P: Co to jest b-moll?
O: B-moll to skala molowa oparta na B-flacie. Ma pięć plasków w sygnaturze i jej dur względny to D-dur, a dur równoległy to B-dur. Jej odpowiednikiem enharmonicznym jest a-moll.
P: Jak można opisać uczucie grania w b-moll?
O: Czajkowski powiedział, że solo oboju w tonacji b-moll w drugiej części IV Symfonii to "uczucie, którego doznaje się, gdy jest się zupełnie samemu".
P: Dlaczego trudno było grać w tej tonacji na starych rogach bez zastawek?
O: Stare rogi bez zastawki miały trudności z łatwym graniem w tonacji b-moll ze względu na ograniczony zakres i ograniczenia techniczne.
P: Czy istnieje jakiś przykład muzyki z XVIII wieku napisanej w tej tonacji?
O: Jedynym znalezionym przykładem z muzyki XVIII wieku jest modulacja w pierwszym menuecie Concertino D-dur opus 80 Franza Krommera.
P: Co oznacza termin enharmonia?
O: Termin enharmonia odnosi się do dwóch nut o różnych nazwach, ale tej samej wysokości, jak np. W tym przypadku enharmonicznym odpowiednikiem b-moll jest a-str. moll.
P: Czy można w jakiś inny sposób opisać, jakie to uczucie grać w tej tonacji?
O: Poza opisem Czajkowskiego nie ma innego konkretnego sposobu na opisanie, jak to jest grać w tej tonacji, ponieważ każdy przeżywa muzykę inaczej.
