Azerbejdżańska Republika Demokratyczna (ADR; Azerbejdżan: Azərbaycan Demokratik Respublikası) znana również jako Azerbejdżańska Republika Ludowa (Azerbejdżan: Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti) była pierwszą udaną próbą ustanowienia demokratycznej i świeckiej republiki w świecie muzułmańskim (przed Republiką Turcji). ADR została założona 28 maja 1918 r. po upadku Imperium Rosyjskiego, który rozpoczął się wraz z Rewolucją Rosyjską 1917 r. przez Azerbejdżańską Radę Narodową w Tyflisie w Gruzji. Jej granice były z Rosją na północy, Demokratyczną Republiką Gruzji na północnym zachodzie, Demokratyczną Republiką Armenii na zachodzie i Imperium Perskim (Iran) na południu. Liczyła ona 2,86 mln mieszkańców. Ganja była tymczasową stolicą Republiki, ponieważ Baku, które jest stolicą de jure, było pod bolszewicką kontrolą.
W ramach ADR rząd był systemem parlamentarnym, w którym parlament, zwany Milli Majlis (Zgromadzenie Narodowe Azerbejdżanu), wybierany na zasadzie powszechnej, wolnej i proporcjonalnej reprezentacji, był najwyższą polityczną instytucją władzy państwowej, a Rada Ministrów była przed nim odpowiedzialna. Pierwszym premierem został Fatali Khan Khoyski. Oprócz partii politycznej Musavat, która miała większość w parlamencie, w parlamencie zasiadały też inne partie polityczne: Ehrar, Ittihad, muzułmańscy socjaldemokraci, a także przedstawiciele mniejszości ormiańskiej (21 ze 120 mandatów), rosyjskiej, polskiej, żydowskiej i niemieckiej. Część posłów popierała ideologie panislamską i pan-turcką.
Jednym z ważnych osiągnięć parlamentu było przyznanie kobietom prawa do głosowania, co uczyniło z Azerbejdżanu pierwszy naród muzułmański, który dał kobietom równe prawa polityczne z mężczyznami. Poza tym osiągnięciem, Azerbejdżan przeprowadził te reformy wcześniej niż Wielka Brytania i Stany Zjednoczone. Innym ważnym osiągnięciem ADR było utworzenie Baku State University, który był pierwszym nowoczesnym uniwersytetem założonym w Azerbejdżanie.