Pierwsza Flota to nazwa nadana 11 statkom, które wypłynęły z Wielkiej Brytanii 13 maja 1787 roku,
aby założyć pierwszą europejską kolonię w Nowej Południowej Walii. Był to początek planu wysłania do Australii tysięcy więźniów, którzy mieli tworzyć osady skazańców. Flotą dowodził kapitan Arthur Phillip. Ta podróż trwała osiem miesięcy i wykorzystała trasę przez oceany, która była używana tylko trzy razy: raz przez Abla Tasmana i dwa razy przez Jamesa Cooka.
Skład floty i pasażerowie
Pierwsza Flota składała się z 11 statków: dwóch okrętów królewskich (eskorta) oraz dziewięciu statków transportowych i zaopatrzeniowych. Wśród znanych jednostek znajdowały się m.in. HMS Sirius i HMS Supply (okręty Royal Navy) oraz statki transportowe i sklepowe takie jak Alexander, Charlotte, Friendship, Lady Penrhyn, Prince of Wales, Scarborough, Borrowdale, Fishburn i Golden Grove. Na pokładach znajdowało się łącznie około 1 300–1 500 osób: skazani (mężczyźni i kobiety), marynarze, żołnierze piechoty morskiej, oficjele i cywilni dostawcy.
Trasa i przebieg podróży
Flota wyruszyła z Anglii i płynęła ustaloną trasą handlowo-odkrywczo-postojową: przez Atlantyk (z postojami m.in. na Teneryfie i w Rio de Janeiro) dalej wokół Przylądka Dobrej Nadziei i przez Ocean Indyjski do Oceanu Południowego. Do wyznaczonego miejsca przybyła w styczniu 1788 roku; początkowo statki dotarły do Zatoki Botanicznej (Botany Bay), ale ze względu na warunki i brak słodkiej wody kapitan Arthur Phillip przeniósł osadę do pobliskiego Port Jackson, zakładając osadę w Zatoce Sydney (Sydney Cove) 26 stycznia 1788 roku.
Warunki podróży i życie na pokładzie
Podróż trwała około ośmiu miesięcy i była trudna — panował ścisły reżim, choroby (np. szkorbut, infekcje), problemy z zaopatrzeniem i zatłoczenie. Pomimo ciężkich warunków śmiertelność podczas rejsu była mniejsza niż w niektórych wcześniejszych transportach karanych, choć zmarło kilkadziesiąt osób. Po przybyciu wielu skazanych i załóg musiało zmierzyć się z niedostatkiem żywności, surowym klimatem i koniecznością szybkiego organizowania nowej osady.
Założenie kolonii i następstwa
Utworzenie kolonii w Nowej Południowej Walii zapoczątkowało stałą obecność europejską na kontynencie australijskim. Miało to daleko idące konsekwencje: wprowadzanie brytyjskiego prawa, eksploatacja zasobów, rozwój rolnictwa i handlu, a przede wszystkim gwałtowne zmiany dla rdzennych mieszkańców Australii — ludów aborygeńskich, takich jak Eora wokół zatoki Sydney. Kolonizacja przyniosła choroby, utratę ziemi i kulturowe przemieszczenia, co do dziś jest przedmiotem badań i debaty publicznej.
Pamięć historyczna
Przybycie Pierwszej Floty jest w Australii upamiętniane 26 stycznia jako dzień pierwszego założenia europejskiej osady (znany dziś jako Australia Day). Obchody i narracje związane z tą datą są jednak przedmiotem kontrowersji — dla wielu Aborygenów i osób o wrażliwości historycznej dzień ten symbolizuje początek utraty ziemi i krzywd wynikających z kolonizacji, dlatego część społeczeństwa proponuje zmianę formy i daty uroczystości.
Pierwsza Flota jest ważnym wydarzeniem w historii zarówno Wielkiej Brytanii, jak i Australii — jej wyprawa zapoczątkowała procesy, które ukształtowały demograficzne, polityczne i kulturowe oblicze współczesnej Australii.

