Sir Edward Richard George Heath KG MBE (9 lipca 1916 - 17 lipca 2005), często znany jako Ted Heath, był brytyjskim politykiem konserwatywnym. W latach 1970–1974 był premierem Wielkiej Brytanii. W latach 1965–1975 Heath był również liderem Partii Konserwatywnej.
Urodził się 9 lipca 1916 roku. Heath kształcił się w Balliol College w Oxfordzie, gdzie studiował m.in. sprawy polityczne i ekonomiczne, a już jako młody intelektualista interesował się polityką międzynarodową i kulturą. Po wojnie rozpoczął karierę polityczną, wkrótce zdobywając pozycję jednego z czołowych członków konserwatystów; od 1950 r. przez wiele dekad reprezentował okręg wyborczy Bexley w Izbie Gmin.
Jako młody człowiek odbywał podróże po Europie. W 1937 roku, jako student podczas podróży w Norymberdze, Heath spotkał trzech czołowych przywódców nazistów Adolfa Hitlera: Hermanna Goeringa, Josepha Goebbelsa i Heinricha Himmlera. Opisał on Himmlera jako najbardziej złego człowieka, jakiego kiedykolwiek spotkał. W 1938 roku, w czasie hiszpańskiej wojny domowej, Heath udał się również do Barcelony w Hiszpanii. W 1939 roku Heath udał się ponownie do Niemiec, a przed wybuchem II wojny światowej powrócił do Wielkiej Brytanii. W czasie wojny służył w siłach zbrojnych Wielkiej Brytanii.
Jako premier Heath prowadził rząd skoncentrowany na kontroli inflacji, modernizacji gospodarki i ograniczaniu roli państwa w niektórych obszarach, ale jego kadencja była też naznaczona nasileniem konfliktów przemysłowych. Jego rząd wprowadził m.in. Industrial Relations Act z 1971 roku, mający ograniczyć siłę związków zawodowych, oraz przeprowadził dekryminalizację (przekształcenia gospodarcze i reformy administracyjne), a także wdrożył zmiany gospodarcze, które spotkały się z oporem wielu sektorów.
Jednym z największych osiągnięć politycznych Heatha było doprowadzenie do przystąpienia Wielkiej Brytanii do Europejskich Wspólnot (EEC). Po długotrwałych negocjacjach kraje członkowskie ratyfikowały akcesję, a Wielka Brytania stała się członkiem EEC 1 stycznia 1973 roku — etap, który na stałe wpłynął na jej pozycję w Europie i po latach stał się jednym z głównych elementów dyskusji o relacjach Zjednoczonego Królestwa z Europą.
Sprawy irlandzkie były kolejnym poważnym wyzwaniem dla jego rządu. Po eskalacji przemocy w Irlandii Północnej w 1972 roku Heath wprowadził bezpośrednie rządy z Westminster (direct rule). W 1973 roku jego rząd wspierał Sunningdale Agreement — próbę ustanowienia współrządzenia w Irlandii Północnej i stworzenia Rady Irlandzkiej — która jednak rozpadła się w 1974 roku po proteście i strajku zorganizowanym przez Ulster Workers' Council.
Kryzys energetyczny i spór z robotnikami kopalni węgla doprowadziły w 1974 roku do wprowadzenia tzw. Three-Day Week — ograniczenia zużycia energii, by zachować dostępność prądu. W obliczu narastających napięć społecznych i gospodarczych Heath ogłosił wybory w lutym 1974 r. z hasłem "Who governs Britain?". Wybory przyniosły parlament bez wyraźnej większości (hung parliament); próby utworzenia koalicji nie powiodły się i ostatecznie Heath podał się do dymisji, a władzę objął Harold Wilson z Partii Pracy.
Po utracie stanowiska lidera Partii Konserwatywnej w 1975 roku Heath pozostał aktywnym posłem aż do emerytury. Był postacią kontrowersyjną — cenioną przez zwolenników za proeuropejskie działania i zdecydowanie w sprawach międzynarodowych, krytykowaną przez przeciwników za konflikt z ruchami związkowymi i skutki gospodarczego sporu.
Heath był dożywotnim kawalerem. Nigdy nie był żonaty. Jego orientacja seksualna była kwestią sporną za życia, i od tego czasu. Chodziły plotki, że był gejem. Heath nigdy nie mówił o swojej seksualności. Był też klasycznym organistą i dyrygentem oraz marynarzem — zamiłowanie do żeglarstwa było jednym z jego charakterystycznych hobby.
W sierpniu 2015 r., dziesięć lat po jego śmierci, twierdzono, że pięć sił policyjnych prowadziło dochodzenie w sprawie Heath w związku z zarzutami o wykorzystywanie seksualne dzieci. Pisząc w The Independent, biograf Heath'a John Campbell powiedział: "Jeśli miałby jakieś skłonności w ten sposób, represjonowałby je; był zbyt opanowany i samodzielny, by zrobić cokolwiek, co mogłoby zaryzykować jego karierę". Dochodzenia policyjne prowadzone po jego śmierci nie doprowadziły do postawienia mu zarzutów.
Edward Heath zmarł 17 lipca 2005 roku. Jego dziedzictwo jest przedmiotem sporów — z jednej strony pamiętany jest jako polityk, który zrealizował akcesję Wielkiej Brytanii do EEC, z drugiej jako przywódca, którego rządy zostały osłabione przez intensywne konflikty społeczne i gospodarcze początku lat 70.