Święto wiosny

Święto wiosny (Le Sacre du Printemps) to balet w dwóch częściach. Cały balet był koncepcją opracowaną przez Igora Strawińskiego. To on napisał tę muzykę. Scenografię i kostiumy zaprojektował Nicholas Roerich. Tańce, których Strawiński nienawidził, były choreografowane przez Waslava Niżyńskiego. Strawiński skarżył się, że Nijinsky nie rozumie podstaw muzyki.

Balet został po raz pierwszy wykonany przez Diagilewa w Theatre du Champs-Élysées w Paryżu 29 maja 1913 roku. Próba sukni spotkała się z aprobatą krytyków i zaproszonych gości, ale premierę przywitał tumult i zamieszki dopiero przedstawienie Marii Piltz jako ofiarnej panny. Kolejne przedstawienia przyjmowane były z coraz większym uznaniem, ale wielkie trudności baletu zmusiły go do zaprezentowania zaledwie sześciokrotnie.

Balet został ożywiony w 1920 roku przez Ballets Russes, ale muzyka została wykonana w całości koncertowo przed ożywieniem. Tańce Niżyńskiego zostały zapomniane, więc Leonida Massine (która nie widziała oryginalnych przedstawień) zaprojektowała je na nowo. Spotkały się one z aprobatą Strawińskiego. W 1940 roku Walt Disney wykorzystał muzykę do fragmentu filmu animowanego Fantasia. Segment ten przedstawiał tlące się dinozaury i tlące się wulkany.

Kostium wykorzystany przy produkcji baletu w Paryżu w 1991 roku, według projektu Nicolasa Roericha.Zoom
Kostium wykorzystany przy produkcji baletu w Paryżu w 1991 roku, według projektu Nicolasa Roericha.

Muzyka Strawińskiego

Muzyka trwa około 40 minut i jest podzielona na dwie części. Ma podtytuł "Pictures from Pagan Russia". Strawiński wpadł na pomysł skomponowania muzyki, która była o wiejskich ludziach z dawnych czasów w Rosji, którzy tańczyli obrzęd płodności. To znaczy: ceremonia, która ma przynieść szczęście do przyszłorocznych zbiorów. W tym starożytnym rosyjskim tańcu jedna młoda dziewczyna jest wybierana do tańca i tańca aż do śmierci. Ona jest ofiarą. Ona jest ofiarą dla boga wiosny.

Jak Strawiński napisał partyturę

Malarz Nicholas Roerich rozmawiał ze Strawińskim o pomyśle na ten balet w 1910 roku. Strawiński zaczął zapisywać pomysły muzyczne jeszcze w czasie pracy nad swoim baletem "Ognisty ptak". Następnie pracował nad Pietruszką. W 1912 roku mógł skupić się na Święcie Wiosny. Wszystkie te balety zostały skomponowane do "Palety Russesa" Siergieja Diagilewa. Była to bardzo znana grupa rosyjskich tancerzy, którzy pracowali w Europie, głównie w Paryżu.

Pierwsze przedstawienie

Święto wiosny zostało po raz pierwszy wykonane przez Ballets Russes 29 maja 1913 roku w Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu. Dyrygentem był Pierre Monteux. Publiczność była zszokowana prymitywnym rodzajem tańca i nieregularnymi rytmami oraz dziwnymi dźwiękami orkiestrowymi i niezwykłymi akordami. Choreografia Nijinsky'ego tak bardzo różniła się od klasycznego baletu. Nijinsky miał trudności w pracy ze Strawińskim, a także w pracy z muzyką.

Carl Van Vechten opisał tę scenę w następujący sposób:

"Pewna część publiczności była podekscytowana tym, co uważała za bluźnierczą próbę zniszczenia muzyki jako sztuki i, ogarnięta gniewem, zaczęła bardzo szybko po podniesieniu kurtyny, by zadzwonić do kotów i dać słyszalne sugestie co do tego, jak powinien przebiegać spektakl. Orkiestra grała niesłyszalnie, z wyjątkiem sporadycznych przypadków, w których dochodziło do lekkiego zastoju. Młody mężczyzna, siedzący za mną w pudle, wstał w trakcie trwania baletu, aby umożliwić sobie lepsze widzenie. Intensywne podniecenie, pod jakim pracował, zdradziło się obecnie, gdy zaczął rytmicznie bić pięściami na mojej głowie. Moje emocje były tak wielkie, że przez jakiś czas nie czułem ciosów".

Marie Rambert słyszała, jak ktoś z galerii wołał: "Un docteur... un dentiste... deux docteurs..." Drugie przedstawienie (4 czerwca) było na szczęście mniej burzliwe, a według Maurice'a Ravela można było usłyszeć całą pracę.

Skomplikowana muzyka i gwałtowne kroki taneczne sprawiły, że niektóre z nich buczały. Zaczęli krzyczeć i gwizdać. Kłócili się, a inni ludzie, którzy to lubili, odpierali. Potem niektórzy zaczęli walczyć. W końcu wezwano policję. Stravinksy był bardzo zdenerwowany i wybiegł z teatru. Spektakl był skandalem, ale to rzeczywiście wzbudziło ciekawość ludzi i wkrótce balet stał się bardzo sławny. W tym sezonie balet został wystawiony sześć razy i nie było już żadnych przerw podczas innych spektakli.

Tematyka

Święto wiosny podzielone jest na dwie części, a każda z nich ma kilka sekcji:

  • Część 1: Adoracja Ziemi

We wstępie słyszymy nadejście wiosny. Fagot zaczyna się samoistnie na bardzo wysokiej nucie. Stopniowo inne instrumenty przyłączają się do niego, aż zabrzmi to jak rój owadów i inne wiosenne odgłosy.

W The Auguries of Spring - Dances of the Young Girls słyszymy dwa akordy grane razem, każdy akord jest w innej tonacji. Akord ten, który jest w dwóch klawiszach jednocześnie, jest wytłoczony przez smyczki i osiem rogów. Na cor anglais słychać kołyszącą się melodię.

Prowadzi to do The Game of Capture, w której słyszymy trąbkę piccolo (mały rodzaj trąbki).

Okrągłe tańce wiosny to wiejska melodia na wysokich i niskich klarnetach, po której następuje powolny taniec na smyczki i wiatr drzewny. Potem jest duży hałas, a potem znów cisza.

Gry rywalizujących plemion wykorzystują kotły, nisko dęte instrumenty dęte i rogi do opisu wściekłych plemion.

Procesja Mędrca jest wejściem człowieka mądrego (mędrca). Wbudowuje się ona w wielką kulminację.

Adoracja Ziemi - Mędrzec jest krótką, bardzo cichą muzyką, prowadzącą do

Taniec Ziemi, który prowadzi część pierwszą do dzikiego końca.

  • Część 2: Ofiara

Wprowadzenie opisuje noc. Dużo akordów w kilku klawiszach jednocześnie prowadzi do melodii w smyczkach.

Tajemnicze Kręgi Młodych Dziewcząt. Tutaj wybiera się jedną dziewczynę, by umarła. Sześć solowych skrzypiec gra tę melodię, słychać flet altowy. Trąbki i rogi z wyciszeniami przerywają krąg. Potem jedenaście ciężkich uderzeń na smyczki i bębny prowadzi do...

Gloryfikacja Wybrańca. To wielki, ekscytujący taniec z głośnymi rogami i kotłami oraz bębnem basowym.

Przywołanie Przodków. Starsi (mędrcy) przybywają na majestatyczne akordy na wietrze i mosiądzu

Rytualne działanie przodków. Słyszymy ciche, tykające akordy i duet na cor anglais i flet altowy. Potem trąbki i rogi, a na koniec klarnety.

Ofiarny taniec Wybrańca. "Wybraniec" tańczy sam na śmierć. Muzyka jest bardzo energetyczna, z bardzo nieregularnymi rytmami i sygnaturami czasowymi, które zmieniają się niemalże w każdym takcie. Utwór kończy się wielką kulminacją.

Charakterystyka muzyczna

Muzyka Strawińskiego ma wiele złożonych harmonii z dysonansowymi dźwiękami. Istnieją przejścia z polirytmami (kilka rytmów na raz) oraz polytonalnością (muzyka w kilku klawiszach na raz). Podpisy czasowe ulegają ciągłym zmianom, często stosuje ostinati (powtarzające się wzory).

Strawiński chciał, aby jego muzyka opisywała uwalnianie dużej ilości energii. Większość kompozytorów zrobiłaby to przy użyciu dużej ilości instrumentów perkusyjnych. Jednak mimo, że do gry na kotłach potrzeba dwóch graczy, nie ma zbyt wielu innych instrumentów perkusyjnych. Zamiast tego, cała orkiestra staje się rodzajem instrumentu perkusyjnego. Poza tym muzyka często brzmi jak rosyjska muzyka ludowa.

Oprzyrządowanie

Święto wiosny wykorzystuje bardzo dużą orkiestrę z kilkoma niezwykłymi instrumentami. Na scenie jest prawie 100 osób grających ten utwór. Poniżej znajduje się lista użytych instrumentów:

  • dęte drewniane: piccolo, 3 flety (3. podwójny piccolo 2), flet altowy, 4 oboje (4. podwójny cor anglais 2), cor anglais, klarnet w E-flat i D, 3 klarnety w B-flat, A (3. podwójny klarnet basowy 2), klarnet basowy, 4 fagoty (4. podwójny kontrabassoon 2), kontrabassoon
  • mosiądz: 8 rogów w kształcie litery F (7 i 8 podwójnych tub Wagnera w kształcie litery B), trąbka w kształcie litery D, 4 trąbki w kształcie litery C (4 podwójnej trąbki basowej w kształcie litery E), 3 puzony, 2 tuby
  • perkusja: kotły (2 graczy, z minimum 5 bębnami, w tym kotły piccolo), bęben basowy, cymbały, tam-tam, krotale (antyczne cymbały) w A-flat i B-flat, trójkąt, tamburyn, guiro
  • Struny: skrzypce (i), (ii), (14), altówki (12), wiolonczele (10), kontrabasy (8)

Taniec

Ballety Nijinsky'ego

Popołudnie Fauna (1912)
Jeux (1913)
Święto wiosny (1913)
Tyl Eulenspiegel (1916)

·         v

·         t

·         e

Choreografia Nijinsky'ego była uważana za niemal tak samo szokującą jak muzyka. Idea jest następująca: plemię poświęca młodą dziewicę każdego roku na wiosnę, aby zadowolić swoich bogów i sprawić, że plony będą dobrze rosły. Tancerze przyjmują postawę (pozycję) z gołębiami, ich ruchy są ciężkie. Poruszają się razem w grupach; ich ruchy są jak rytuał. Wyglądają jak prymitywne plemię wykonujące rytuał. Rytuał porusza się w kierunku ofiary z dziewczyny. Święto wiosny jest ogniwem łączącym balet klasyczny z tańcem współczesnym. s. 395

Rekonstrukcja baletu

Choreografia Nijinsky'ego nie była zbyt dobrze utrzymana, ale w ostatnich latach podejmowano starania, aby zrekonstruować jego spektakl, używając kostiumów i scenografii, które wyglądają jak oryginalne z 1912 roku.

Fantasia

Święto wiosny stało się jeszcze bardziej popularne, gdy Walt Disney wykorzystał część muzyki w swoim filmie animowanym Fantasia w 1940 roku. Jest ona wykorzystywana w filmie do opisu wczesnego życia na planecie Ziemia, po której krążyły dinozaury.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2022 - License CC3