Sezon 2009-10 NHL był 92. sezonem National Hockey League (NHL) i jednocześnie obchodzono 100. rocznicę założenia poprzedniej ligi, National Hockey Association (NHA). Sezon zasadniczy rozpoczął się 1 października 2009 roku — w jego ramach rozegrano także cztery mecze w Europie w dniach 2 i 3 października — i trwał do 11 kwietnia 2010 roku, kiedy to rozpoczęły się playoffy Pucharu Stanleya 2010, które zakończyły się na początku czerwca 2010 roku.
Format i podstawowe informacje
W sezonie 2009/10 wystąpiło 30 drużyn NHL, każda rozgrywała 82 mecze w sezonie zasadniczym. Klasyfikacja była podzielona na dwie konferencje (Wschód i Zachód), po trzy dywizje w każdej z nich. Do fazy play-off awansowało 16 zespołów (po osiem z każdej konferencji), a rywalizacja odbywała się w systemie do czterech zwycięstw (best-of-seven) w każdej rundzie.
Przerwa na Igrzyska Olimpijskie w Vancouver
W połowie sezonu zaplanowano dłuższą przerwę od 15 do 28 lutego, aby umożliwić udział zawodnikom NHL w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 w Vancouver. W imprezie tej wystąpiła znaczna część najlepszych hokeistów świata reprezentujących swoje kraje; jednym z najgłośniejszych momentów igrzysk był zwycięski gol w dogrywce Sidneya Crosby dla reprezentacji Kanady. Z powodu tej przerwy nie odbyła się w 2010 roku tradycyjna NHL All-Star Game.
Przebieg sezonu i najważniejsze wydarzenia
Sezon 2009/10 przyniósł kilka istotnych osiągnięć i wydarzeń sportowych oraz organizacyjnych. Regularny sezon obfitował w wysokie wyniki, wyrównaną rywalizację w dywizjach oraz powroty kluczowych kontuzjowanych graczy po rehabilitacji. Część spotkań inauguracyjnych została zorganizowana w Europie jako element promocji ligi poza Ameryką Północną.
- Sezon zasadniczy: 1 października 2009 – 11 kwietnia 2010 (82 mecze dla każdego klubu).
- Playoffy: rozpoczęte 11 kwietnia 2010, zakończone na początku czerwca 2010.
- Przerwa olimpijska: 15–28 lutego 2010 (udział graczy NHL w igrzyskach w Vancouver).
- Brak All‑Star Game: turniej gwiazd nie został rozegrany w 2010 roku z powodu igrzysk.
Play-offy i Puchar Stanleya
W fazie play-off rywalizacja była zacięta i pełna emocji. Ostatecznie tytuł mistrza NHL — Puchar Stanleya 2010 — zdobyła drużyna Chicago Blackhawks, która w finale pokonała Philadelphia Flyers wynikiem 4–2 w serii. Capitain Chicago, Jonathan Toews, został wyróżniony jako zdobywca Conn Smythe Trophy dla najbardziej wartościowego zawodnika play-offów.
Znaczenie sezonu
Sezon 2009/10 był ważny nie tylko ze względu na rozgrywki ligowe, ale także z uwagi na współzależność NHL z międzynarodowymi wydarzeniami — głównie Zimowymi Igrzyskami — co wpłynęło na terminarz, formę drużyn i emocje kibiców na całym świecie. Obchodzona była też rocznica 100‑lecia od założenia NHA, co podkreślało długą historię i tradycję hokeja na lodzie w Ameryce Północnej.
Sezon ten pozostawił po sobie wiele pamiętnych momentów dla fanów, zawodników i klubów — od efektownych występów w sezonie zasadniczym, przez międzynarodowe emocje olimpijskie, aż po triumf Chicago Blackhawks w walce o Puchar Stanleya.
