholu i ostrożność przy stosowaniu leków (przestrzeganie dawek, konsultacja lekarska).
  • Regularne badania u osób z czynnikami ryzyka (np. przewlekłe zakażenia, choroby metaboliczne).

Kiedy zgłosić się do lekarza

Należy pilnie skontaktować się z lekarzem, gdy pojawią się objawy takie jak silna żółtaczka, powiększenie brzucha, nasilające się nudności i wymioty, zaburzenia świadomości, uporczywe krwawienia lub objawy sugerujące niewydolność wątroby. W razie podejrzenia zatrucia paracetamolem istotna jest szybka interwencja.

W razie wątpliwości lekarz rodzinny, hepatolog lub specjalista chorób zakaźnych dobierze odpowiedne badania i terapię oraz skieruje do dalszej opieki. Wczesne rozpoznanie i leczenie znacząco poprawiają rokowanie.