Rekin kolczasty (Squalus acanthias) — opis, występowanie i dieta

Kolczasty ma smukłe, długie ciało i spłaszczoną głowę. Pysk jest wąski, z ostro zakończonym czubkiem. Oczy tego gatunku są dość duże. Pierwsza płetwa grzbietowa znajduje się mniej więcej w połowie drogi między płetwami piersiowymi a płetwami miednicznymi. Druga płetwa grzbietowa jest o około dwie trzecie większa od pierwszej i znajduje się za płetwami miednicznymi.

Na przedniej części każdej płetwy grzbietowej znajduje się ostry grzbiet, który nadaje kolcowi jego nazwę. Pierwszy kręgosłup jest o połowę krótszy od drugiego. Płetwy piersiowe tworzą prawie idealne trójkąty równoboczne, z zaokrąglonymi tylnymi końcami i lekko wklęsłymi tylnymi brzegami. Płetwy miedniczne znajdują się bliżej drugiej płetwy grzbietowej niż pierwszej płetwy grzbietowej. Na płetwie ogonowej nie ma wcięcia na górnym płacie, a dolny płat nie jest dobrze rozwinięty. Nie ma płetwy odbytowej u rekina kolczastego.

Powierzchnia grzbietowa jest koloru łupkowego i może mieć brązowawe zabarwienie. Wzdłuż każdego boku, od płetw piersiowych do płetw miednicznych, znajdują się rzędy białych plam. Plamy te są bardziej widoczne u niedojrzałych koleniowatych i zanikają w miarę dojrzewania rekina. U niektórych osobników plamy te całkowicie zanikają. Krawędzie płetw grzbietowych i płetwy ogonowej mają po urodzeniu kolor ciemny, ale kolor ten szybko zanika. Powierzchnia brzuszna rekina psiego ma kolor od bladoszarego do czysto białego.

Średnia długość kolenia wynosi 28-39 cali (70-100 cm), przy czym dorosłe samce osiągają długość od 24-35 cali (60-90 cm), a dorosłe samice od 30-42 cali (76-107 cm). Maksymalna podawana długość samców wynosi 39 cali (100 cm), a samic 49 cali (124 cm). Dojrzałe samice mogą ważyć nawet 3,2-4,5 kg (7-10 funtów), przy czym maksymalna odnotowana waga to 9,8 kg (22 funty). Rekordowa ryba to 7,14 kg (16 funtów) i została złowiona u wybrzeży Irlandii w 1989 roku.

Na zachodnim Atlantyku kolczasty występuje od Grenlandii do Argentyny, a na wschodnim Atlantyku od Islandii i Wybrzeża Murmańskiego (Rosja) do Afryki Południowej, łącznie z Morzem Śródziemnym i Morzem Czarnym. Na zachodnim Pacyfiku rekinek psi występuje od Morza Beringa do Nowej Zelandii, natomiast na wschodnim Pacyfiku gatunek ten występuje od Morza Beringa do Chile.

Kolenie są rybami bentopelagicznymi, co oznacza, że znajdują się tuż nad dnem oceanu. Występują od powierzchni do głębokości nawet 1460 metrów. Spiny dogfish można znaleźć w wodach słonawych, ale wolą wodę morską, i są powszechnie spotykane w wodach o temperaturze 7-15 ° C. Spiny dogfish występuje w strefie przybrzeżnej i morskiej, na szelfie kontynentalnym i wyspiarskim oraz na górnych zboczach. Często można je znaleźć w zamkniętych zatokach i estuariach. Odnotowano przypadki wpłynięcia do wód słodkich, ale nie są w stanie przetrwać tam dłużej niż kilka godzin.

Spiny dogfish zostały znalezione w żołądkach dorsza, czerwonego morszczuka i gęsi, jak również innych dogfish. Większe gatunki rekinów, a także foki i wieloryby zabójcy również żywią się koleniami. Aby się bronić, dogfish zwija się w kulkę i uderza w drapieżniki swoimi kolcami na płetwie grzbietowej.

Kolczatka zazwyczaj żeruje w grupach. Żywią się głównie rybami pelagicznymi, takimi jak śledź, menhaden, gromadnik, babka płetwiasta i makrela, często zjadając ich duże ilości. Znane są przypadki przegryzania sieci rybackich, aby móc żywić się złowionymi rybami, zazwyczaj uwalniając większość z nich. To sprawiło, że rekin psi ma złą reputację wśród rybaków. Do innych pokarmów tego gatunku należą mięczaki (takie jak kałamarnice i ośmiornice), skorupiaki (takie jak krewetki i kraby), meduzy, ogórki morskie, algi, mniejsze rekiny i skrzynki z jajami rekinów.

Okres ciąży u kolenia trwa do 2 lat. Spiny dogfish są ovoviviparous, co oznacza, że embriony rozwijają się w jajach wewnątrz samicy i są karmione przez woreczki wypełnione żółtkiem. W końcu samica rodzi od 1 do 20 młodych, z których każde mierzy około 20 do 33 centymetrów. Spiny dogfish dożywa wieku 20-75 lat.

Dogfish stanowi niewielkie zagrożenie dla ludzi, ale jeśli nie obchodzi się z nim właściwie, kolce na jego płetwie grzbietowej mogą zadać szkodliwą ranę. Ponadto, rekin kolczasty zyskał sobie złą reputację wśród rybaków z powodu swojego zwyczaju przegryzania sieci rybackich, aby dostać się do każdej ryby, która została złapana w sieci.

Rekin kolczasty jest najpospolitszym żyjącym rekinem, jednak dwie populacje w północno-zachodnim i północno-wschodnim Atlantyku są bardzo zagrożone z powodu przełowienia. Rekin ten jest poławiany dla pożywienia, oleju z wątroby, a także jest wykorzystywany do produkcji papieru ściernego, witamin, skóry, nawozów i karmy dla zwierząt domowych. W latach 1900-1910, kiedy rekin psi był najliczniejszy, szacuje się, że u wybrzeży Massachusetts łowiono rocznie do 27 milionów koleni.

Ze względu na długi okres ciąży i niewielką liczbę młodych, które rodzą się za jednym razem, kolenie muszą być ostrożnie zarządzane. Gatunek ten jest niezwykle wrażliwy na przełowienie i obecnie znajduje się na skraju wyginięcia.

Rybacy komercyjni łowią dojrzałe samice, ponieważ osiągają one większe rozmiary niż samce. Połowy kolenia wzrosły drastycznie w USA w latach 90-tych, w wyniku czego populacja dojrzałych samic zmniejszyła się o 75%, co doprowadziło do niskiej liczby młodych. W 2001 roku Komisja Rybołówstwa Morskiego Stanów Atlantyckich (ASMFC) przegłosowała rozszerzenie działań nadzwyczajnych, które zamykają wody stanowe dla połowów wrażliwego rekina psiego. Było to odpowiedzią na intensywne połowy, które zniszczyły populacje dogfisha w latach 90-tych.

Pod koniec 2000 roku zaczęto opracowywać plan zarządzania połowami kolenia, który został zatwierdzony w listopadzie 2002 roku. Federalne i stanowe plany odbudowy zasobów są obecnie realizowane, ale są nieustannie kwestionowane. National Marine Fisheries Service, z nowymi danymi przewidującymi załamanie się populacji kolenia, zamknęła wody federalne dla połowów kolenia w lipcu 2003 roku. Spiny dogfish jest obecnie wymieniony jako zagrożony przez IUCN.