Pismo i pisanie: definicja, historia, materiały i systemy

Są dwie szkoły myślenia:

• Częściowe pisanie: Pismo to dowolny system symboli graficznych, który przekazuje pewną myśl.
• Pełne pismo: Pisanie to dowolny system graficzny, który może przekazać każdą myśl. ^p5

Dlatego też, w zależności od definicji pisma autorskiego, termin ten może być używany na różne sposoby. W przypadku wielu wczesnych systemów nie wiemy, co one przekazują. Główną ideą jest to, że pełny system pisania musi być w stanie przedstawić wszystko, co można powiedzieć w języku mówionym. ^{s. 7, 217} Z tego punktu widzenia wynalezienie rebusu jest niezbędnym krokiem.

Możemy być pewni, że system znaków jest pełny tylko wtedy, gdy potrafimy przetłumaczyć symbole na nowoczesny język. W przypadku niektórych starożytnych skryptów nie możemy tego zrobić.

Pismo było wielokrotnie wymyślane niezależnie od siebie. Pisma sumeryjskie, starożytne egipskie, chińskie i majańskie są w ich wynalazku odrębne. ^p85 Wszystkie te systemy pisania zaczęły się od piktogramów, symboli, które oznaczały rzeczy. Następnie opracowały one mieszankę metod. Nasz własny system alfabetyczny jest inny. Jest on oparty na dźwiękach języka mówionego. Wszystkie alfabety są zmodyfikowanymi wersjami pierwszego, który powstał z Fenicjan i Starożytnych Greków.

Sumer

Sumeryjczycy mieszkali w Mezopotamii, między Tygrysem a Eufratem. 5000 lat temu był to żyzny region, a obecnie znajduje się głównie w Iraku. Sumeryjczycy rozwinęli formę pisarską zwaną cuneiform. Trójkątne ślady zostały wciśnięte w miękkie gliniane tabletki. Po wyschnięciu gliny na słońcu tabletki były wypiekane. Następnie przenoszono je gdzie indziej, aby inni mogli je czytać. Wiemy, że po raz pierwszy wykorzystywano je do handlu, księgowości i administracji.

Najwcześniejsze znaki były głównie obrazowe, ale wkrótce stały jako symbole przedmiotów, idei i dźwięków. Ten system pisania odniósł ogromny sukces i wyprzedził imperium sumeryjskie. Następnie był używany przez inne cywilizacje na Bliskim Wschodzie, takie jak Stare Akkadyjskie, Babilońskie, Asyryjskie, Elamickie, Hetytskie, Staroperskie i Ugaryckie. Ostatni napis w kształcie litery Cuneiform pochodzi z AD75. Tak the system trwać dla więcej niż 3000 rok. ^p71 Każdy wersja cuneiform musieć rozszyfrowany oddzielnie, ponieważ wszystkie the język być różny. Wskazówek dostarczały dokumenty (w tym obiekty kamienne) napisane w więcej niż jednym języku.

Starożytny Egipt

Jest to najbardziej znana ze starych form pisania, czyli skryptów. Został on wynaleziony mniej więcej w tym samym czasie co forma klinowa, ale miał zupełnie inny styl i używał różnych materiałów. Egipcjanie skończyli z trzema systemami pisania dla tego samego języka. Tak było:

1. Hieroglifowy: słynny język obrazkowy na kamiennych pomnikach.

2. Hieratyczny: skrypt kursywny ("running") używany przez księży.

3. Demotyczny: kursywny skrypt używany przez ludzi.

Stosowane narzędzia pisarskie różniły się w zależności od materiału, na którym został napisany. Dwa krzywe skrypty były pisane trzcinowymi długopisami i tuszami węglowymi na papirusie. Jeśli materiał był płócienny, to pisanie odbywało się za pomocą pędzla. Wiele przykładów przetrwało. Hieroglify były wpisywane (rzeźbione) w kamień (młotek i dłuto) lub malowane na powierzchniach kamiennych. Wiele z nich przetrwało, niektóre z nich zachowały oryginalne kolory. Kluczowym wydarzeniem w odcyfrowaniu pisma hieroglificznego było odkrycie Kamienia Rosetta. Jest to granitowa płyta o tej samej treści napisana hieroglifowo, demotycznie i po grecku. Starożytna greka jest dobrze zrozumiała i umożliwiła interpretację pozostałych dwóch skryptów.

Chińczyk

Chiński jest językiem o największej liczbie rodzimych użytkowników. Jego historia sięga około roku 1400BC. ^p183 Chiński system pisania jest idio-syllabiczny, metodą mieszaną wykorzystującą znaki, które mogą mieć jeden lub więcej z tych elementów:

1. Piktograficzne: przedstawiające obiekty.

2. Logika wizualna: liczba "3" to trzy pociągnięcia w poziomie.

3. Złożona logika: Słońce jest pudełkiem z poziomym środkowym uderzeniem.

4. Rebus: "brzmi jak..." postać dla pszenicy jest również używana dla "come", ponieważ słowa są homofoniczne (brzmią podobnie).

5. Semantyczno-fonetyczna: połączenie postaci dla znaczenia z inną dla dźwięku (wymowa).

Chińczycy mają ogromną liczbę znaków: w regionie 50.000.^{p186 Z} tego powodu metody drukarskie nigdy nie odniosły w Chinach prawdziwego sukcesu, pomimo ich wczesnego wynalezienia. W XIV wieku w Wang Tzhen wycięto sześćdziesiąt tysięcy znaków z klocków drewnianych, co było ogromną inwestycją w czas i pieniądze. Wydał on 100 egzemplarzy lokalnego dziennika, był autorem traktatu o rolnictwie i innych prac technicznych. Nawet w przypadku maszyn drukarskich z Europy w XIX wieku proces ten był utrudniony przez ogromną liczbę znaków, co spowolniło kompozycję do tempa ślimaka.

Chiny mają osiem języków regionalnych, które są wzajemnie niezrozumiałe, oraz wiele prawdziwych dialektów. Wydaje się, że system ten działa głównie dlatego, że aż 70% z nich mówi po mandaryńsku. Płynność w czytaniu i pisaniu w języku chińskim jest niewątpliwie trudna do osiągnięcia, a to musi działać jak hamulec dla napędu umiejętności czytania i pisania. Było wiele prób zreformowania lub uproszczenia systemu. Najbardziej radykalny w Pinyinieinie, który jest programem mającym na celu zastąpienie chińskich znaków systemem alfabetycznym. Popierał go Mao, ale po jego śmierci załamał się.

Wydaje się, że pomysł alfabetu - skryptu opartego w całości na dźwięku - powstał tylko raz, został skopiowany i dostosowany do wielu różnych języków. Chociaż żaden alfabet nie pasuje idealnie do swojego języka, jest na tyle elastyczny, że można go dopasować do każdego języka w przybliżeniu. To był unikalny wynalazek. ^p12

Nasz alfabet jest nazywany alfabetem rzymskim, w porównaniu z cyrylicą i innymi alfabetami. Wszystko to pochodzi ze starożytnego alfabetu greckiego, który pochodzi z około 1100 do 800BC. ^s167 Alfabet grecki został prawdopodobnie rozwinięty z pisma fenickiego, które pojawiło się nieco wcześniej i miało kilka podobnych kształtów liter.

Język fenicki był językiem semickim, często zwanym kananejczykiem. Grupa języków semickich obejmuje arabski, maltański, hebrajski, a także aramejski, czyli język, którym mówi Jezus. Niewiele wiemy o tym, jak powstała idea alfabetyczna, ale Fenicjanie, handlarze, wymyślili litery, które zostały zaadaptowane przez wczesnych Greków, aby stworzyć ich alfabet. Jedną wielką różnicą jest to, że pismo fenickie nie miało czystych samogłosek. Pismo arabskie posiada samogłoski, które mogą być pokazane przez diakrytyki (małe znaki powyżej lub poniżej linii). Najstarsze manuskrypty Qu'ran nie posiadały diakrytyki. Dzieci izraelskie używają dziś tekstów z dodanymi "kropkami" na samogłoski, mniej więcej do trzeciej klasy. ^{s. 89}

Żaden starożytny skrypt, alfabetyczny czy nie, nie miał czystych samogłosek przed Grekami. Grecki alfabet ma nawet dwie samogłoski na "e" i dwie na "o", aby odróżnić długie i krótkie dźwięki. Jest z tego dość jasne, że staranna myśl poszła zarówno w wynalazku fenickim, jak i w adaptacji greckiej. Jednak żaden szczegół nie przetrwał żadnego z tych procesów.

Skrypty semickie najwyraźniej wywodzą się z proto-sinaickiego, którego skrypt znany jest tylko 31 napisów (plus 17 wątpliwych). Niektórzy badacze uważają, że pierwotnym źródłem tego skryptu był egipski skrypt hieratyczny. W późnym średniowieczu (ok. 1900 r.) hieratic dodał kilka znaków alfabetycznych dla przedstawienia spółgłosek obcych nazw. Działalność egipska na Synaju była w tym czasie w szczytowym okresie. Podobny pomysł został zaproponowany wiele lat wcześniej.

Istnieje wiele skryptów, które mimo dużego wysiłku nigdy nie zostały rozszyfrowane. ^{p145 Być} może najbardziej znane są skrypty cywilizacji Doliny Indusa i Etrusków. Cywilizacja Indus River wyprzedza inne cywilizacje litewskie na subkontynencie indyjskim, sięgając około 2500 lat wstecz. Ich miasta Mohenjo-Daru i Harappa były dobrze zaplanowane, z dobrym drenażem. Pismo znajduje się na kamieniach fok, terakocie, brązie, kości i kości słoniowej. Wszystkie są krótkie, a język jest nieznany.

Język etruski używał greckich liter i znajduje się głównie na grobowcach etruskich, od Toskanii po Wenecję. Były one imperium przed Rzymianami, którzy je pokonali i wchłonęły ich idee. Cała znajomość ich języka została utracona, z tym że niektóre z imion na pomnikach grobowych można odczytać z greckich liter.

Symbole Vinča

Tabletki Tărtăria to trzy tabletki odkryte w 1961 roku we wsi Tărtăria (węgierski: Alsótatárlaka). Jest to około 30 km (19 min.) od Alba Iulia w Rumunii. Tablice, datowane na około 5300 r. p.n.e., mają symbole w glinie: "symbole Vinča". Niektórzy twierdzą, że są one jeszcze nierozpoznanym językiem. Gdyby tak było, byłyby one najwcześniejszą znaną formą zapisu. Podobne symbole znaleziono w 1908 roku podczas wykopalisk Miloje Vasića (1869-1956) w miejscowości Vinča. Jest to przedmieście Belgradu (Serbia), oddalone około 300 km od Turdașu. Później kolejne znaleziono w innej części Belgradu. Od 1875 roku w samej Serbii znaleziono ponad sto pięćdziesiąt miejsc w Vinči. Wiele z nich, w tym sama Vinča, nie zostało w pełni wydobytych. Kultura całego obszaru nazywana jest kulturą Vinča. Chociaż niektóre z tych symboli wyglądają dokładnie tak samo, jak niektóre litery w etruskim, greckim i aramejskim, to ogólnie uważa się je za oryginalny, niezależny rozwój.

Tylko w ciągu ostatnich 150 lat większość ludzi potrafiła czytać i pisać w Europie i Ameryce Północnej. W wielu innych częściach świata nie zdarzyło się to aż do XX wieku. Do tego czasu umiejętność czytania i pisania była przeznaczona głównie dla duchownych, czyli osób, które kształciły się jako księża. Nawet bogaci ludzie często byli analfabetami i używali pisma do pisania dla nich. Wynalazek druku pojawił się przed masową alfabetyką. Przed 1500 r. każda książka musiała być tworzona ręcznie, więc było niewiele książek dostępnych w porównaniu z miliardami w dzisiejszym świecie. Masowa umiejętność czytania i pisania potrzebowała tanich książek.

Nawet teraz, nadal istnieje powszechny analfabetyzm.

Zwykłe stosowanie pisania za pomocą pióra i papieru. Może odnosić się do pisania dla siebie, jak w dzienniku, ale najczęściej odnosi się do wysyłania listów. Kiedyś był to prawie jedyny sposób porozumiewania się między ludźmi, którzy byli rozdzieleni. Teraz telefon i poczta elektroniczna są najbardziej powszechnymi środkami komunikacji na odległość.

• System pisania
• Calligraphy
• Druk