Sezon NHL 1981–82 — przegląd, zmiany podziału i triumf Islanders
Kompleksowy przegląd sezonu 1981–82 National Hockey League: 21 drużyn, 80 meczów, debiut trofeum William M. Jennings, zwycięstwo New York Islanders i reorganizacja dywizji.
Przegląd sezonu
Sezon 1981–82 był 65. edycją rozgrywek National Hockey League. W lidze występowało dwadzieścia jeden zespołów, z których każdy rozegrał po 80 spotkań w sezonie zasadniczym. Był to okres silnej dominacji kilku czołowych drużyn i gwiazd ery ofensywnej hokeja, a także sezon z kilkoma istotnymi zmianami regulacyjnymi i organizacyjnymi.
Zmiany w strukturze rozgrywek
Przed rozpoczęciem rozgrywek wprowadzono korekty w podziale na dywizje, mające na celu lepsze odwzorowanie położenia geograficznego klubów. Dywizja Patrick została przeniesiona do konferencji Księcia Walii, natomiast Dywizja Norrisa przeszła do Konferencji Clarence'a Campbella. Ten układ dywizji funkcjonował do późniejszych reform, m.in. do sezonu 1993–94, kiedy to liga ponownie zmieniła nazewnictwo konferencji i dywizji, przechodząc na bardziej czytelne określenia geograficzne.
Sezon zasadniczy i nowe trofeum
W sezonie 1981–82 zadebiutowało trofeum William M. Jennings Trophy, przyznawane bramkarzom drużyny, która w czasie sezonu zasadniczego dopuściła się najmniejszej liczby strzelonych goli. Nagroda ta uzupełniła istniejący katalog wyróżnień i podkreśliła istotną rolę rozgrywających oraz systemów defensywnych w odniesieniu do wyników zespołowych. Tradycyjne wyróżnienia indywidualne i zespołowe nadal odgrywały dużą rolę przy ocenie sezonu, a statystyki bramkarzy i formacji defensywnych zyskały na znaczeniu.
Play-offy i Puchar Stanleya
Do fazy play-off awansowało szesnaście najlepszych ekip, które rywalizowały systemem pucharowym. W finałowej serii o Puchar Stanleya spotkały się New York Islanders oraz Vancouver Canucks. Islanders potwierdzili swoją pozycję jako drużyny wiodącej i zdobyli trzeci z rzędu tytuł, zwyciężając w czterech meczach. Ten triumf umocnił ich dynastię początku lat 80. i zapisał się w historii klubu jako jedno z najważniejszych osiągnięć.
Najważniejsze wyróżnienia i fakty
- 21 drużyn w lidze i 80 meczów w sezonie zasadniczym.
- Debiut William M. Jennings Trophy dla bramkarzy z najlepszą statystyką goli przeciwko (bramkarzy).
- Reorganizacja dywizji: ruchy Dywizji Patrick i Norrisa między konferencjami.
- New York Islanders zdobyli trzeci kolejny Puchar Stanleya, pokonując Vancouver Canucks.
Znaczenie historyczne
Sezon 1981–82 jest pamiętany jako okres stabilizacji i korzyści z wprowadzenia nowych nagród oraz korekt strukturalnych. Zmiany w podziale dywizji miały wpływ na charakter rywalizacji lokalnej przez kolejną dekadę. Sukces Islanders stał się jednym z punktów odniesienia tamtej ery i przykładem budowy długofalowo skutecznego zespołu. Dla fanów i badaczy rozwoju ligi sezon ten jest istotny zarówno z perspektywy sportowej, jak i organizacyjnej.
Więcej szczegółów o rozgrywkach, statystykach i meczach można znaleźć w archiwach ligi oraz w specjalistycznych publikacjach poświęconych historii NHL i poszczególnych sezonów. Dodatkowe materiały kontekstowe i analizy sezonu 1981–82 dostępne są również w opracowaniach dotyczących zmian strukturalnych i ewolucji nagród w lidze (więcej informacji). Zobacz też relacje i podsumowania z kluczowych spotkań tamtego sezonu (Islanders, Canucks) oraz szersze omówienia reform w sezonie 1993–94.
Bibliografia i archiwa: oficjalne źródła ligi oraz kroniki sezonowe, statystyki meczowe i zapisy rozgrywek dostępne u oficjalnych archiwów i w literaturze hokejowej (William M. Jennings Trophy, Puchar Stanleya, rola bramkarzy).
Sezon regularny
Sytuacja końcowa
Uwaga: GP = Rozegrane mecze; W = Wygrane; L = Przegrane; T = Remisy; GF = Goals for; GA = Goals against; Pts = Punkty; PIM = Kary w minutach
Uwaga: Drużyny, które zakwalifikowały się do playoffów są zaznaczone pogrubioną czcionką
Konferencja Księcia Walii
| Wydział Adams | GP | W | L | T | Pts | GF | GA | PIM |
| Montreal Canadiens | 80 | 46 | 17 | 17 | 109 | 360 | 223 | 1463 |
| 80 | 43 | 27 | 10 | 96 | 323 | 285 | 1266 | |
| Buffalo Sabres | 80 | 39 | 26 | 15 | 93 | 307 | 273 | 1425 |
| Quebec Nordiques | 80 | 33 | 31 | 16 | 82 | 356 | 345 | 1757 |
| Hartford Whalers | 80 | 21 | 41 | 18 | 60 | 264 | 351 | 1493 |
| Patrick Division | GP | W | L | T | Pts | GF | GA | PIM |
| New York Islanders | 80 | 54 | 16 | 10 | 118 | 385 | 250 | 1328 |
| New York Rangers | 80 | 39 | 27 | 14 | 92 | 316 | 306 | 1402 |
| 80 | 38 | 31 | 11 | 87 | 325 | 313 | 2493 | |
| Pittsburgh Penguins | 80 | 31 | 36 | 13 | 75 | 310 | 337 | 2212 |
| Washington Capitals | 80 | 26 | 41 | 13 | 65 | 319 | 338 | 1932 |
Konferencja Clarence'a Campbella
| Wydział Norris | GP | W | L | T | Pts | GF | GA | PIM |
| 80 | 37 | 23 | 20 | 94 | 346 | 288 | 1358 | |
| Winnipeg Jets | 80 | 33 | 33 | 14 | 80 | 319 | 332 | 1314 |
| St. Louis Blues | 80 | 32 | 40 | 8 | 72 | 315 | 349 | 1579 |
| 80 | 30 | 38 | 12 | 72 | 332 | 363 | 1775 | |
| Toronto Maple Leafs | 80 | 20 | 44 | 16 | 56 | 298 | 380 | 1888 |
| Detroit Red Wings | 80 | 21 | 47 | 12 | 54 | 270 | 351 | 1250 |
| Wydział Smythe | GP | W | L | T | Pts | GF | GA | PIM |
| 80 | 48 | 17 | 15 | 111 | 417 | 295 | 1473 | |
| Vancouver Canucks | 80 | 30 | 33 | 17 | 77 | 290 | 286 | 1840 |
| 80 | 29 | 34 | 17 | 75 | 334 | 345 | 1331 | |
| Los Angeles Kings | 80 | 24 | 41 | 15 | 63 | 314 | 396 | 1730 |
| Colorado Rockies | 80 | 18 | 49 | 13 | 49 | 241 | 362 | 1138 |
Liderzy punktacji
Uwaga: GP = rozegrane mecze; G = bramki; A = asysty; Pts = punkty
| Gracz | Zespół | GP | G | A | Pts |
| Edmonton Oilers | 80 | 92 | 120 | 212 | |
| Mike Bossy | New York Islanders | 80 | 64 | 83 | 147 |
| Peter Stastny | Quebec Nordiques | 80 | 46 | 93 | 139 |
| Dennis Maruk | Washington Capitals | 80 | 60 | 76 | 136 |
| Bryan Trottier | New York Islanders | 80 | 50 | 79 | 129 |
| Denis Savard | Chicago Black Hawks | 80 | 32 | 87 | 119 |
| Marcel Dionne | Los Angeles Kings | 78 | 50 | 67 | 117 |
| Bobby Smith | Minnesota North Stars | 80 | 43 | 71 | 114 |
| Dino Ciccarelli | Minnesota North Stars | 76 | 55 | 51 | 106 |
| Dave Taylor | Los Angeles Kings | 78 | 39 | 67 | 106 |
Nagrody NHL
| New York Islanders | |
| Clarence S. Campbell Bowl: | VancouverCanucks |
| Trofeum Pamięci Arta Rossa: | |
| Glenn Resch, Colorado Rockies | |
| Calder Memorial Trophy: | Dale Hawerchuk, Winnipeg Jets |
| Mike Bossy, New York Islanders | |
| Frank J. Selke Trophy: | Steve Kasper, Boston Bruins |
| Tom Watt, Winnipeg Jets | |
| Doug Wilson, Chicago Black Hawks | |
| Rick Middleton, Boston Bruins | |
| Nagroda im. Lestera B. Pearsona: | Wayne Gretzky, Edmonton Oilers |
| Nagroda NHL Plus/Minus: | Wayne Gretzky, Edmonton Oilers |
| Rick Wamsley, Denis Herron, Montreal Canadiens | |
| Billy Smith, Wyspiarze z Nowego Jorku | |
| Trofeum Lestera Patricka: | Emile Francis |
Zespoły gwiazd
| Pierwsza drużyna | Pozycja | Druga drużyna |
| Billy Smith, Wyspiarze z Nowego Jorku | G | Grant Fuhr, Edmonton Oilers |
| Doug Wilson, Chicago Black Hawks | D | Paul Coffey, Edmonton Oilers |
| Ray Bourque, Boston Bruins | D | Brian Engblom, Montreal Canadiens |
| C | Bryan Trottier, Wyspiarze z Nowego Jorku | |
| Mike Bossy, New York Islanders | Rick Middleton, Boston Bruins | |
| Mark Messier, Edmonton Oilers | John Tonelli, New York Islanders |
Pierwsze gry
Poniżej znajduje się lista zawodników, którzy rozegrali swój pierwszy mecz w NHL w sezonie 1981-82 (lista wraz z pierwszą drużyną, gwiazdki(*) oznaczają start w playoffach):
- Jiri Bubla, Vancouver Canucks
- Garth Butcher*, Vancouver Canucks
- Bob Carpenter, Washington Capitals
- Gaetan Duchesne, Washington Capitals
- Ron Francis, Hartford Whalers
- Grant Fuhr, Edmonton Oilers
- Randy Gregg*, Edmonton Oilers
- DaleHawerchuk, Winnipeg Jets
- Ivan Hlinka, Vancouver Canucks
- Tim Hunter, Calgary Flames
- Pelle Lindbergh, Philadelphia Flyers
- Al MacInnis, Calgary Flames
- Troy Murray, Chicago Black Hawks
- Bernie Nicholls, Los Angeles Kings
- Marian Stastny, Quebec Nordiques
- Thomas Steen, Winnipeg Jets
- Tony Tanti, Chicago Black Hawks
- John Vanbiesbrouck, New York Rangers
Ostatnie gry
Poniżej znajduje się lista zawodników, którzy rozegrali swój ostatni mecz w NHL w sezonie 1981-82 (lista wraz z ich ostatnią drużyną):
- Don Marcotte, Boston Bruins
- Rogie Vachon, Boston Bruins
- Bill Clement, Calgary Flames
- Eric Vail, Detroit Red Wings
- Dave Keon, Hartford Whalers
- Paul Shmyr, Hartford Whalers
- Rick Martin, Los Angeles Kings
- Steve Vickers, New York Rangers
- Bob Dailey, Philadelphia Flyers
- Jimmy Watson, Philadelphia Flyers
- Don Luce, Toronto Maple Leafs
- Rene Robert, Toronto Maple Leafs
- Jean Pronovost, Washington Capitals
Pytania i odpowiedzi
P: W którym roku był sezon 1981-82 NHL?
O: Sezon 1981-82 NHL był 65. sezonem National Hockey League.
P: Ile spotkań rozegrała każda drużyna w tym sezonie?
O: Każda drużyna rozegrała w tym sezonie 80 spotkań.
P: Jakie trofeum zostało wprowadzone w tym sezonie?
A: Wprowadzono trofeum Williama M. Jenningsa, które jest nagrodą dla bramkarzy z drużyny, która strzeliła najmniej bramek.
P: Kto w tym roku zdobył Puchar Stanleya?
O: New York Islanders zdobyli swój trzeci z rzędu Puchar Stanleya, pokonując Vancouver Canucks w czterech meczach.
P: W jaki sposób zostały zmienione podziały przed rozpoczęciem tego sezonu?
O: Przed rozpoczęciem tego sezonu zmieniono podziały w lidze, aby lepiej odzwierciedlić lokalizację drużyn. Dywizja Patrick przeszła z Clarence Campbell Conference do Prince of Wales Conference, natomiast dywizja Norris poszła w drugą stronę, przechodząc z Wales Conference do Campbell Conference.
P: Jak długo trwał ten podział, zanim został ponownie zmieniony?
O: Taki układ podziałów istniał do sezonu 1993-94, kiedy to zmieniono nazwy zarówno dywizji, jak i konferencji ligowych, aby odzwierciedlić geografię.
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com Sezon NHL 1981–82 — przegląd, zmiany podziału i triumf Islanders Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/112170
Źródła
- hockeydb.com : Hockey Database
- nhl.com : NHL.com