Gondwana — historia, skład i rozpad południowego superkontynentu

Gondwana — historia, skład i rozpad południowego superkontynentu. Poznaj oś czasu, zasięg lądów (Antarktyda, Ameryka Płd., Afryka, Australia) oraz skutki geologiczne rozłamu.

Autor: Leandro Alegsa

Gondwana, dawniej zwana Gondwanalandem, była wielkim południowym blokiem kontynentalnym — superkontynentem obejmującym znaczne części dzisiejszej półkuli południowej. Historia Gondwany jest złożona: niektóre jej elementy istniały jako zrosty kontynentalne już w późnym paleozoiku, a w układzie znanym z ery mezozoicznej funkcjonowała jako główna południowa część globalnego superkontynentu Pangaea. Gdy Pangaea rozpoczęła swój rozpad w jury (około 200–180 mln lat temu), Gondwana występowała jako odrębna południowa masa lądowa, której dalsze rozpady i przemieszczenia ukształtowały dzisiejszy rozkład kontynentów.

Pochodzenie i nazwa

Termin "Gondwanaland" został wprowadzony przez geologa Eduarda Suessa w XIX wieku na podstawie badań geologicznych i skamieniałości — nazwa pochodzi od regionu Gondwana w Indiach, gdzie odkryto charakterystyczne skały i rośliny wskazujące na dawną jedność tych terenów. Procesy tektoniczne, kolizje i zrosty mniejszych bloków litosfery w czasie późnego paleozoiku utworzyły rozległy południowy masyw, który później stał się częścią Pangei, a następnie funkcjonował jako Gondwana podczas rozpadu Pangei.

Skład Gondwany

Gondwana obejmowała większość lądów na dzisiejszej półkuli południowej. W jej skład wchodziły między innymi:

Ta konfiguracja tłumaczy wiele podobieństw geologicznych i paleontologicznych między odległymi dziś regionami (np. występowanie tych samych typów skał, pasm górskich czy podobnych skamieniałości roślin i zwierząt).

Rozpad Gondwany — główne etapy

Rozpad Gondwany był procesem wieloetapowym, trwającym dziesiątki milionów lat. Najważniejsze etapy można przedstawić w uproszczonej chronologii:

  • około 200–180 mln lat temu (w jurze) — początek rozpadu Pangaea i wyodrębnienie się południowego bloku Gondwany;
  • ok. 180–160 mln lat temu — wczesne rozdzielanie się części wschodniej i zachodniej Gondwany (oddzielenie Afryki i Ameryki Południowej od bloku obejmującego Australię, Antarktydę, Indie i Madagaskar);
  • ok. 140–120 mln lat temu (kreda wczesna) — dalsze rozdzielanie się Afryki i Ameryki Południowej oraz separacja Madagaskaru i Indii; w tym czasie zaczęły powstawać wczesne Oceany Atlantyckie i Indyjskie;
  • ok. 120–90 mln lat temu — gwałtowne przemieszczanie subkontynentu indyjskiego na północ; Indie oddzieliły się od Madagaskaru i później od Australii/Antarktydy;
  • ok. 85–45 mln lat temu — Australia oddzieliła się od Antarktydy i zaczęła przesuwać się na północ; Nowa Zelandia (część szerzej rozumianej Zealandii) oddzieliła się jako fragment kontynentalnej platformy;
  • ok. 34 mln lat temu i później — ochłodzenie klimatu, izolowana Antarktyda osiągnęła położenie polarne i zaczęła się zlodowacenie; Arabia przesunęła się dalej na północ, formując w końcu obecną konfigurację Bliskiego Wschodu.

Dowody geologiczne i paleontologiczne

Jednym z najsilniejszych dowodów na istnienie Gondwany są podobieństwa skamieniałości i skał w różnych, dziś oddalonych regionach. Przykłady obejmują:

  • rozmieszczenie flory permu, np. roślin z rodzaju Glossopteris, występujących w Afryce, Ameryce Południowej, Indiach, Australii i Antarktydzie;
  • skamieniałości zwierząt słodkowodnych (np. Mesosaurus) w Ameryce Południowej i Afryce, wskazujące na dawną łączność lądów;
  • ciągłość pasm górskich i struktur tektonicznych (np. niektóre fałdy i intruzje), które po dołączeniu dawnych terran tworzyły spójne zespoły geologiczne;
  • rozmieszczenie grup organizmów, które później ewoluowały niezależnie (np. marsupiale w Australii i Ameryce Południowej).

Znaczenie i dziedzictwo Gondwany

Gondwana pozostawiła trwałe ślady w geologii, biologii i klimacie Ziemi. Jej rozpad wpłynął na powstanie nowych oceanów i basenów morskich, zmiany prądów oceanicznych oraz migracje i izolację biologiczną, która sprzyjała ewolucji odrębnych faun i flor. Badania Gondwany pomagają w rekonstrukcji przeszłych położeń płyt tektonicznych i zrozumieniu mechanizmów ruchu skorupy ziemskiej.

Podsumowując: Gondwana była kluczowym elementem historii tektonicznej Ziemi — jako wielki południowy superkontynent zbiła w sobie wiele dzisiejszych kontynentów i odegrała centralną rolę w kształtowaniu rozmieszczenia roślin, zwierząt i struktur geologicznych obserwowanych obecnie.

Globalna rekonstrukcja paleogeograficzna Ziemi w późnym triasie, 220 milionów lat temu.Zoom
Globalna rekonstrukcja paleogeograficzna Ziemi w późnym triasie, 220 milionów lat temu.

Historia nazwy

Gondwana została nazwana przez austriackiego naukowca Eduarda Suessa. Nazwał on superkontynent na cześć regionu Gondwany w środkowo-północnych Indiach. Nazwa pochodzi od sanskryckiego słowa "gondavana", które oznacza "las Gondów". (Gondowie to grupa ludzi, która zamieszkuje obszar Gondwany w Indiach).

Przymiotnik gondwański jest często używany w biogeografii do opisywania miejsc, w których żyją różne organizmy. Jest on najczęściej używany, gdy organizmy żyją tylko w dwóch lub więcej z obecnie oddzielonych regionów, które kiedyś były częścią Gondwany, w tym flory Antarktydy. Na przykład Proteaceae, rodzina roślin, żyje tylko w południowej Ameryce Południowej, Południowej Afryce i Australii. Nazywa się to "rozmieszczeniem gondwańskim" (co oznacza, że Proteaceae żyją tylko na obszarach, które kiedyś były częścią Gondwany). Ten wzór pokazuje, że Proteaceae istnieją od bardzo dawna - od czasów, gdy istniała Gondwana.

Dowody na rozmieszczenie roślin i zwierząt wspierały idee dwóch naukowców: Alfreda Russela Wallace'a i Alfreda Wegenera. Wallace tłumaczył rozmieszczenie geograficzne jako wynik ewolucji. Wegener użył rozmieszczenia geograficznego jako dowodu na dryf kontynentalny.

Nothofagus to rodzaj roślin, który wykazuje gondwańskie rozmieszczenie. Po raz pierwszy pojawił się w Gondwanie i nadal występuje w części Australii, Nowej Zelandii, Nowej Kaledonii i Chile. Skamieniałości zostały niedawno odnalezione również na Antarktydzie.Zoom
Nothofagus to rodzaj roślin, który wykazuje gondwańskie rozmieszczenie. Po raz pierwszy pojawił się w Gondwanie i nadal występuje w części Australii, Nowej Zelandii, Nowej Kaledonii i Chile. Skamieniałości zostały niedawno odnalezione również na Antarktydzie.

Rozpad Gondwany

Między 160 a 23 milionami lat temu rozpadła się Gondwana. Około 160 milionów lat temu Afryka oddzieliła się od Antarktydy. Następnie oddzieliła się od subkontynentu indyjskiego, we wczesnej kredzie (około 125 milionów lat temu).

Około 65 milionów lat temu Antarktyda (wtedy połączona z Australią) nadal miała klimat tropikalny do subtropikalnego, z fauną marsupialną. Około 40 milionów lat temu, Australia-Nowa Gwinea oddzieliła się od Antarktydy. To pozwoliło prądom równoleżnikowym oddzielić Antarktydę od Australii, a na Antarktydzie zaczął pojawiać się pierwszy lód.

Podczas wymierania w Eocenie-Oligocenie, około 34 milionów lat temu, poziom dwutlenku węgla wynosił około 760 części na milion. Zmniejszał się on z wcześniejszych poziomów, które wynosiły tysiące części na milion.

Około 23 milionów lat temu pomiędzy Antarktydą a Ameryką Południową otworzyło się Przejście Drake'a, co spowodowało powstanie Antarktycznego Prądu Okołobiegunowego, który całkowicie odizolował Antarktydę. Modele zmian sugerują, że coraz ważniejszy stawał się malejący poziom dwutlenku węgla. Lód zaczął rozprzestrzeniać się po Antarktydzie, zastępując lasy, które wcześniej pokrywały kontynent. Od około 15 milionów lat temu Antarktyda jest w większości pokryta lodem. Około sześć milionów lat temu pokrywa lodowa Antarktydy osiągnęła rozmiary, jakie ma dzisiaj.

Zatopione dawne ziemie

Na Oceanie Indyjskim, na zachód od Australii, znajduje się kilka zanurzonych (podwodnych) lądów. Znajdują się one pod wodą na głębokości ponad 1,5 kilometra (0,93 mili). Ich skały pokazują, że były one kiedyś częścią Gondwany. Nie są to typy skał, które zwykle znajdują się w oceanie, jak bazalt. Zamiast tego, są to typowe skały lądowe, takie jak granit, piaskowiec i gnejs. Mają one również typ skamieniałości, które obecnie znajdują się na obszarach kontynentalnych. Ostatnio dwie z tych zatopionych wysp zostały znalezione na zachód od Perth w Zachodniej Australii. Wyspy te są prawie wielkości Tasmanii i mają płaskie szczyty. To pokazuje, że kiedyś były one na poziomie morza, zanim zostały zatopione pod wodą. Pokazuje to również, że kiedy Indie zaczęły odrywać się od Australazji we wczesnej kredzie, wyspy te stanowiły część ostatniego ogniwa łączącego dwa dzisiejsze kontynenty.

Płaskowyż Naturaliste

Płaskowyż Naturaliste to zatopiony ląd u wybrzeży Australii Zachodniej. Jego powierzchnia wynosi 90 000 kilometrów kwadratowych (34 749 mil kwadratowych).

Płaskowyż Naturaliste może zawierać złoża ropy naftowej. Kiedy w erze mezozoicznej znajdował się on nad lądem, panował tam klimat tropikalny, który mógł być idealny do tworzenia węgla, ropy i gazu ziemnego.

Mikrokontinent Kerguelen

Płaskowyż Kerguelen jest zatopionym mikrokontynentem w południowej części Oceanu Indyjskiego. Znajduje się on około 3000 kilometrów (1900 mil) na południowy zachód od Australii i rozciąga się na ponad 2200 kilometrów (1400 mil) w kierunku północno-zachodnio-południowo-wschodnim. Znajduje się pod głęboką wodą, ale niewielka część płaskowyżu znajduje się nad poziomem morza, tworząc australijskie Wyspy Heard i McDonald oraz francuskie Wyspy Kerguelena. Wyspy te są częścią dużej prowincji ignejskiej (LIP), która rozpoczęła się, gdy Gondwana zaczęła się rozpadać, 130 milionów lat temu w okresie dolnej kredy.

Aktywność wulkaniczna występuje czasami na wyspach Heard i McDonald.

Pytania i odpowiedzi

P: Czym jest Gondwana?


O: Gondwana była południowym superkontynentem, który powstał, gdy Pangaea rozpadła się 170 milionów lat temu.

P: Jak Pangaea się rozpadła i dlaczego?


O: Pangaea rozpadła się 250 milionów lat temu na dwa mniejsze superkontynenty zwane Laurazją i Gondwaną. Podział nastąpił w wyniku tektoniki płyt.

P: Jakie lądy wchodziły w skład Gondwany?


O: Gondwana obejmowała większość lądów na dzisiejszej półkuli południowej, takich jak Ameryka Południowa, Afryka, Antarktyda, Madagaskar, Australia-Nowa Gwinea i Nowa Zelandia.

P: Co stało się z północną częścią Pangaea?


Północna część Pangaea stała się mniejszym superkontynentem zwanym Laurazją.

P: Co spowodowało rozpad Gondwany?


O: Tektonika płyt spowodowała rozpad Gondwany w połowie okresu jurajskiego około 170 milionów lat temu.

P: Czy Gondwana obejmowała część półkuli północnej?


O: Tak, Gondwana pierwotnie obejmowała Chiny, Syberię, Arabię i subkontynent indyjski, ale obecnie obszary te przeniosły się w całości na półkulę północną.

P: Jaki jest wiek Pangaea?


O: Pangaea ma około 250 milionów lat.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3