Luftwaffe

Niemcy po raz pierwszy mieli samoloty w swojej armii w 1910 roku, cztery lata przed rozpoczęciem I wojny światowej w 1914 roku. W tym czasie samoloty nie posiadały broni. Używano ich do zadań zwiadowczych, to znaczy latały nad polem bitwy, aby zobaczyć, co robi wróg, i wracały, aby piloci mogli przekazać generałom swoją wiedzę. Generałowie wykorzystywali te informacje do planowania walki. Zanim pojawiły się samoloty, używano balonów.

Podczas I wojny światowej Niemcy stworzyły Luftstreitkräfte i używały kilku rodzajów samolotów do prowadzenia wojny, takich jak myśliwce, bombowce i samoloty zwiadowcze, ale samoloty myśliwskie stały się bardzo sławne dzięki swoim odważnym pilotom. Najsłynniejszym niemieckim pilotem I wojny światowej był Manfred von Richthofen, znany również jako "Czerwony Baron" z Jasta 11. Gdy zginął w walce, zastąpił go Hermann Goering.

Niemcy używali również sterowców zwanych "Zeppelinami". Nazwano je na cześć hrabiego Ferdinanda von Zeppelina, który zbudował pierwsze sterowce w 1900 roku, ale chciał by przewoziły one ładunki i pasażerów, a nie bomby. Zmarł w 1917 roku, ale ludzie wciąż używają jego imienia, gdy wspominają niemieckie sterowce z czasów I wojny światowej. (W rzeczywistości firma Zeppelin nadal produkuje sterowce, ale są one teraz znacznie mniejsze).

W listopadzie 1918 r. "alianci I wojny światowej" (do których należały Wielka Brytania i Francja) wygrali wojnę, a Niemcy musiały podpisać Traktat Wersalski. Traktat mówił, że Niemcy nie mogą mieć żadnych samolotów wojskowych, ponieważ zostały obwinione o rozpoczęcie wojny w 1914 roku. Dlatego Niemcy musiały za karę zniszczyć wszystkie swoje samoloty wojskowe, więc do 1933 r. nie miały żadnych sił powietrznych.

Przez wiele lat Niemcy udawały, że nie mają pilotów wojskowych. Generałom niemieckiej armii nie podobało się, że nie mają samolotów, więc działali potajemnie i stosowali sztuczki. Początkowo piloci udawali, że szkolą się na pilotów samolotów liniowych, ale na niewiele się to zdało, bo tak naprawdę musieli latać myśliwcami i bombowcami. Traktat wersalski nie zezwalał Niemcom na ich posiadanie, więc Niemcy musieli prosić o pomoc Rosję, swojego dawnego (i przyszłego) wroga.

W 1924 r. piloci armii niemieckiej zaczęli latać na rosyjskich myśliwcach i bombowcach w tajnej szkole szkoleniowej w pobliżu rosyjskiego miasta Lipieck. Piloci ci mieli następnie stać się pierwszymi pilotami nowych niemieckich sił powietrznych, Luftwaffe, kiedy Hitler ogłosił ich istnienie. Szkoła ta została zamknięta w 1933 roku.

W 1935 roku Adolf Hitler w końcu powiedział światu, że Niemcy mają nowe siły powietrzne, mimo że zabraniał tego Traktat Wersalski. Hitler przeciwstawiał się aliantom, którzy wygrali I wojnę światową, ale oni nic z tym nie zrobili, ponieważ wielu ludzi wciąż pamiętało wojnę z lat 1914-1918. Przerażała ich myśl o wojnie i nie chcieli kolejnej.

Wojna domowa w Hiszpanii w latach 1936-1939 dała Niemcom możliwość przetestowania w boju nowych samolotów, pilotów i broni. Hitler wysłał do Hiszpanii wiele samolotów i pilotów, ponieważ chciał wesprzeć Francisco Franco, który chciał pozbyć się hiszpańskiego rządu. Wśród samolotów były myśliwce Messerschmitt Bf 109 i bombowce nurkujące Junkers Ju 87 "Stuka".

W czasie wojny. Niemieckie bombowce zaatakowały miasto Guernica w regionie Basków w północno-wschodniej Hiszpanii, a w ataku zginęło wielu cywilów (ludzi, którzy nie byli żołnierzami). Wiele rządów i ludzi na całym świecie było przerażonych tym atakiem. Artysta Pablo Picasso namalował obraz zatytułowany Guernica, który stał się bardzo sławny. Ludzie postrzegają ten obraz jako symbol horroru wojny. Kopia obrazu wisi w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku.

Nowe siły powietrzne w akcji

Niemieckie siły powietrzne były najsilniejsze na świecie, gdy we wrześniu 1939 roku wybuchła II wojna światowa. Wspierało wojska lądowe, a samoloty były bardzo skuteczne w pokonywaniu wszelkich przeciwników, ponieważ niemieckie siły zbrojne, Wehrmacht, przećwiczyły bardzo nowy i bardzo szybki sposób pokonywania wrogów. Nazywało się to Blitzkrieg lub Wojna Błyskawiczna. Francuzi i Brytyjczycy byli przygotowani na wojnę w okopach. Nie można było się bronić.

Wyniki

W ciągu roku Niemcy podbiły Polskę, Danię, Norwegię, Luksemburg, Belgię i Francję. Wielka Brytania wspierała kraje zaatakowane przez Niemcy, ale w czerwcu 1940 roku, kiedy Niemcy podbiły większość Europy Zachodniej, znalazła się sama.

Problemy

W miarę trwania wojny Luftwaffe zaczęło się źle powodzić. Przywództwo Luftwaffe zaczęło się psuć, gdyż generałowie spierali się o to, co powinny robić siły powietrzne i obwiniali się nawzajem, gdy Luftwaffe nie była w stanie powstrzymać Brytyjczyków przed masowymi atakami nocnymi na niemieckie fabryki samolotów i inne cele przemysłowe. RAF stracił wiele samolotów atakując w dzień.

Mało tego, Niemcy cierpiały na niedobór materiałów potrzebnych do budowy samolotów. Sytuacja dla Niemców pogorszyła się, gdy w grudniu 1941 r. do wojny przystąpiły Stany Zjednoczone, ponieważ Amerykanie sprowadzili do Wielkiej Brytanii tysiące bombowców, które stamtąd atakowały Niemcy. Wkrótce setki amerykańskich i brytyjskich bombowców atakowały Niemcy każdego dnia i nocy.

Walki naziemne

Niemcy nie mogły liczyć na wygranie wojny na ziemi. Ponieważ Rosja była tak ogromna, rząd założył fabryki setki mil od miejsca walk, by budować samoloty, czołgi, działa i inną broń dla armii rosyjskiej. Oznaczało to, że Rosjanie w końcu zaczną spychać Niemców z powrotem na zachód, zwłaszcza po tym, jak pokonali ich w wielkich bitwach pod Kurskiem i w samym Stalingradzie. Niemcom nie udało się również zdobyć miasta Leningrad.

1 stycznia 1945 roku Luftwaffe rozpoczęła desperacki plan nazwany operacją "Bodenplatte" (Płyta Bazowa), atak powietrzny o świcie, którego celem były liczne bazy lotnicze aliantów w Belgii i Holandii. Zestrzelono ponad 800 niemieckich samolotów, a wielu emerytowanych pilotów powróciło do służby.

Plan kosztował więcej niż był wart, stracono ponad 280 niemieckich samolotów, a 213 niezastąpionych pilotów zginęło lub dostało się do niewoli. Jak we mgle wojny, ponad 100 niemieckich samolotów zostało zestrzelonych przez ich własny ogień naziemny, który nie brał udziału w planie.

Niemcy zasłynęły jako kraj, w którym latały pierwsze samoloty odrzutowe. W 1944 r. Luftwaffe zaczęła używać pierwszego na świecie sprawnego odrzutowego samolotu myśliwskiego, Messerschmitta Me-262, nawet jeśli silniki czasami nie działały prawidłowo. Ponownie, niedobór materiałów potrzebnych do budowy samolotu, jak również ciągłe bombardowania Niemiec sprawiły, że nie zbudowano tylu Me-262, ilu by sobie tego życzyli Niemcy. Mimo to Niemcy zbudowali i oblatali również pierwszy na świecie bombowiec odrzutowy, Arado Ar 234, pierwszy na świecie samolot myśliwski napędzany rakietą, Messerschmitt Me-163, pierwszą na świecie "rakietę samosterującą", V-1, oraz pierwszą na świecie rakietę balistyczną, V-2.

Po wojnie alianci byli pod wrażeniem niemieckiej wiedzy technicznej i czerpali wszystko co mogli z ogromnej ilości samolotów Luftwaffe rozrzuconych po całych Niemczech.

Po raz kolejny alianci zabronili Niemcom posiadania sił powietrznych. Rosjanie byli we wschodniej części Niemiec i ta połowa stała się Niemcami Wschodnimi. Brytyjczycy, Francuzi i Amerykanie byli w zachodniej części, która stała się Niemcami Zachodnimi. Stały się one samodzielnymi państwami, a Niemcy Wschodnie stały się rosyjskim państwem marionetkowym. Na wypadek, gdyby wybuchła nowa wojna z Rosją i Niemcami Wschodnimi jako wrogami, zachodni alianci w końcu pozwolili Niemcom Zachodnim przystąpić do Paktu Północnoatlantyckiego (NATO), organizacji krajów zachodnich, które chciały pokoju na całym świecie. NATO pozwoliło Niemcom Zachodnim na posiadanie sił powietrznych, ponieważ kraj ten znajdował się tuż obok Niemiec Wschodnich.

Pierwsze użycie

Niemcy użyły samolotów wojskowych w wojnie po raz pierwszy od 1945 roku, kiedy wsparły brytyjskie samoloty w wojnie w Kosowie w 1999 roku, ale wielu ludzi nadal uważało, że Niemcy nie powinny nigdy więcej prowadzić wojny ze względu na to, co wydarzyło się podczas dwóch wojen światowych.