Sezon 2013-14 NHL był 97. sezonem działalności (96. sezonem rozgrywek) National Hockey League (NHL).

W tym sezonie nastąpiło przetasowanie. 30 drużyn w lidze zmieniło się z sześciu dywizji na cztery dywizje. Sezon regularny rozpoczął się 1 października i zakończył 13 kwietnia. Rozgrywki o Puchar Stanleya 2014 rozpoczęły się 16 kwietnia. Po raz pierwszy od 1973 roku, tylko jedna kanadyjska drużyna znalazła się w playoffach: Montreal Canadiens.

Nie było All-Star Game w tym sezonie, ze względu na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2014 w Soczi, Rosja. Przed sezonem NHL, Międzynarodowa Federacja Hokeja na Lodzie (IIHF) i oficjele olimpijscy osiągnęli porozumienie w sprawie wysłania graczy NHL na mecz olimpijski. Liga zrobiła sobie przerwę 9 lutego i wznowiła rozgrywki 25 lutego.

Nowe działy to:

  • Atlantic (Wschód)
  • Metropolitan (Wschód)
  • Central (Zachód)
  • Pacific (Zachód)

Powód reformy i konsekwencje

Przebudowa struktur rozgrywek miała na celu lepsze dopasowanie geograficzne drużyn, zmniejszenie podróży i odtworzenie regionalnych rywalizacji. Nowy układ czterech dywizji zastąpił wcześniejszy system sześciu dywizji i wprowadził bardziej zrównoważone harmonogramy, w których zespoły częściej grały z najbliższymi rywalami. Zmiany spowodowały też przesunięcia kilku tradycyjnych rywali między konferencjami i dywizjami oraz wpłynęły na układ sił w sezonie zasadniczym i w play-offach.

Format rozgrywek i play-offów

Rozgrywki sezonu zasadniczego składały się z 82 meczów dla każdej drużyny. System awansu do play-offów opierał się na dywizjach: z każdej z czterech dywizji awansowały po trzy najlepsze drużyny, a dopełnieniem ósemek w każdej konferencji były dwie dzikie karty (wild card) przyznawane dwóm najlepszym zespołom poza pierwszą trójką w danej konferencji. W pierwszych dwóch rundach play-offów (baraże i półfinały konferencji) rywalizacja toczyła się zazwyczaj między zespołami z tej samej dywizji, co dodatkowo podkreślało znaczenie nowego podziału.

Sezon zasadniczy i przerwa olimpijska

Sezon zasadniczy rozpoczął się 1 października 2013 r. i trwał do 13 kwietnia 2014 r. Z powodu udziału zawodników NHL w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Soczi, liga zawiesiła rozgrywki od 9 do 25 lutego. W tym czasie wielu graczy reprezentowało swoje kraje na turnieju olimpijskim, co miało wpływ na rytm sezonu i przygotowania drużyn do fazy play-off.

Play-offy i finały o Puchar Stanleya

Rozgrywki o Puchar Stanleya 2014 rozpoczęły się 16 kwietnia. Finały Pucharu Stanleya odbyły się pomiędzy Los Angeles Kings a New York Rangers. Los Angeles Kings zdobyli Puchar Stanleya, pokonując New York Rangers 4–1 w serii finałowej. Dla Kings był to drugi triumf w krótkim czasie (pierwszy w 2012 roku). MVP play-offów — zdobywca Conn Smythe Trophy — to Justin Williams z Los Angeles Kings.

Wyróżnienia i wydarzenia sezonu

Sezon 2013–14 zapisał się też pod znakiem kilku istotnych faktów: mniejszej reprezentacji drużyn kanadyjskich w fazie play-off (tylko Montreal Canadiens), intensywnego kalendarza z powodu przerwy olimpijskiej oraz debaty wokół wpływu realignmentu na rywalizację i logistyki podróży drużyn. W sezonie padło wiele indywidualnych rekordów i spektakularnych występów, a rywalizacja o miejsca w play-offach w niektórych dywizjach była wyjątkowo wyrównana.

Podsumowanie

  • Nowy układ: cztery dywizje (Atlantic, Metropolitan, Central, Pacific).
  • Sezon zasadniczy: 1 października 2013 – 13 kwietnia 2014.
  • Przerwa ligowa: 9–25 lutego z powodu Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Soczi.
  • Play-offy rozpoczęły się 16 kwietnia 2014; Puchar Stanleya zdobyli Los Angeles Kings (pokonując New York Rangers 4–1).
  • Conn Smythe Trophy (MVP play-offów): Justin Williams (Los Angeles Kings).

Sezon 2013–14 był więc okresem dużych zmian organizacyjnych w NHL, mających długofalowe konsekwencje dla struktury rozgrywek i geograficznego porządku ligi.