Sezon 1990-91 NHL był 74. sezonem regularnym w National Hockey League. Dwadzieścia jeden drużyn rozegrało po 80 spotkań. Zdobywcami Pucharu Stanleya zostali Pittsburgh Penguins, którzy wygrali serię best of seven 4-2 z Minnesota North Stars. North Stars pokonali Edmonton Oilers i stali się pierwszą drużyną z Norris Division, która wystąpiła w finale Pucharu Stanleya, odkąd wszystkie drużyny zostały przeniesione w 1981 roku. Mistrzostwo było pierwszym w historii Penguins. Rozegrano rekordową liczbę 92 meczów w playoffach i po raz pierwszy od playoffów w 1973 roku żadna drużyna nie została pokonana w czterech meczach w serii playoffów.
Przebieg sezonu regularnego
Sezon 1990/91 cechował się dużą rywalizacją w dywizjach i rosnącą równowagą sił w lidze — wiele zespołów walczyło o miejsca w fazie play-off aż do ostatnich kolejek. W sezonie zasadniczym rywalizowały zarówno drużyny tradycyjnych potęg, jak i zespoły, które w kolejnych latach miały stać się nowymi siłami NHL. System rozgrywek nadal przewidywał 80 meczów dla każdej z 21 drużyn, a 16 najlepszych ekip awansowało do fazy play-off.
Faza play-off i droga do Pucharu Stanleya
Play-offy 1991 okazały się wyjątkowo długie i wyrównane — łącznie rozegrano rekordowe 92 mecze. Pittsburgh Penguins po raz pierwszy w historii klubu sięgnęli po Puchar Stanleya, a kluczową rolę w sukcesie odegrał ich kapitan i lider ofensywy, który został uznany za MVP fazy play-off (nagroda Conn Smythe). Z kolei Minnesota North Stars zaskoczyli wielu obserwatorów, eliminując silne ekipy, w tym drużynę z Edmonton, i awansując do finału konferencji, co było znaczącym osiągnięciem dla zespołu z Norris Division.
Rekordy i ciekawostki
- Rozegranie 92 meczów w play-offach było rekordem, świadczącym o dużej liczbie pełnych serii oraz częstych dogrywkach i przełożeniach wyników.
- Po raz pierwszy od 1973 roku żadna drużyna nie została „zmiatana” w serii 4-0 — wszystkie zakończone serie miały co najmniej pięć meczów, co podkreślało wyrównany charakter rozgrywek.
- Był to ostatni sezon NHL, który zakończył się w maju — w kolejnych latach termin rozgrywek finałowych stopniowo przesuwał się coraz dalej w kalendarzu, co wiązało się m.in. z rozwojem ligowych transmisji telewizyjnych i zmianami w terminarzu.
Znaczenie dla przyszłości ligi i klubów
Sukces Penguins w sezonie 1990/91 miał długofalowe konsekwencje dla klubu i całej ligi — pierwszy tytuł Mistrza podniósł prestiż organizacji i przyczynił się do dalszego rozwoju drużyny w kolejnych latach. Z kolei świetna, niespodziewana kampania North Stars pokazała, że drużyny z dotąd mniej docenianych dywizji mogą sięgać daleko w play-offach, co wpłynęło na postrzeganie konkurencyjności NHL.
Podsumowanie
Sezon 1990-91 zapisał się w historii NHL jako czas dużej nieprzewidywalności i wyrównania sił, w którym po raz pierwszy w dziejach Pittsburgh Penguins sięgnęli po Puchar Stanleya. Z rekordową liczbą meczów w play-offach i brakiem „sweepów” był to sezon, który dostarczył wielu emocji kibicom i pozostawił trwały ślad w kronikach ligi.