G-dur jest skalą durową opartą na nucie muzycznej Gis. Jej kluczowa sygnatura ma sześć dźwięków ostrych i jeden podwójny ostry.

Dla ułatwienia czytania, tonacja G-dur jest zwykle zapisywana jako enharmoniczny odpowiednik tonacji As-dur. Pojawia się ona jednak jako drugorzędny obszar tonacji w kilku utworach w tonacjach ostrych, np. w Preludium i fudze Cis-dur z 1. zeszytu Das Well-Tempered Klavier Bacha. Preludium i Fuga gis-moll z tego samego zbioru kończą się tercją pikardyjską w tonacji Gis-dur. Tonacja Ges-dur pojawia się na krótko w kilku nokturnach cis-moll Chopina.