56. Doroczny Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Düsseldorfie (Niemcy), w związku z zajęciem przez Niemcy pierwszego miejsca przez ich piosenkarkę Lenę Meyer-Landrut z piosenką "Satellite" w Konkursie Piosenki Eurowizji2010 w Oslo (Norwegia). Podobnie jak w poprzednich latach, zastosowano system dwóch półfinałów: pierwszy 10 maja, drugi 13 maja 2011 roku. Finał odbył się wieczorem 14 maja 2011 roku. Zwycięzcami zostali Ell & Nikki z piosenką Running scared, reprezentowali oni Azerbejdżan.

Miejsce, data i uczestnicy

Finał i półfinały odbyły się w Esprit Arenie w Düsseldorfie. W konkursie wzięło udział 43 kraje — w tym powracająca po dłuższej przerwie Włochy, które wróciły do Eurowizji w 2011 roku po nieobecności trwającej od 1997 roku. Do finału awansowało 25 wykonawców: pięć krajów automatycznie zakwalifikowanych (tzw. Big Five: Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Hiszpania, Włochy) oraz 20 uczestników wyłonionych z dwóch półfinałów (po 10 z każdego).

Formuła głosowania

W 2011 roku wyniki powstawały na podstawie połączenia głosów telewidzów oraz ocen krajowych jury (system 50/50). W półfinałach obowiązywała metoda, w której większość finalistów wyłaniano na podstawie głosowania telewidzów, a jedno miejsce w każdym półfinale przyznawało jury jako „dzika karta”, co miało zagwarantować awans wykonawcom, którzy mogli nie znaleźć się w pierwszej dziewiątce televotingu, lecz zostali wysoko ocenieni przez ekspertów.

Przebieg Konkursu i gospodarze

Gospodarzami transmisji w Düsseldorfie byli Anke Engelke, Judith Rakers i Stefan Raab. Wieczory półfinałowe i finałowe wzbogacono o występy poprzednich zwycięzców oraz przygotowane przez organizatorów inscenizacje i wizualizacje sceniczne prezentujące każdy kraj. Transmisje oglądała międzynarodowa widownia, a sam konkurs otrzymał szerokie relacje medialne w Europie i poza nią.

Zwycięzcy: Ell & Nikki — Running Scared

Ell & Nikki to scena duet dwóch artystów z Azerbejdżanu: Eldara Gasimova (Ell) i Nigara Jamala (Nikki). Piosenka "Running Scared" została skomponowana i napisana przez zespół autorów: Stefan Örn, Sandra Bjurman oraz Iain James Farquharson. W finale konkursu reprezentanci Azerbejdżanu zdobyli pierwsze miejsce w historii kraju, osiągając łącznie 221 punktów. To zwycięstwo było przełomowe dla Azerbejdżanu, które dołączyło do grona krajów wygrywających Eurowizję i wzmocniło międzynarodową rozpoznawalność muzyków z regionu.

Wyniki i znaczenie

Drugie miejsce zajął reprezentant powracających Włoch (duże zainteresowanie medialne związane z powrotem tego kraju), natomiast trzecie miejsce przypadło Szwecji — oba te kraje uplasowały się wysoko w klasyfikacji końcowej. Dokładne rozstawienie punktów i pełne rankingi dostępne są w oficjalnych materiałach Konkursu Piosenki Eurowizji.

Zwycięstwo Azerbejdżanu było szeroko komentowane — zwrócono uwagę na profesjonalizm występu, silne wsparcie telewidzów oraz dobrą promocję piosenki. Dla samego kraju wygrana oznaczała również konieczność goszczenia przyszłorocznego konkursu lub alternatywne ustalenia związane z organizacją następnej edycji.

Dziedzictwo i dalsze losy

Konkurs w Düsseldorfie potwierdził rosnące znaczenie Eurowizji jako platformy promującej różnorodność muzyczną i kulturową w Europie. Pojawienie się silnych występów z krajów, które wcześniej nie uchodziły za faworytów, oraz powrót ważnych uczestników (jak Włochy) podkreśliły ewolucję formuły i rosnącą rywalizację na scenie eurowizyjnej.