Według datowania radiometrycznego, formacja Morrison datuje się od 156,3 ± 2 mln lat u podstawy, do 146,8 ± 1 mln lat na szczycie, co plasuje ją w późniejszej Jurze. Jest to podobny wiek do formacji wapienia Solnhofen w Niemczech i formacji Tendaguru w Tanzanii. W zachodniej części USA, leży ona nad środkowo jurajskimi formacjami Summerville, Sundance, Bell Ranch, Wanakah i Stump.
W tym czasie superkontynent Laurazja niedawno rozdzielił się na kontynenty Ameryki Północnej i Eurazji, choć nadal były one połączone mostami lądowymi. Ameryka Północna przesuwała się na północ i przechodziła przez obszary podzwrotnikowe.
Paleośrodowisko
Obszar ten był nisko położony, a osady odkładały się w rzekach, jeziorach, płytkich wodach różnego rodzaju. Szczegóły zmieniały się w zależności od czasu.
Basen Morrison, który rozciągał się od Nowego Meksyku na południu do Alberty i Saskatchewan na północy, powstał, gdy wczesne Góry Skaliste zaczęły przesuwać się na zachód. Strumienie i rzeki w zlewni wschodniej zmiotły osady z wyżyn. Osad ten został zrzucony na bagniste niziny, jeziora, kanały rzeczne i tereny zalewowe. Z biegiem czasu, stało się to formacją Morrison.
Na północy Morze Sundance, przedłużenie Oceanu Arktycznego, rozciągało się przez Kanadę aż do Stanów Zjednoczonych. Węgiel występuje w formacji Morrison w Montanie, co oznacza, że północna część formacji, wzdłuż brzegów morza, była wilgotna i bagnista, z dużą ilością roślinności. Piaskowce eoliczne, czyli osadzane przez wiatr, znajdują się w części południowo-zachodniej, co wskazuje, że była to formacja znacznie bardziej sucha - pustynna, z wydmami.
