Sezon 2009-10 w barwach Chicago Blackhawks był 83. sezonem drużyny w National Hockey League (NHL). Drugi rok z rzędu Blackhawks dokonali godnej uwagi transakcji w okresie wolnych agentów, podpisując z napastnikiem Marianem Hossą największą umowę w historii klubu. Blackhawks chcieli poprawić swój sukces w sezonie 2008-09, w którym dotarli do Finałów Konferencji Zachodniej. Oczekiwania wobec młodego zespołu były bardzo wysokie, a Sports Illustrated przewidywało, że zdobędą Puchar Stanleya. 9 czerwca 2010 roku, Blackhawks pokonali Philadelphia Flyers, 4 mecze do 2, w finale Pucharu Stanleya 2010, co dało organizacji pierwsze mistrzostwo NHL od 1961 roku i czwarte w ogóle.

Sezon zasadniczy

W sezonie 2009/10 Blackhawks potwierdzili status jednej z najlepszych drużyn ligi — zespół prowadzony przez trenera Joel Quenneville'a i kierowany przez młodego kapitana Jonathana Toewsa prezentował szybki, ofensywny styl gry z mocną defensywą. Kadra opierała się na młodych liderach: Jonathan Toews, Patrick Kane, Duncan Keith, Brent Seabrook oraz nowo pozyskany Marian Hossa, a pewność w bramce zapewniał Antti Niemi. W efekcie Blackhawks zajęli czołowe miejsce w dywizji i do playoffs przystąpili jako jedna z pretendentek do tytułu.

Faza play-off

W play-offach drużyna potwierdziła wysoką formę i konsekwencję w grze:

  • 1. runda: zwycięstwo nad Nashville Predators (4–1)
  • 2. runda: zwycięstwo nad Vancouver Canucks (4–1)
  • Półfinał Konferencji Zachodniej: zwycięstwo nad San Jose Sharks (4–1)
  • Finał Pucharu Stanleya 2010: zwycięstwo nad Philadelphia Flyers (4–2)

Kluczowym momentem finału było zwycięskie trafienie w dogrywce w szóstym meczu, którego autorem był Patrick Kane — to uderzenie przesądziło o pierwszym od prawie pół wieku tytule NHL dla Chicago. W całych rozgrywkach znaczącą rolę odegrał też kapitan Jonathan Toews, za swoją postawę nagrodzony trofeum MVP play-offów (Conn Smythe Trophy).

Skład i sztab

Za fundament zespołu odpowiadała para zarządzająca i sztab trenerski: generalnym menedżerem był Stan Bowman, a właścicielem rodzina Wirtzów (Rocky Wirtz). Na lodzie obok wymienionych liderów ważną rolę pełnili także: Niklas Hjalmarsson, Tomas Kopecky, Kris Versteeg oraz rezerwowi i specjaliści od gry w przewadze i osłabieniu. Bramki bronił Antti Niemi, który w play-offach prezentował stabilną formę.

Znaczenie i spuścizna

Zdobycie Pucharu Stanleya w 2010 roku miało ogromne znaczenie dla organizacji — zakończyło 49-letnią przerwę w mistrzostwach i stało się symbolem rozpoczęcia nowej, bardzo udanej ery klubu. Sukces umocnił pozycję młodego trzonu zespołu oraz pokazał skuteczność strategii budowy składu opartego na kombinacji utalentowanej młodzieży i doświadczonych wzmocnieniach. Wygrana w 2010 roku była również kamieniem milowym przed kolejnymi sukcesami Blackhawks w następnej dekadzie.

Obchody i upamiętnienie

Po powrocie do Chicago odbyły się huczne obchodziny i parada zwycięzców, a sukces został upamiętniony w klubowej historii iśród kibiców jako moment przełomowy. Drużyna i sztab otrzymali liczne wyróżnienia od środowiska hokejowego, a sezon 2009/10 pozostaje jednym z najważniejszych w dziejach Chicago Blackhawks.