Zobacz także: E-moll, lub Es-dur.
E-dur jest skalą durową z nutą bazową E. Jej kluczowa sygnatura ma cztery sroki. Jej moll względny to cis-moll.
E-dur jest trudne do grania dla instrumentów dętych. Jest dość dobra dla skrzypiec, ponieważ dwie z otwartych strun to A i E, tonika i subdominanta. Inne orkiestrowe instrumenty smyczkowe mogą w nim dobrze grać, jest też dobre dla gitary. Kiedy piszesz w E-dur, klarnety w A powinny być używane zamiast klarnetów w B-flat, aby ułatwić grę. Dzieje się tak dlatego, że klarnety są instrumentami transponującymi.
Symfonie w E-dur są dość rzadkie, ale tonacja ta jest często wykorzystywana w koncertach. Jednym z nich jest Koncertskrzypcowy Felixa Mendelssohna.
Dzwony Wieży Zegarowej w Pałacu Westminsterskim w Londynie są nastrojone na tonację E-dur.
