Przeniesienia i zmiany organizacyjne

Sezon 1982-83 NHL był 66. sezonem Narodowej Ligi Hokejowej. W rozgrywkach uczestniczyło dwadzieścia jeden drużyn, z których każda rozegrała po 80 spotkań w sezonie zasadniczym. Przed startem sezonu doszło do istotnych zmian organizacyjnych: ColoradoRockies przeniosły się do East Rutherford w New Jersey, gdzie zmieniono ich nazwę na New Jersey Devils. Klub został równocześnie przeniesiony do Dywizji Patricka, co wymusiło przetasowania w układzie dywizji — Winnipeg Jets niechętnie opuścili Dywizję Norris i zajęli miejsce Colorado w Dywizji Smythe. Był to ostatni przypadku przeprowadzki zespołu NHL aż do 1993 roku.

Sezon zasadniczy — zarys

Sezon przyniósł wiele emocji i potwierdził rosnącą siłę drużyn zachodnich, ale też utrzymanie dominacji najlepszych zespołów Wschodu. Rywalizacja o pozycje w tabeli była zacięta, a wyniki prowadziły do ciekawych konfrontacji w fazie play-off. System rozgrywek i liczba spotkań pozostały w tym sezonie bez zmian (80 meczów na drużynę), co pozwoliło na porównywalność statystyk z poprzednimi latami.

Zakończenie kariery zawodników z ery Original Six

Po zakończeniu tego sezonu na sportową emeryturę odeszli ostatni gracze z okresu Original Six — Carol Vadnais, Serge Savard i Wayne Cashman. Była to symboliczna zmiana pokoleniowa w lidze. Wayne Cashman był ostatnim z tej grupy, który wystąpił jeszcze w decydujących meczach — odpadł z klubem Bruins przegrywając w finale konferencji w Walii.

Play-offy i Puchar Stanleya

Nowojorczycy sięgnęli po swój czwarty z rzędu Puchar Stanleya, wygrywając w finale z Edmonton Oilers w czterech meczach do zera. Triumf ten potwierdził okres dominacji Islandersów na początku lat 80., a jednocześnie pokazał, że młody zespół z Edmonton — napędzany talentami, którzy w kolejnych latach mieli stać się fundamentem ich własnej potęgi — był już blisko najwyższego poziomu, choć jeszcze niezdolny do odparcia ataku Nowojorczyków w tym finale.

Znaczenie historyczne

Zdobycie czwartego z rzędu Pucharu przez Islandersów było wydarzeniem wyjątkowym w historii hokeja i sportu zawodowego w Ameryce Północnej. Taki pasaż mistrzostw z rzędu jest rzadkością i podkreśla wyjątkową stabilność organizacyjną, głębię składu oraz umiejętność utrzymania wysokiego poziomu przez klub w dłuższym okresie. Równocześnie przeniesienie Colorado do New Jersey i związane z tym przetasowania dywizji były zapowiedzią dalszych zmian geograficznych i komercyjnych w lidze w nadchodzących latach.

Sezon 1982–83 pozostaje więc przełomowy zarówno pod względem sportowym — za sprawą czterech kolejnych mistrzostw Islandersów — jak i strukturalnym, ze względu na ostatnią wówczas dużą relokację klubu NHL przed dłuższą serią stabilizacji związaną z modernizacją rozgrywek i rozszerzaniem rynku.