Trofeum Harta (znane też jako Hart Memorial Trophy) jest przyznawane corocznie najbardziej wartościowemu zawodnikowi National Hockey League. Nagroda została ufundowana przez Dr. Davida Harta, ojca trenera i menedżera NHL Cecila Harta, a po raz pierwszy wręczono ją w 1924 roku. Kryterium przyznania brzmi: „zawodnik, który był najbardziej wartościowy dla swojej drużyny” — co sprawia, że wybór laureata jest częściej oceną wpływu na zespół niż wyłącznie statystycznym pomiarem liczby punktów.
Historia i znaczenie
Trofeum Harta od dawna jest jedną z najważniejszych indywidualnych nagród w hokeju na lodzie. Na przestrzeni dekad otrzymywali je zarówno napastnicy, obrońcy, jak i – sporadycznie – bramkarze. Dla wielu zawodników zdobycie Harta jest potwierdzeniem dominacji w sezonie zasadniczym i jednym z najważniejszych punktów w karierze.
Zasady wyboru zwycięzcy
Laureata wybierają członkowie Professional Hockey Writers' Association (PHWA). Każdy członek oddaje głos, wskazując pięciu zawodników w kolejności od pierwszego do piątego miejsca; za poszczególne miejsca przyznawane są punkty według ustalonej skali (system punktowy stosowany przy głosowaniu). W przypadku remisu o ostatecznym zwycięstwie decydują zwykle liczby głosów z pierwszego miejsca (tzw. tie-breaker). Zwycięzca jest ogłaszany podczas corocznej ceremonii nagród NHL po zakończeniu sezonu zasadniczego i fazy play-off.
Najwięksi zdobywcy
W historii Trofeum Harta najczęściej nagradzanym zawodnikiem był Wayne Gretzky — zdobywca aż dziewięciu trofeów, w tym ośmiu z rzędu w latach 1980–1987. Na drugim miejscu znajduje się Gordie Howe z sześcioma zwycięstwami, a dalej Eddie Shore z czterema. Pomiędzy najlepszymi wielokrotnymi laureatami są też Howie Morenz, Bobby Orr, Bobby Clarke oraz Mario Lemieux, którzy sięgali po Hart Trophy po trzy razy.
Ciekawostki i pamiętne rozstrzygnięcia
- W 2002 roku doszło do niezwykłego remisu punktowego — Jose Theodore i Jarome Iginla zgromadzili taką samą liczbę punktów w głosowaniu; ostatecznie trofeum otrzymał Theodore, ponieważ miał więcej głosów z pierwszego miejsca.
- W 1999 roku Chris Pronger wygrał o zaledwie jeden punkt nad Jaromirem Jagrem, co pokazuje, jak bardzo wyrównane bywają wybory MVP.
- W 1990 roku Mark Messier triumfował nad Rayem Bourque z przewagą dwóch punktów — kolejne przykłady bardzo bliskich decyzji w historii nagrody.
- Brankarzom rzadziej udaje się zdobyć Hart Trophy — zwykle nagroda trafia do zawodników wpływających bezpośrednio na zdobycz punktową drużyny, jednak silny wpływ bramkarza na wyniki zespołu również bywa doceniany (przykładem jest Jose Theodore z 2002 roku).
- Trofeum Harta często wywołuje dyskusje o tym, jak definiować „wartość” dla drużyny — czy liczy się przede wszystkim statystyka punktowa, rola lidera, wpływ na zwycięstwa, czy może umiejętność „niesienia” słabszego zespołu do lepszych wyników.
Podsumowanie
Trofeum Harta to nagroda o wieloletniej tradycji i dużym prestiżu, uhonorowująca zawodnika, którego wkład w sukcesy drużyny był największy w danym sezonie. Lista laureatów obejmuje zarówno legendy napastników, jak i wybitnych obrońców czy sporadycznie bramkarzy, a każde przyznanie trofeum bywa okazją do dyskusji na temat znaczenia indywidualnych osiągnięć w kontekście zespołowym.





.jpg)
.jpg)


