Las deszczowy to las, w którym występują silne opady deszczu. Najbardziej zauważalne lasy deszczowe znajdują się w tropikach lub subtropikalnych, głównie w strefie zbieżności międzywrotnikowej. Największym lasem deszczowym jest Amazoński Las Tropikalny, który znajduje się głównie w Brazylii. Lasy takie jak ten mają niezwykłą różnorodność biologiczną. Biolodzy twierdzą, że w lasach deszczowych żyje ponad połowa wszystkich gatunków roślin i zwierząt. Również ponad 1/4 wszystkich leków pochodzi stąd. Mimo że pokrywają one jedynie 6% powierzchni Ziemi, nadal są ważnym źródłem tlenu.
Lasy deszczowe osiągają średnio od 50 do 250 cali (1,2-6,3 m) deszczu w ciągu roku. Przez cały rok jest ciepło, rzadko kiedy przekracza 34°C (94°F) lub spada poniżej 20°C (68°F). Średnia wilgotność powietrza wynosi od 77 do 88%. Tropikalne lasy deszczowe występują w trzech głównych obszarach geograficznych na całym świecie.
- Części Ameryki Południowej i Środkowej - dorzecze Amazonki i Kostaryka.
- Afryka - dorzecze rzeki Kongo, z niewielkim obszarem w Afryce Zachodniej; także wschodni Madagaskar.
- Azja Południowa i Australazja - zachodnie wybrzeże Indii, Assam, Azja Południowo-Wschodnia, Nowa Gwinea, oraz Queensland, Australia.
Mniej używany termin to umiarkowany las deszczowy. Dla umiarkowanych lasów deszczowych Ameryki Północnej roczne opady wynoszą ponad 140 cm (55 in), a średnia roczna temperatura wynosi od 4 do 12 °C (39 do 54 °F). Jednakże definicje w innych krajach znacznie się różnią. Na przykład definicje australijskie mają raczej charakter ekologiczno-strukturalny niż klimatyczny:
- Zamknięty baldachim drzew, który wyklucza co najmniej 70% nieba.
- Las składa się głównie z gatunków drzew, które nie wymagają ognia do regeneracji, ale z sadzonek zdolnych do regeneracji w cieniu i w naturalnych otworach.
Definicja ta nie odpowiadałaby lasom zachodniej Ameryki Północnej, a zatem termin "umiarkowany las deszczowy" nie jest tak powszechnie akceptowany. Pogoda w lesie deszczowym byłaby wilgotna, mokra, ale ciepła jak w szklarni. Najdolniejsza warstwa otrzymuje 2% światła słonecznego. Tylko rośliny przystosowane do słabego oświetlenia mogą rosnąć w tym regionie. Warstwa podpodłogowa leży pomiędzy okapem a dnem lasu. Jest ona domem dla wielu ptaków, węży i jaszczurek, a także drapieżników takich jak jaguary i lamparty. Liście są na tym poziomie znacznie większe, a życie owadów jest obfite.
Warstwy lasu deszczowego
Typowy las deszczowy składa się z kilku superpozycji, zróżnicowanych pod względem światła, wilgotności i temperatury:
- Warstwa koron (emergent) – najwyższe drzewa wyrastające ponad ogólny okap, narażone na pełne nasłonecznienie i silne wiatry.
- Okap (canopy) – gęsty, niemal ciągły dach z koron drzew; to tutaj koncentruje się większość biomasy i życia zwierzęcego.
- Podszyt (understory) – słabiej oświetlona warstwa pod korpusem drzew; rośliny mają tu duże liście i dostosowania do życia w cieniu.
- Runo leśne i gleba – strefa przyziemna, z resztkami roślin i bogatą fauną detrytusożerców; procesy rozkładu są szybkie ze względu na ciepło i wilgotność.
Różnorodność biologiczna i znaczenie
Lasom deszczowym przypisuje się ogromne znaczenie dla bioróżnorodności. Znajdują się tam liczne, często endemiczne gatunki roślin i zwierząt oraz skomplikowane sieci zależności (np. zapylanie, rozsiewanie nasion). Ponadto lasy te:
- pełnią kluczową rolę w globalnym cyklu węgla, sekwestrując CO2 i zmniejszając tempo zmian klimatu,
- wspomagają obieg wody: magazynują wodę i regulują przepływy rzeczne, wpływając na lokalny i regionalny klimat,
- dostarczają produktów i surowców: od żywności i surowców budowlanych po leki — jak wskazano wcześniej, znaczna część leków naturalnego pochodzenia wywodzi się z gatunków lasów deszczowych,
- mają wartość kulturową i gospodarczą dla lokalnych społeczności i rdzennej ludności, dla których są źródłem środków do życia i elementem tożsamości.
Warto jednak zaznaczyć, że stwierdzenie „las deszczowy produkuje większość tlenu Ziemi” bywa upraszczaniem — fotosynteza w skali globalnej obejmuje także oceany i inne ekosystemy. Mimo to lasy deszczowe są istotne dla lokalnych i regionalnych bilansów gazów oraz dla utrzymania bioróżnorodności.
Umiarkowane lasy deszczowe
Umiarkowane lasy deszczowe występują w chłodniejszych strefach przybrzeżnych i różnią się strukturą oraz gatunkami od lasów tropikalnych. Jak zaznaczono wcześniej, dla Ameryki Północnej przyjmuje się kryterium opadów powyżej 140 cm rocznie i umiarkowanych temperatur. W takich lasach również obserwuje się bogactwo życia, choć zwykle mniejsze niż w lasach tropikalnych. Australijskie definicje są często bardziej ekologiczno‑strukturalne niż klimatyczne (np. zamknięty baldachim wykluczający ≥70% nieba).
Zagrożenia
Główne zagrożenia dla lasów deszczowych to:
- wyrąb i wylesianie pod rolnictwo (szczególnie plantacje soi, oleju palmowego) i hodowlę bydła,
- niekontrolowane wycinanie drzew oraz nielegalny handel drewnem,
- wydobycie surowców (mineralnych, paliw kopalnych) i budowa infrastruktury,
- zmiany klimatu — mogą zmieniać wzorce opadów i nasilać susze, co obniża odporność ekosystemu,
- inwazyjne gatunki i degradacja siedlisk, prowadzące do wyginięć lokalnych populacji.
Skutki tych procesów obejmują utratę bioróżnorodności, pogorszenie jakości wody, emisję zgromadzonego w drzewach CO2 oraz zagrożenia dla praw i sposobu życia lokalnych społeczności.
Ochrona i zrównoważone gospodarowanie
Możliwe działania ochronne i zaradcze to:
- tworzenie i egzekwowanie obszarów chronionych oraz korytarzy ekologicznych,
- wspieranie praw i roli rdzennej ludności w zarządzaniu lasami,
- promowanie zrównoważonego pozyskiwania drewna i certyfikowanych produktów leśnych,
- rozwój agroforestry i praktyk rolniczych zmniejszających presję na naturalne lasy,
- międzynarodowa współpraca i finansowanie ochrony, w tym mechanizmy płatności za usługi ekosystemowe (np. sekwestracja węgla).
Ciekawostki i dane
- Lasy deszczowe zajmują około 6% powierzchni lądowej Ziemi, ale mieszczą ponad połowę znanych gatunków roślin i zwierząt.
- Opady w lasach tropikalnych często przekraczają 1 200 mm (≈50 cali) rocznie i mogą sięgać powyżej 6 000 mm (≈250 cali) w najbardziej wilgotnych miejscach.
- Przykłady słynnych kompleksów leśnych to Amazoński Las Tropikalny, dorzecze rzeki Kongo, lasy Azji Południowo‑Wschodniej i obszary Nowej Gwinei oraz fragmenty Queensland w Australii.
Ochrona lasów deszczowych jest kluczowa dla zachowania bioróżnorodności, stabilizacji klimatu i utrzymania zasobów naturalnych dla przyszłych pokoleń. Działania na poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym są potrzebne, aby zatrzymać dalszą degradację tych unikatowych ekosystemów.


