Sezon 1993-94 NHL był 77. sezonem regularnym w National Hockey League. Dwadzieścia sześć drużyn rozegrało po 84 mecze. Mistrzami Pucharu Stanleya zostali New York Rangers — było to czwarte mistrzostwo w historii klubu i pierwsze od 1940 roku, kończące 54‑letnią posuchę. Finałowy mecz i porażka gospodarzy wywołały zamieszki w Downtown Vancouver podczas finałów o Puchar Stanleya 1994 roku.
Sezon zapisał się też jako początek nowej ery dominacji bramkarzy i gry obronnej. Gra Martina Brodeura (Martin Brodeur) z New Jersey Devils i Dominika Haska (Dominik Hašek) z Buffalo Sabres zwróciła uwagę na wartość bramkarza jako kluczowego filaru drużyny: ich styl, refleks i umiejętność „ratowania” spotkań podniosły rangę pozycji golkipera w całej lidze. Efekt był widoczny w statystykach — tylko trzy zespoły przekroczyły pułap 300 zdobytych bramek, a tylko jedna drużyna, Detroit Red Wings, strzelała średnio więcej niż cztery bramki na mecz. W sezonie zasadniczym bramkarze łącznie odnotowali 99 czystych kont (shutouts), co obrazowało spadek średniej liczby bramek na mecz i rosnące znaczenie defensywy.
Playoffy i kluczowe momenty Rangers
Droga New York Rangers do Pucharu Stanleya była pełna dramatycznych zwrotów akcji i legendarnych występów. Kapitan Mark Messier stał się symbolem zespołu — jego słynna „gwarancja” zwycięstwa i hat‑trick w decydującym spotkaniu serii przeciwko New Jersey Devils na długo przeszły do historii klubu. W play-offach w kluczowych momentach błyszczeli również Brian Leetch (który został nagrodzony Conn Smythe Trophy jako najwartościowszy gracz play-offów) i bramkarz Mike Richter, dla których zwycięstwo w 1994 roku było ukoronowaniem sezonu.
- Rangers pokonali w finale Vancouver Canucks 4–3 w serii best-of-seven; decydujące mecze odbyły się w napiętej atmosferze, co doprowadziło do zamieszek po przegranej Canucks w domu.
- Wiele drużyn postawiło na szczelną defensywę i prawidłowe bronienie strefy, co zmniejszyło liczbę bramek i zwiększyło rolę bramkarza jako lidera zespołu.
- Sezon uwydatnił, że konstrukcja zespołu wokół pewnego golkipera i zdyscyplinowanej obrony może być skuteczną drogą do sukcesu w play-offach.
Dziedzictwo sezonu 1993/94 to przede wszystkim przesunięcie akcentów w NHL w stronę defensywy i doskonałego przygotowania bramkarzy. Pokazał on, że w erze rosnącej specjalizacji golkiperzy potrafią decydować o losach całych sezonów, a drużyny budujące swoją tożsamość wokół silnej defensywy i bramki mogą osiągnąć najwyższe cele.
