Kazanie na Górze — przegląd, struktura i znaczenie

Jedną z najważniejszych debat na temat kazania jest to, jak powinno być ono stosowane w codziennym życiu. Prawie wszystkie grupy chrześcijańskie stworzyły swoje własne sposoby rozumienia i stosowania Kazania w swoim życiu. W książce zatytułowanej Understanding the Sermon on the Mount, Harvey McArthur wymienia dwanaście różnych poglądów na temat Kazania.

(1) Pogląd absolutystyczny

Pogląd absolutystyczny mówi, że ludzie powinni robić dokładnie to, co Jezus powiedział w Kazaniu, przez cały czas. Jeśli robienie tego naraża człowieka na niebezpieczeństwo, to właśnie tego potrzebuje, aby zostać zbawionym.

Wśród osób, które w to wierzyły byli m.in:

• Św. Franciszek z Asyżu
• Dietrich Bonhoeffer
• Lew Tołstoj (kiedy był starszy)

Kościoły które wierzą w ten pogląd obejmują:

• Orientalne Kościoły Prawosławne
• Wcześni anabaptyści
• Współczesne grupy anabaptystów, jak mennonici i huteryci

(2) Zmienić tekst

W dawnych czasach ludzie modyfikowali (zmieniali) tekst kazania, aby uczynić go bardziej popularnym. Na przykład, w Biblii, Mateusza 5:22 został zmieniony z "[każdy, kto] gniewa się na swego brata, naraża się na sąd" na "[każdy, kto] gniewa się na swego brata bez przyczyny, naraża się na sąd".

W ostatnich stuleciach bardziej powszechne było zmienianie słów w Kazaniu, usuwanie fragmentów, które ludzie mieliby problem z zaakceptowaniem.

Prawie każdy liczący się pisarz chrześcijański w pewnym momencie dokonał takich zmian.

Pogląd ten nie jest popierany przez żadną konkretną denominację chrześcijańską.

(3) Pogląd hiperboliczny

Jednym z najbardziej rozpowszechnionych poglądów jest pogląd hiperboli. Mówi on, że Jezus użył hiperboli (co oznacza, że przesadził) we fragmentach kazania. Ludzie, którzy w to wierzą, uważają, że nauki Jezusa powinny być bardziej realistyczne, jeśli mają być stosowane w prawdziwym świecie.

Większość ludzi zgadza się, że w Kazaniu jest trochę hiperboli, ale spierają się o to, które fragmenty są hiperbolą.

(4) Zasady ogólne

Pogląd oparty na ogólnych zasadach mówi, że Jezus nie dawał instrukcji (mówił ludziom dokładnie, jak mają postępować). Zamiast tego podawał przykłady tego, jak człowiek powinien się zachowywać.

(5) Pogląd o podwójnych standardach

Pogląd oparty na podwójnych standardach mówi, że część nauk Jezusa to ogólne idee dotyczące tego, jak postępować, a część to instrukcje. Aby zostać zbawionym, większość ludzi musi po prostu podążać za ogólnymi ideami dotyczącymi tego, jak postępować. Tylko niewielka liczba świętych ludzi, takich jak duchowni i mnisi, musi postępować zgodnie z instrukcjami.

Do osób wyznających ten pogląd należeli:

• Augustyn (stworzył pogląd o podwójnych standardach)
• Św. Tomasz z Akwinu (który później zmienił pogląd o podwójnym standardzie)
• Geoffrey Chaucer (wykorzystał ten pogląd w swojej książce Canterbury Tales (Prolog żony z Bath, w. 117-118)

Kościół rzymskokatolicki wierzy w pogląd o podwójnych standardach.

(6) Pogląd na dwie sfery

Marcin Luter nie wierzył w katolickie idee dotyczące Kazania. Stworzył pogląd o dwóch sferach. Luter podzielił świat na dwie sfery lub części: sferę religijną i sferę świecką (niereligijną). Uważał, że Kazanie odnosi się tylko do religijnej części życia. W codziennym świecie ludzie mogą być zmuszeni do robienia rzeczy, o których kazanie mówiło, że nie powinni ich robić. Na przykład, w swojej świeckiej pracy, sędzia mógłby być zmuszony do ukarania przestępcy zamiast wybaczenia mu. Jednakże, jako człowiek religijny, sędzia powinien nadal współczuć temu, co się dzieje z przestępcą.

(7) Analogia do poglądu Pisma Świętego

Analogiczny pogląd Pisma Świętego mówi, że kiedy Nowy Testament został napisany, części Kazania zostały zmienione. Na przykład, Jezus powiedział, że składanie przysięgi jest złe. Jednak w Nowym Testamencie Paweł używa przysięgi co najmniej dwa razy.

(8) Pogląd dotyczący postaw, a nie działań

Pogląd o postawach, a nie czynach mówi, że w Kazaniu Jezus mówił ludziom tylko to, co sam by zrobił. Nie mówił innym ludziom, co mają robić, aby być dobrymi chrześcijanami.

Pogląd ten stworzył w XIX wieku Wilhelm Hermann.

(9) Tymczasowy pogląd etyczny

Pogląd etyki interimterim mówi, że kiedy Jezus wygłosił Kazanie, myślał, że świat skończy się bardzo szybko. Z tego powodu, jego nauki były przeznaczone tylko na ten krótki czas.

Albert Schweitzer stworzył ten pogląd.

(10) Bezwarunkowy ogląd woli Bożej

Pogląd o bezwarunkowej woli Bożej mówi, że Jezus chciał, aby ludzie robili dokładnie to, co powiedział i postępowali zgodnie z etyką, o której mówił w Kazaniu. Jednak przy obecnym stanie świata ludzie nie są w stanie tego zrobić. Ludzie starają się postępować zgodnie z etyką z Kazania, ale zawsze im się to nie udaje. To się zmieni, gdy Królestwo Niebieskie powróci na świat. Wówczas każdy będzie mógł żyć tak, jak chce tego Bóg.

Martin Sibelius, niemiecki filozof, stworzył ten pogląd w XX wieku.

(11) Pogląd na pokutę

Pogląd pokuty mówi, że Jezus wiedział, że ludzie nie będą w stanie podążać za jego naukami. Ludzie próbowaliby je realizować, ale nie udałoby im się. To nauczyłoby ich pokuty. W ten sposób ludzie mogliby uwierzyć w Ewangelię.

(12) Dyspensacjonalizm

Dyspensacjonalizm dzieli historię ludzkości na odrębne grupy. Ten pogląd mówi, że obecnie żyjemy w czasach, w których nie możemy żyć zgodnie z naukami Kazania. Jednak kiedyś, w przyszłości, będziemy w stanie. Kiedy ten czas nadejdzie, ludzie będą musieli postępować zgodnie z naukami Kazania, aby dostąpić zbawienia.

Inne poglądy

E. Earle Ellis, profesor teologii, mówi, że w Kazaniu Jezus prosi wierzących, by żyli w sposób, który będzie normalny w przyszłym Królestwie Bożym. Jak mówi Ellis, mamy mówić słowami Jezusa, myśleć Jego myślami i czynić Jego uczynki. Ponieważ taka będzie etyka przyszłego królestwa Bożego, ludzie powinni żyć w taki sposób, który pomoże im być gotowymi do życia w królestwie Bożym.

W książce zatytułowanej Hiram Key, Christopher Knight i Robert Lomas twierdzą, że Kazanie na Górze nigdy nie miało miejsca. Knight uważa, że Mateusz "skleił wszystkie rodzaje fragmentów razem, tak jakby były one wypowiadane jeden po drugim do tłumu na szczycie góry". Uważa on, że "nauki zostały zebrane w jedną 'okazję', aby nie zakłócać toku ogólnej opowieści.