Pablo Picasso

Pablo Picasso urodził się 25 października 1881 roku w Maladze, w Hiszpanii. Jego ojcem był malarz i nauczyciel José Ruiz Blasco, a matką María Picasso López. Jego pierwotne nazwisko brzmiało Esteban Julio Ricardo Montoya de la Rosa Ramírez, ale później zostało zmienione dla wygody. Do 1898 roku podpisywał swoje obrazy nazwiskami ojca i matki. Po około 1901 roku używał już tylko nazwiska matki. W wieku ośmiu lat Picasso stworzył swój pierwszy obraz olejny zatytułowany "Pikador". W 1891 r. Pablo przeniósł się z rodziną do północnej Hiszpanii, gdzie jego ojciec uczył w Instituto da Guarda. Rok później Pablo studiował w tym instytucie. W tym czasie jego nauczycielem był ojciec Pabla. W 1896 roku, po zdaniu egzaminu wstępnego, zaczął uczęszczać do szkoły artystycznej w Barcelonie. Rok później, w 1897 roku, Picasso rozpoczął naukę w Academia San Fernando w Madrycie. W 1898 roku opuścił akademię i udał się na odpoczynek do Horta de Ebro. W 1900 roku opublikował swoje pierwsze ilustracje w gazecie w Barcelonie. Na tej wystawie znalazło się ponad 60 portretów.

Picasso odbył swoją pierwszą podróż do Paryża w 1900 roku, gdzie mieszkał z Maxem Jacobem, poetą i dziennikarzem. Kiedy Max pracował w ciągu dnia, Pablo spał, a kiedy Max spał w nocy, Pablo pracował. Picasso musiał palić swoje obrazy, aby się ogrzać. Kochankowie na ulicy i Moulin de la Galette są przykładami jego paryskich prac z tego okresu. Oba obrazy zostały namalowane w 1900 roku.

W 1901 roku wrócił do Madrytu, gdzie pracował dla gazety Arte Joven. Był odpowiedzialny za ilustracje. W tym czasie skrócił swój podpis z "Pablo Ruiz y Picasso" na "Picasso". W tym czasie rozpoczął się jego tzw. niebieski okres. Przykładem są dwa obrazy z 1903 roku: Zupa i Przyczajona kobieta. Niebieski okres zakończył się w 1904 roku, kiedy to zamieszkał w Paryżu.

W 1905 roku Picasso udaje się w podróż do Holandii. W tym samym roku rozpoczął się "Okres Róży" Pabla. W tym okresie Picasso malował głównie motywy cyrkowe. Dziewczyna balansująca na kuli i Aktor to dwa wczesne obrazy z tego okresu. Okres ten trwał do 1907 roku.

Okres kubizmu Picassa rozpoczął się w 1909 roku, a zakończył około 1912 roku. Okres ten został zainspirowany przez francuskiego malarza Paula Cézanne'a. Okres ten nazywany jest kubizmem ze względu na użycie sześcianów i innych kształtów. W tym czasie Picasso malował instrumenty muzyczne, martwe natury, a także swoich przyjaciół.

Picasso miał swoją pierwszą wystawę w Stanach Zjednoczonych w 1911 roku. Rok później, w 1912 roku, miał swoją pierwszą wystawę w Wielkiej Brytanii. Ojciec Pabla zmarł w maju 1913 roku.

Lata 1912-1919 to tzw. okres kubizmu syntetycznego Picassa. W tym czasie zaczął on stosować kolaże w swoich obrazach. Jego prace z tego okresu nazywane są papiers collés. Czas I wojny światowej Picasso spędził w Rzymie. W 1914 roku Picasso spędził całe lato w Awinionie. W 1915 roku znów zaczął malować realistycznie. Pod koniec tego samego roku zmarła jego żona Eva. W czasie wojny światowej pracował również jako projektant dla Siergieja Diagilewa.

W 1917 roku Picasso poznał Olgę Koklovą, rosyjską tancerkę. W tym samym roku namalował kilka realistycznych portretów jej i ich przyjaciół. Rok później ożenił się z nią. Ostatnie lato wojny Picasso i jego żona spędzili w Barcelonie i Biarritz.

W 1921 r. urodził się syn Picassa, Paul. Z tej okazji namalował kilka obrazów, na których widnieje jego żona i syn. Paul był jedynym prawowitym synem Picassa. W 1925 roku wziął udział w pierwszej wystawie surrealistów w Paryżu. W latach 1924-1926 Picasso najchętniej malował abstrakcyjne martwe natury. W 1927 roku poznał Marie-Thérèse Walter. Stała się ona jego modelką i kochanką. W 1928 r. rozpoczął nowy okres, w którym zaczął tworzyć prace rzeźbiarskie. W 1931 r. opuścił żonę i przeniósł się z kochanką do Boisgeloup. Tam zamieszkali w wiejskim domu. Picasso miał tam pokój przeznaczony wyłącznie na swoje rzeźby. Od 1932 roku używał Marie-Thérèse jako modelki. Podczas podróży po Hiszpanii, zaczął wykorzystywać walki byków jako nowy temat swoich obrazów. W 1935 roku urodziła się córka Picassa, Maïa. W tym czasie rozwiódł się z żoną z powodu narodzin Mai. W 1936 roku Picasso dostał pracę jako dyrektor Muzeum Prado w Madrycie. W tym czasie rozpoczęła się hiszpańska wojna domowa. Niemieckie bomby spadły na Guernicę w Hiszpanii 26 kwietnia 1937 roku. Picasso wykorzystał to uderzenie do namalowania jednego ze swoich najsłynniejszych obrazów, Guernica. Obraz ten został ukończony w ciągu około 2 miesięcy. Po raz pierwszy został pokazany w Pawilonie Hiszpańskim w Paryżu w 1937 roku.

W 1938 r. zmarła matka Picassa. Po rozpoczęciu II wojny światowej 1 września 1939 r. Picasso powrócił do Paryża. Około 1943 roku poznał malarkę Françoise Gilot. Urodziła mu ona jednego syna i jedną córkę. W 1941 roku napisał swoją pierwszą sztukę "Le désir attrapé par la queue" (ang. Pożądanie złapane za ogon). Po raz pierwszy została ona wystawiona w 1944 roku. Również w 1944 roku Picasso wstąpił do partii komunistycznej. Prawie cały czas wojny Picasso spędził w Paryżu.