34. szczyt G8 (2008) w Toyako — przegląd spotkania liderów

34. szczyt G8 (2008) w Toyako — przegląd spotkania liderów: kluczowe decyzje, tematy gospodarcze i polityczne oraz wpływ na międzynarodową współpracę.

34. szczyt G8 był spotkaniem w 2008 r. przywódców Kanady, Komisji Europejskiej, Francji, Niemiec, Włoch, Japonii, Rosji, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych.

To spotkanie Grupy Ośmiu (G8) było 34. spotkaniem z serii, która rozpoczęła się w 1976 roku. G8 i szczyt są częścią "procesu konsultacyjnego, a nie organizacji międzynarodowej".

Spotkanie odbyło się w Japonii w Tōyako (洞爺湖, Tōya-ko) na północnej wyspie Hokkaidō. Międzynarodowa grupa liderów spotkała się w dniach 7-9 lipca 2008 roku.

Uczestnicy

• Gospodarz: Japonia (premier gospodarzy spotkania)
• Kraje członkowskie G8: Kanada, Francja, Niemcy, Włochy, Japonia, Rosja, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone
• Reprezentacja Komisji Europejskiej: przewodniczący Komisji Europejskiej

Na spotkaniu uczestniczyli szefowie rządów i głowy państw krajów członkowskich oraz przedstawiciel Komisji Europejskiej. Spotkania tego typu mają charakter konsultacyjny i służą wymianie poglądów na kluczowe zagadnienia światowej polityki i gospodarki.

Główne tematy i agendy

• Gospodarka światowa i rynki finansowe: w połowie 2008 r. dyskusje dotyczyły narastających napięć na rynkach finansowych, skutków kryzysu kredytów hipotecznych w USA oraz rosnących cen surowców (szczególnie ropy) i żywności.
• Zmiany klimatu i energia: ochrona klimatu oraz technologie czystej energii były jednymi z priorytetów; przywódcy omawiali długoterminowe cele ograniczenia emisji i współpracę technologiczną.
• Bezpieczeństwo energetyczne: kwestia stabilności dostaw energii, diversyfikacji źródeł i efektywności energetycznej.
• Bezpieczeństwo żywnościowe i pomoc rozwojowa: wzrost cen żywności uczynił z bezpieczeństwa żywnościowego ważny punkt debaty, wraz z dyskusją o zwiększeniu pomocy dla krajów rozwijających się.
• Polityka międzynarodowa i bezpieczeństwo: rozmowy obejmowały także zagadnienia nierozprzestrzeniania broni jądrowej, regionalne konflikty i współpracę w zakresie bezpieczeństwa.

Rezultaty i deklaracje

Uczestnicy wydali wspólne oświadczenia i deklaracje, które podsumowywały zobowiązania w zakresie współpracy gospodarczej, działań na rzecz klimatu oraz pomocy humanitarnej i rozwojowej. Do najważniejszych elementów należały:

• uchwalenie deklaracji przywódców zawierającej wytyczne współpracy w obszarze klimatu i energii,
• zobowiązania do współpracy na rzecz stabilizacji rynków finansowych i przeciwdziałania negatywnym skutkom wzrostu cen żywności,
• porozumienia dotyczące zwiększenia pomocowych i inwestycyjnych działań na rzecz krajów rozwijających się, w tym wsparcia dla bezpieczeństwa żywnościowego.

Dokumenty przyjęte podczas szczytu miały charakter politycznych zobowiązań i planów działania — ich realizacja była przewidziana przez kolejne spotkania ministrów i fora międzyrządowe.

Przebieg, otoczenie i reakcje

Szczyt odbywał się w otoczeniu dużych przygotowań logistycznych i zabezpieczeń. Jak to często bywa przy tego typu wydarzeniach, w rejonie Hokkaidō zgromadziły się grupy przedstawicieli organizacji pozarządowych, aktywistów i mediów, wyrażające różne stanowiska wobec poruszanych tematów — zwłaszcza w kwestii polityki klimatycznej i społecznych skutków globalizacji. W odpowiedzi wprowadzono zaostrzone środki bezpieczeństwa i ograniczenia w rejonie obrad.

Znaczenie i następstwa

Szczyt w Tōyako miał znaczenie polityczne i symboliczne: umieścił na agendzie G8 palące problemy energetyczne, klimatyczne oraz bezpieczeństwa żywnościowego. Ustalenia i deklaracje z Toyako wpłynęły na dalsze negocjacje międzynarodowe, w tym przygotowania do kolejnych szczytów i rozmów klimatycznych. Chociaż G8 nie jest formalną organizacją z przymusowymi mechanizmami egzekwowania decyzji, porozumienia osiągane na forum przywódców kreują ramy współpracy oraz wyznaczają priorytety globalnej polityki na kolejne miesiące i lata.

Uczestnicy główni

Uczestnicy stanowili "core members" grupy:

Główni członkowie G8 Państwo przyjmujące i przywódca są zaznaczone pogrubionym tekstem.
Członek		Reprezentowany przez	Tytuł
	Kanada	Stephen Harper	Premier
	Francja	NicolasSarkozy	Przewodniczący
	Niemcy	Angela Merkel	Kanclerz
	Włochy	Silvio Berlusconi	Premier
	Japonia	Yasuo Fukuda	Premier
	Rosja	Dmitrij Miedwiediew	Przewodniczący
	Zjednoczone Królestwo	Gordon Brown	Premier
	Stany Zjednoczone	George W. Bush	Przewodniczący
	Komisja Europejska	Jose Manuel Barroso	Przewodniczący

Zaproszeni liderzy

Do udziału w niektórych dyskusjach zaproszono niewielką liczbę osób.

G8+5

Grupa G8 wraz z pięcioma innymi krajami była znana jako G8+5.

• Brazylia Luiz Inácio Lula da Silva, prezydent.
• Chiny Hu Jintao, Przewodniczący.
• Indie Manmohan Singh, premier.
• Meksyk Felipe Calderón, prezydent.
• Republika Południowej Afryki Thabo Mbeki, Prezydent.

Inni przywódcy

• Algieria Abdelaziz Bouteflika, prezydent.
• Australia Kevin Rudd, premier.
• Etiopia Meles Zenawi, premier.
• Ghana John Agyekum Kufuor, Prezydent.
• Indonezja Susilo Bambang Yudhoyono, prezydent.
• Nigeria Umaru Yar'Adua, prezydent.
• Senegal AbdoulayeWade, prezydent.
• Korea Południowa Lee Myung-bak, prezydent.
• Tanzania Jakaya Mrisho Kikwete, prezydent.

Szefowie organizacji międzynarodowych

Do udziału w niektórych dyskusjach zostali zaproszeni liderzy niektórych organizacji.

• Unia Afrykańska Jean Ping, przewodniczący Komisji UA Jakaya Kikwete, przewodniczący UA.
• Wspólnota Niepodległych Państw Sergei Lebedev, Sekretarz Wykonawczy
• Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej Mohamed ElBaradei, dyrektor generalny
• Międzynarodowa Agencja Energii Nobuo Tanaka, Dyrektor Wykonawczy
• Organizacja Narodów Zjednoczonych Ban Ki-moon, Sekretarz Generalny.
• UNESCO Koichiro Matsuura, Dyrektor Generalny
• Bank Światowy Robert Zoellick, prezes.
• Światowa Organizacja Zdrowia Margaret Chan, dyrektor generalny
• Światowa Organizacja Handlu Pascal Lamy, Dyrektor Generalny

Rodzinne zdjęcie G8+G5

Szukaj według litery